پرسش :
فرزند 2 سالهام اسباببازىهايش را به همسالان خود نمىدهد. علت چيست و آيا مىشود اين روحيه را از بين برد؟
پاسخ :
اين رفتار، طبيعى است و بيشتر در همين سن ديده مىشود. كودك در اين سن، حس تملك دارد و با تمام توان از اسباببازىها يا اشيايى كه متعلق به او است، دفاع مىكند و مايل نيست ديگران (به ويژه همسالان) به آنها دست بزنند.
لازم نيست اين روحيه را از بين ببريد. شما مىتوانيد براى تعديل آن بكوشيد (ر. ك: ج 2، ص 81 و 82). يكى از راههايى كه مىتواند مقدارى از حس تملك او را كاهش دهد، اين است كه ساعتى پيش از آمدن مهمانان به منزل شما، با اسباببازىهايش بازى كند؛ البته به ميهمان هم توصيه مىكنيم هنگام حضور در مهمانى، اسباببازى مورد علاقه فرزندش را همراه ببرد تا در صورت نياز، در اختيار او قرار دهد. اين عمل، مقدارى از جنجال ناشى از حس تملك فرزند ميزبان را مىكاهد.
راهكار ديگر اين است كه پيش از ديدار همسال، برنامهريزى كنيد به اين معنا كه از فرزندتان بخواهيد اسباببازىهاى مورد علاقه خود را جمع كند و فقط چيزهايى را در دسترس بگذارد كه مايل است به دوستش بدهد.
نكته مهم: فرزندتان را وادار نكنيد اسباببازىهايش را به دوستش بدهد؛ زيرا اين اصرار، او را حريصتر مىكند و بر حس تملك او مىافزايد؛ اما مىتوانيد به او هشدار دهيد كه اگر برخى از اسباببازىهايش را به دوستش ندهد، ناراحت مىشود و او را ترك مىكند و ممكن است ديگر به خانه آنها نيايد.
توجه داشته باشيد كه اين حس با اين شدت ادامه نمىيابد. او با افزايش سن، به كودكان ديگر علاقهمند مىشود و از بازى با آنها لذت مىبرد؛ در نتيجه حس بخشش و تعاون در او افزايش خواهد يافت.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
اين رفتار، طبيعى است و بيشتر در همين سن ديده مىشود. كودك در اين سن، حس تملك دارد و با تمام توان از اسباببازىها يا اشيايى كه متعلق به او است، دفاع مىكند و مايل نيست ديگران (به ويژه همسالان) به آنها دست بزنند.
لازم نيست اين روحيه را از بين ببريد. شما مىتوانيد براى تعديل آن بكوشيد (ر. ك: ج 2، ص 81 و 82). يكى از راههايى كه مىتواند مقدارى از حس تملك او را كاهش دهد، اين است كه ساعتى پيش از آمدن مهمانان به منزل شما، با اسباببازىهايش بازى كند؛ البته به ميهمان هم توصيه مىكنيم هنگام حضور در مهمانى، اسباببازى مورد علاقه فرزندش را همراه ببرد تا در صورت نياز، در اختيار او قرار دهد. اين عمل، مقدارى از جنجال ناشى از حس تملك فرزند ميزبان را مىكاهد.
راهكار ديگر اين است كه پيش از ديدار همسال، برنامهريزى كنيد به اين معنا كه از فرزندتان بخواهيد اسباببازىهاى مورد علاقه خود را جمع كند و فقط چيزهايى را در دسترس بگذارد كه مايل است به دوستش بدهد.
نكته مهم: فرزندتان را وادار نكنيد اسباببازىهايش را به دوستش بدهد؛ زيرا اين اصرار، او را حريصتر مىكند و بر حس تملك او مىافزايد؛ اما مىتوانيد به او هشدار دهيد كه اگر برخى از اسباببازىهايش را به دوستش ندهد، ناراحت مىشود و او را ترك مىكند و ممكن است ديگر به خانه آنها نيايد.
توجه داشته باشيد كه اين حس با اين شدت ادامه نمىيابد. او با افزايش سن، به كودكان ديگر علاقهمند مىشود و از بازى با آنها لذت مىبرد؛ در نتيجه حس بخشش و تعاون در او افزايش خواهد يافت.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
