پرسش :
چرا سوره هود، نبأ، واقعه و مرسلات پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) را پير كرد؟ علت را بيان كنيد؟
پاسخ :
خداي متعال در آيه 112 سوره هود خطاب به پيامبراسلام‌مي‌فرمايد: "پس همان‌گونه كه فرمان يافته‌اي، استقامت كن، و نيز كساني كه با تو به سوي خدا آمده‌اند (بايد استقامت كنند) و طغيان نكنند، كه خداوند آنچه را انجام مي‌دهيد مي‌بيند."
در تفسير مجمع البيان از ابن‌عباس روايت شده: "هيچ آيه‌اي شديدتر و مشكل‌تر از اين آيه بر پيامبر9 ناز نشد; لذا هنگامي‌كه اصحاب از آن حضرت پرسيدند: چرا به اين زودي موهاي شما سفيد و آثار پيري نمايان شده است؟ فرمود: مرا سوره هود و واقعه پير كرد."(مجمع البيان، طبرسي، ج 3، ص 227، دارالمكتبة الحياة، ذيل آيه.)
يادآوري مي‌شود كه آيه ياد شده شامل چند دستور مهم است: استقامت و پايداري براي خدا ; رهبري و مبارزه در مسير حق و عدالت.(ر.ك: تفسير نمونه، آيت‌اللّه‌مكارم شيرازي و ديگران، ج 9، ص 258 و 259، دارالكتب الاسلامية.)
چنان‌كه در برخي روايات نيز وارد شده است كه پيامبر9، فرمودند: "پير كرد مرا سورة هود، براي خاطر اين آيه" و اشاره فرمودند به آية ]هود، 112[ و با آن‌كه شبيه اين آيه ]بدون "و من تاب معك"[ در سورة شوري نيز وارد شده است، ولي حضرت فقط نام سورة هود را مي‌برند; اين براي آن است كه خداي تعالي استقامت امت را نيز از ايشان خواسته است و حضرت بيم آن داشت كه مأموريت انجام نگيرد و گرنه خود آن حضرت استقامت داشت.(چهل حديث، امام خميني، ص 172، نشر مؤسسة تنظيم و نشر آثار امام.)
از طرف ديگر، مضامين اغلب آيات‌ِ اين چهار سوره، دربارة آغاز قيامت و كيفيّت حساب و كتاب و عذاب‌هاي الهي در روز رستاخيز است به‌گونه‌اي كه سورة نبأ ـ در آغاز سوره ـ از حادثة بزرگ ]نبأ عظيم[ ياد مي‌كند كه منظور، روز قيامت است.
هم‌چنين در سورة واقعه، اخبار تكان‌دهنده‌اي از حوادث هول‌ناك و مجازات مجرمان در روز قيامت آمده است و لحن سورة مرسلات نيز، مشابه سه سورة ديگر است كه خداوند مطلب خود را با قسم‌هاي شديد شروع مي‌كند و وعدة وقوع حتمي قيامت را مي‌دهد و چند بار بعد از هر فراز از سخنان خود مي‌فرمايد: "وَيْل‌ٌ لِّلْمُكَذِّبِين; واي بر تكذيب‌كنندگان، در آن روز." (آيات: 15، 19، 24، 28، 34، 40، 45، 47، 49); چنان‌كه برخي از مفسّران گفته‌اند: يكي از علّت‌هايي كه اين چهار سوره، سبب پيري زودرس در پيامبر9 شدند، همين معاني است; چون خود پيامبر9، اهل يقين بود، گويا اين حوادث را با چشم خود مي‌ديد و براي او فراتر از يك خبر بود; به همين جهت بيش‌تر بر او تأثير مي‌گذاشت; از طرف ديگر، چون ايشان، پيامبر رحمت بود و تحمّل عذاب امّت خود را نداشت، وقتي از طريق اين آيات مطلع مي‌شد كه عده‌اي از امّت او بر اثر گمراهي، به اين عذاب‌ها گرفتار مي‌شوند، رنج مي‌برد; مانند رنج بردن پدري كه فرزندش، بر اثر خطايي كه مرتكب شده، پيش چشمش شكنجه و عذاب شود. اين مسئله نيز، سبب ناراحتي و نگراني بيش از حدّ پيامبر9 مي‌شد و اين چند چيز روي هم، باعث شدند تا پيامبر، زودتر از موعد طبيعي پير شوند.
eporsesh.com
خداي متعال در آيه 112 سوره هود خطاب به پيامبراسلام‌مي‌فرمايد: "پس همان‌گونه كه فرمان يافته‌اي، استقامت كن، و نيز كساني كه با تو به سوي خدا آمده‌اند (بايد استقامت كنند) و طغيان نكنند، كه خداوند آنچه را انجام مي‌دهيد مي‌بيند."
