پرسش :
فرزند نوپاى من، دائم سراغ وسايل منزل مىرود و من نگران خطر يا حادثهاى براى او هستم. در اين باره چه مىشود كرد؟
پاسخ :
فرزند شما راه افتاده است و دوست دارد به همه جا سرك بكشد و با دنياى اطرافش و وسايل گوناگون آشنا شود. اين حالت او از حدود 8 ماهگى كه چهار دست و پا به اين سو و آن سو حركت مىكرد، آغاز شده است.
ويژگى مهم و بارز خردسالان، به ويژه كودكان زير 2 سال، اين است كه دنيايشان را مىكاوند. آنان كنجكاوند و به شدت علاقه دارند بدانند وسايل منزل چگونه كار مىكنند و از چه چيزى درست شدهاند. آنها از اين راه مىآموزند و روز به روز، اندوختهها و تجربههايشان بيشتر مىشود.
اين كه كودك شما دائم سراغ وسايل منزل مىرود و كنجكاوى مىكند، نشانه هوش خوب او است؛ پس وقتى به كشف جهان اطراف خود مىپردازد، او را پياپى از اين كار منع نكنيد. بازداشتن كودك از دست زدن به اشيا، حس كنجكاوى و خلاقيت او را از بين مىبرد و استقلال او را به خطر مىاندازد؛ بنابراين، از سرزنش دائم او و به كارگيرى جملههايى مانند «دست نزن مىافته»، «اين مال بچهها نيست»، «نكن بچه تو چقدر شرى»، «نكن مىافته و مىشكنه» و... بپرهيزيد.
شما بايد پيش از هر كارى، آرايش منزل را تغيير دهيد و وسايل خطرناك و خطرساز را از دسترس او دور كنيد. ايجاد محيطى امن براى كودكان (به ويژه كودكان 8 تا 10 ماهه كه چهار دست و پا مىروند و نوپايان) بسيار مهم است (ر. ك: ص 71 - 69). پس از اين كه زمينههاى خطر را از بين برديد، اجازه دهيد تا حدودى حادثهجويى كند. بالا رفتن از پله (كودكان 10 - 9 ماهه علاقه فراوانى به پله دارند و دوست دارند از آن بالا روند)، بالا رفتن از صندلى استوار و پايه كوتاه، باز كردن در جعبه و رفتارهايى از اين قبيل، ميزان خودباورى او را بالا مىبرد؛ البته دائم بايد مراقب او باشيد؛ زيرا كودكان به ويژه در سن كنجكاوى، بسيار خطرساز و حادثهآفرين مىشوند و متأسفانه حوادث، متداولترين علت مرگ يا صدمههاى جدى در كودكان حدود يك ساله است و حدود يك سوم از مرگهاى كودكان را شامل مىشود؛ به ويژه در زمان حاضر كه فنآورى و وسايل گوناگون الكتريكى و مكانيكى، زمينههاى خطر را افزايش داده؛ اگر چه باعث راحتتر و آسانتر شدن زندگى نيز شدهاند.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
فرزند شما راه افتاده است و دوست دارد به همه جا سرك بكشد و با دنياى اطرافش و وسايل گوناگون آشنا شود. اين حالت او از حدود 8 ماهگى كه چهار دست و پا به اين سو و آن سو حركت مىكرد، آغاز شده است.
ويژگى مهم و بارز خردسالان، به ويژه كودكان زير 2 سال، اين است كه دنيايشان را مىكاوند. آنان كنجكاوند و به شدت علاقه دارند بدانند وسايل منزل چگونه كار مىكنند و از چه چيزى درست شدهاند. آنها از اين راه مىآموزند و روز به روز، اندوختهها و تجربههايشان بيشتر مىشود.
اين كه كودك شما دائم سراغ وسايل منزل مىرود و كنجكاوى مىكند، نشانه هوش خوب او است؛ پس وقتى به كشف جهان اطراف خود مىپردازد، او را پياپى از اين كار منع نكنيد. بازداشتن كودك از دست زدن به اشيا، حس كنجكاوى و خلاقيت او را از بين مىبرد و استقلال او را به خطر مىاندازد؛ بنابراين، از سرزنش دائم او و به كارگيرى جملههايى مانند «دست نزن مىافته»، «اين مال بچهها نيست»، «نكن بچه تو چقدر شرى»، «نكن مىافته و مىشكنه» و... بپرهيزيد.
شما بايد پيش از هر كارى، آرايش منزل را تغيير دهيد و وسايل خطرناك و خطرساز را از دسترس او دور كنيد. ايجاد محيطى امن براى كودكان (به ويژه كودكان 8 تا 10 ماهه كه چهار دست و پا مىروند و نوپايان) بسيار مهم است (ر. ك: ص 71 - 69). پس از اين كه زمينههاى خطر را از بين برديد، اجازه دهيد تا حدودى حادثهجويى كند. بالا رفتن از پله (كودكان 10 - 9 ماهه علاقه فراوانى به پله دارند و دوست دارند از آن بالا روند)، بالا رفتن از صندلى استوار و پايه كوتاه، باز كردن در جعبه و رفتارهايى از اين قبيل، ميزان خودباورى او را بالا مىبرد؛ البته دائم بايد مراقب او باشيد؛ زيرا كودكان به ويژه در سن كنجكاوى، بسيار خطرساز و حادثهآفرين مىشوند و متأسفانه حوادث، متداولترين علت مرگ يا صدمههاى جدى در كودكان حدود يك ساله است و حدود يك سوم از مرگهاى كودكان را شامل مىشود؛ به ويژه در زمان حاضر كه فنآورى و وسايل گوناگون الكتريكى و مكانيكى، زمينههاى خطر را افزايش داده؛ اگر چه باعث راحتتر و آسانتر شدن زندگى نيز شدهاند.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
