پرسش :
آياتي که « ترک هواپرستي » و « خوف از خدا » را از اسباب ورود به بهشت مي داند کدام است؟
پاسخ :
آيات بيشماري در قرآن کريم است که هواپرستي و خوف از خدا را از عوامل وصول به بهشت مي دانند از جمله آيه کريمه : « و امّا من خاف مقام ربّه و نهي النّفس عن الهوي فانّ الجنّه هي المأوي »(1) :اما آن کس که از مقام پروردگارش بترسد و نفس را از هوا و هوس باز دارد بهشت جايگاه او است. بدون شک رابطه نزديکي ميان « خوف از خدا » و « نهي نفس از هواي پرستي » است، هنگامي که خوف حق در اعماق وجود انسان ريشه دار شد، ستيزي از درون در برابر هواي نفس آغاز مي گردد، و سرچشمه تمام مفاسد و گناهاني که در روي زمين است همان « هواي پرستي است پس خود خدا سرچشمه همه اصلاحات است. در حديثي حضرت رسول اکرم (ص) در اين مورد مي فرمايد : « ماتحت ظلّ السّماء من الله يعبد من دون الله اعظم عندالله من هوي متّبع » : در زير آسمان هيچ بتي نزد خدا بزرگتر از هوي و هوسي که از آن پيروي کنند نيست. در آيه ديگري نقطه مقابل ( ترک هواپرستي و خوف از خدا ) دو صفت «طغيانگري» و «مقدم داشتن دنيا بر آخرت» را مطرح مي فرمايد و اين دو را از اسباب وصول به جهنم مي داند چنانچه مي فرمايد : « و امّا مَن طغي و اثر الحياه الدّنيا فانّ الجحيم هي المأوي » در آيه اي ديگر مي فرمايد : « و لمن خاف مقام ربّه جنتان »(2) :براي کسي که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ بهشتي است. و به راستي که اساس تمام بدبختيها اين دو صفت ( طغيانگري و ترجيح دنيا بر آخرت ) است و سرچشمه تمام نيک بختي ها همان ترک هواپرستي و خوف از خداوند سبحان مي باشد.
پي نوشت:
1- نازعات / 40 و 41.
2- رحمن / 26.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
آيات بيشماري در قرآن کريم است که هواپرستي و خوف از خدا را از عوامل وصول به بهشت مي دانند از جمله آيه کريمه : « و امّا من خاف مقام ربّه و نهي النّفس عن الهوي فانّ الجنّه هي المأوي »(1) :اما آن کس که از مقام پروردگارش بترسد و نفس را از هوا و هوس باز دارد بهشت جايگاه او است. بدون شک رابطه نزديکي ميان « خوف از خدا » و « نهي نفس از هواي پرستي » است، هنگامي که خوف حق در اعماق وجود انسان ريشه دار شد، ستيزي از درون در برابر هواي نفس آغاز مي گردد، و سرچشمه تمام مفاسد و گناهاني که در روي زمين است همان « هواي پرستي است پس خود خدا سرچشمه همه اصلاحات است. در حديثي حضرت رسول اکرم (ص) در اين مورد مي فرمايد : « ماتحت ظلّ السّماء من الله يعبد من دون الله اعظم عندالله من هوي متّبع » : در زير آسمان هيچ بتي نزد خدا بزرگتر از هوي و هوسي که از آن پيروي کنند نيست. در آيه ديگري نقطه مقابل ( ترک هواپرستي و خوف از خدا ) دو صفت «طغيانگري» و «مقدم داشتن دنيا بر آخرت» را مطرح مي فرمايد و اين دو را از اسباب وصول به جهنم مي داند چنانچه مي فرمايد : « و امّا مَن طغي و اثر الحياه الدّنيا فانّ الجحيم هي المأوي » در آيه اي ديگر مي فرمايد : « و لمن خاف مقام ربّه جنتان »(2) :براي کسي که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ بهشتي است. و به راستي که اساس تمام بدبختيها اين دو صفت ( طغيانگري و ترجيح دنيا بر آخرت ) است و سرچشمه تمام نيک بختي ها همان ترک هواپرستي و خوف از خداوند سبحان مي باشد.
پي نوشت:
1- نازعات / 40 و 41.
2- رحمن / 26.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
