پرسش :
آيا بهشتيان از حال دوستان گنه کار خود مي توانند اطلاع يابند و با آنها صحبت کنند؟
پاسخ :
قرآن مجيد ناظر بودن بهشتيان را بر وضع دوزخيان مکرراً ياد آور شده و در آياتي از سوره صافات مي فرمايد : « فاقبل بعضهم علي بعض يتسائلون قال قائل منهم انّي کان لي قرين... فاطلّع فرآه في سواء الجحيم - قال تالله اِن کدت لتردين و لولا نعمع ربّي لکنت من المحضرين »(1). بعضي از بهشتيان رو به بعضي ديگر کرده، سئوال مي کنند. يکي از آنها مي گويد : من همنشين گنه کار و بي ايماني داشتم... ناگهان نگاه مي کند او را در وسط دوزخ مي بيند. به او مي گويد : به خدا سوگند چيزي نمانده بود که مرا نيز به هلاکت بکشاني و هرگاه نعمت پروردگارم نبود من نيز از احضارشدگان در دوزخ بودم.
از اين آيه به خوبي روشن است که ساکنان بهشت از حال دوزخيان و دوستان دوزخي خود بي خبر نيستند و اين اطلاع يافتن آنها، باعث سرور و نعمت آنها است که در آن عذاب هاي دردناک گرفتار نشدند و در ميان آن همه نعمت غوطه ورند. و نيز روايتي از امام صادق (ع) است که فرمودند : « هر انساني منزل در بهشت و منزلي در دوزخ دارد، هنگامي که بهشتيان، ساکن بهشت مي شوند کسي صدا مي زند اي اهل بهشت، نگاه کنيد، آنها به دوزخ نگاه مي کنند، در اين حال منازل آنها را در دوزخ بالا مي آورند به آنها نشان مي دهند و به آنها گفته مي شود اين منازلي است که اگر معصيت پرودرگارتان را مي کرديد داخل آن مي شديد ! سپس امام فرمودند : اگر ممکن بود کسي از خوشحالي بميرد اهل بهشت در آن هنگام از خوشحالي مي مردند! چرا که آن همه عذاب از آنها بازگردانده شده است »(2). لذا با توجه به اين آيات و روايات بهشتيان از حال دوزخيان بي اطلاع نيستند.
پي نوشت:
1- صافات / 51 و 50، 55 و 56.
2- بحار الأنوار، ج 8، ص 125، ح 26.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
قرآن مجيد ناظر بودن بهشتيان را بر وضع دوزخيان مکرراً ياد آور شده و در آياتي از سوره صافات مي فرمايد : « فاقبل بعضهم علي بعض يتسائلون قال قائل منهم انّي کان لي قرين... فاطلّع فرآه في سواء الجحيم - قال تالله اِن کدت لتردين و لولا نعمع ربّي لکنت من المحضرين »(1). بعضي از بهشتيان رو به بعضي ديگر کرده، سئوال مي کنند. يکي از آنها مي گويد : من همنشين گنه کار و بي ايماني داشتم... ناگهان نگاه مي کند او را در وسط دوزخ مي بيند. به او مي گويد : به خدا سوگند چيزي نمانده بود که مرا نيز به هلاکت بکشاني و هرگاه نعمت پروردگارم نبود من نيز از احضارشدگان در دوزخ بودم.
از اين آيه به خوبي روشن است که ساکنان بهشت از حال دوزخيان و دوستان دوزخي خود بي خبر نيستند و اين اطلاع يافتن آنها، باعث سرور و نعمت آنها است که در آن عذاب هاي دردناک گرفتار نشدند و در ميان آن همه نعمت غوطه ورند. و نيز روايتي از امام صادق (ع) است که فرمودند : « هر انساني منزل در بهشت و منزلي در دوزخ دارد، هنگامي که بهشتيان، ساکن بهشت مي شوند کسي صدا مي زند اي اهل بهشت، نگاه کنيد، آنها به دوزخ نگاه مي کنند، در اين حال منازل آنها را در دوزخ بالا مي آورند به آنها نشان مي دهند و به آنها گفته مي شود اين منازلي است که اگر معصيت پرودرگارتان را مي کرديد داخل آن مي شديد ! سپس امام فرمودند : اگر ممکن بود کسي از خوشحالي بميرد اهل بهشت در آن هنگام از خوشحالي مي مردند! چرا که آن همه عذاب از آنها بازگردانده شده است »(2). لذا با توجه به اين آيات و روايات بهشتيان از حال دوزخيان بي اطلاع نيستند.
پي نوشت:
1- صافات / 51 و 50، 55 و 56.
2- بحار الأنوار، ج 8، ص 125، ح 26.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
