پرسش :
آيا موازنه اي بين عمل و پاداش مؤمنان دربهشت وجود دارد؟
پاسخ :
فضل الهي در مورد مؤمنان صالح بسيار است چنانچه در آيات قرآن مي خوانيم : « والّذين امنوا و عملوا الصّالحات في روضات الجنّات لهم ما يشاؤن عند ربّهم »(1) : کساني که ايمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند در بهترين و سرسبزترين باغهاي بهشت جاي دارند و هرچه بخواهند نزد پروردگارشان براي آنها فراهم است لذا موازنه اي بين عمل و پاداش آنها وجود ندارد و « عند ربّهم » نشانگر لطف بي حساب خداوند به آنان است. و همانطور که در آيه شريفه ذيل در مورد شهدا مي خوانيم « بل احياء عند ربهم يرزقون » (2)در نزد پروردگارشان روزي مي خورند در مورد مؤمنان هم، مي فرمايد : لهم ما يشاون عند ربهم » هرچه را بخواهند و تمنا و آرزو کنند در نزد پروردگارشان و در جوار قرب او آن را مي يابند. دليل ديگري بر عدم موازنه بين عمل مؤمنين و پاداشهاي فراوان بهشتي، مسئله خلود و جاودانگي مؤمنين متقّي در بهشت است چرا که آن چه در نزد خداست باقي است « ما عندکم ينفد و ما عند الله باقٍ »(3) و آيات فراوان ديگري راجع به ابديت نعمتها و لذات بهشتيان سخن مي گويد و جمله « خالدين فيها » بارها و بارها در مورد « الذين امنوا و عملوا الصالحات » آمده است و در جاي ديگر مي فرمايد « عطاءً غير مجذوذ »(4)اين نعمات الهي هرگز گسسته و قطع نمي شود. و يا مي فرمايد : اين روزي ماست که به بهشتيان عطا مي کنيم و هيچ انقطاع و تمام شدن هم براي آنها نيست، « اِنّ هذا لرزقنا ما له من نفاد »(5). لذا با عنايت به آيات فوق الذکر، بديهي است که براي چند صباحي ( سالي ) کار نيک کردن، پاداش دائمي و جاودان گرفتن موازنه اي وجود ندارد بلکه همه اش لطف و کرم بي انتهاي خداوند است که شامل حال مؤمنين مي شود.
پی نوشتها:
1- شوري / 22.
2- آل عمران / 169.
3- نحل / 96.
4- هود / 108.
5- ص / 54.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
فضل الهي در مورد مؤمنان صالح بسيار است چنانچه در آيات قرآن مي خوانيم : « والّذين امنوا و عملوا الصّالحات في روضات الجنّات لهم ما يشاؤن عند ربّهم »(1) : کساني که ايمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند در بهترين و سرسبزترين باغهاي بهشت جاي دارند و هرچه بخواهند نزد پروردگارشان براي آنها فراهم است لذا موازنه اي بين عمل و پاداش آنها وجود ندارد و « عند ربّهم » نشانگر لطف بي حساب خداوند به آنان است. و همانطور که در آيه شريفه ذيل در مورد شهدا مي خوانيم « بل احياء عند ربهم يرزقون » (2)در نزد پروردگارشان روزي مي خورند در مورد مؤمنان هم، مي فرمايد : لهم ما يشاون عند ربهم » هرچه را بخواهند و تمنا و آرزو کنند در نزد پروردگارشان و در جوار قرب او آن را مي يابند. دليل ديگري بر عدم موازنه بين عمل مؤمنين و پاداشهاي فراوان بهشتي، مسئله خلود و جاودانگي مؤمنين متقّي در بهشت است چرا که آن چه در نزد خداست باقي است « ما عندکم ينفد و ما عند الله باقٍ »(3) و آيات فراوان ديگري راجع به ابديت نعمتها و لذات بهشتيان سخن مي گويد و جمله « خالدين فيها » بارها و بارها در مورد « الذين امنوا و عملوا الصالحات » آمده است و در جاي ديگر مي فرمايد « عطاءً غير مجذوذ »(4)اين نعمات الهي هرگز گسسته و قطع نمي شود. و يا مي فرمايد : اين روزي ماست که به بهشتيان عطا مي کنيم و هيچ انقطاع و تمام شدن هم براي آنها نيست، « اِنّ هذا لرزقنا ما له من نفاد »(5). لذا با عنايت به آيات فوق الذکر، بديهي است که براي چند صباحي ( سالي ) کار نيک کردن، پاداش دائمي و جاودان گرفتن موازنه اي وجود ندارد بلکه همه اش لطف و کرم بي انتهاي خداوند است که شامل حال مؤمنين مي شود.
پی نوشتها:
1- شوري / 22.
2- آل عمران / 169.
3- نحل / 96.
4- هود / 108.
5- ص / 54.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