در تفسير مجمع البيان از ابن‌عباس روايت شده: "هيچ آيه‌اي شديدتر و مشكل‌تر از اين آيه بر پيامبر9 ناز نشد; لذا هنگامي‌كه اصحاب از آن حضرت پرسيدند: چرا به اين زودي موهاي شما سفيد و آثار پيري نمايان شده است؟ فرمود: مرا سوره هود و واقعه پير كرد."(مجمع البيان، طبرسي، ج 3، ص 227، دارالمكتبة الحياة، ذيل آيه.)
يادآوري مي‌شود كه آيه ياد شده شامل چند دستور مهم است: استقامت و پايداري براي خدا ; رهبري و مبارزه در مسير حق و عدالت.(ر.ك: تفسير نمونه، آيت‌اللّه‌مكارم شيرازي و ديگران، ج 9، ص 258 و 259، دارالكتب الاسلامية.)
چنان‌كه در برخي روايات نيز وارد شده است كه پيامبر9، فرمودند: "پير كرد مرا سورة هود، براي خاطر اين آيه" و اشاره فرمودند به آية ]هود، 112[ و با آن‌كه شبيه اين آيه ]بدون "و من تاب معك"[ در سورة شوري نيز وارد شده است، ولي حضرت فقط نام سورة هود را مي‌برند; اين براي آن است كه خداي تعالي استقامت امت را نيز از ايشان خواسته است و حضرت بيم آن داشت كه مأموريت انجام نگيرد و گرنه خود آن حضرت استقامت داشت.(چهل حديث، امام خميني، ص 172، نشر مؤسسة تنظيم و نشر آثار امام.)
از طرف ديگر، مضامين اغلب آيات‌ِ اين چهار سوره، دربارة آغاز قيامت و كيفيّت حساب و كتاب و عذاب‌هاي الهي در روز رستاخيز است به‌گونه‌اي كه سورة نبأ ـ در آغاز سوره ـ از حادثة بزرگ ]نبأ عظيم[ ياد مي‌كند كه منظور، روز قيامت است.
هم‌چنين در سورة واقعه، اخبار تكان‌دهنده‌اي از حوادث هول‌ناك و مجازات مجرمان در روز قيامت آمده است و لحن سورة مرسلات نيز، مشابه سه سورة ديگر است كه خداوند مطلب خود را با قسم‌هاي شديد شروع مي‌كند و وعدة وقوع حتمي قيامت را مي‌دهد و چند بار بعد از هر فراز از سخنان خود مي‌فرمايد: "وَيْل‌ٌ لِّلْمُكَذِّبِين; واي بر تكذيب‌كنندگان، در آن روز." (آيات: 15، 19، 24، 28، 34، 40، 45، 47، 49); چنان‌كه برخي از مفسّران گفته‌اند: يكي از علّت‌هايي كه اين چهار سوره، سبب پيري زودرس در پيامبر9 شدند، همين معاني است; چون خود پيامبر9، اهل يقين بود، گويا اين حوادث را با چشم خود مي‌ديد و براي او فراتر از يك خبر بود; به همين جهت بيش‌تر بر او تأثير مي‌گذاشت; از طرف ديگر، چون ايشان، پيامبر رحمت بود و تحمّل عذاب امّت خود را نداشت، وقتي از طريق اين آيات مطلع مي‌شد كه عده‌اي از امّت او بر اثر گمراهي، به اين عذاب‌ها گرفتار مي‌شوند، رنج مي‌برد; مانند رنج بردن پدري كه فرزندش، بر اثر خطايي كه مرتكب شده، پيش چشمش شكنجه و عذاب شود. اين مسئله نيز، سبب ناراحتي و نگراني بيش از حدّ پيامبر9 مي‌شد و اين چند چيز روي هم، باعث شدند تا پيامبر، زودتر از موعد طبيعي پير شوند.
eporsesh.com
.jpg "دختران شعیب؛ آداب حیا در معاشرت با نامحرم از نگاه قرآن")
.jpg "چرا فاصله قیمت کارخانه و بازار خودرو دوباره افزایش یافته است؟")
