پرسش :

در قرآن براي مجسم ساختن منظره مبارزه حق و باطل چه مثالي زده شده است؟

پاسخ :
در قرآن مجيد (رعد/17) براي مجسم ساختن منظره مبارزه حق و باطل، و سرانجام اين مبارزه دامنه‏دار و دائمي، مثال جالبي زده شده است
«اَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ اوُدية ٌبِقَدَرِها فَاحْتَملَ السَّيْلُ زَبَداً رابياً وَمِمّا يُوقَدوُنَ عَلَيْهِ فِي النّارِ ابْتِغاءَ ِحلْيَةٍ اَوْ مَتاع زَبَدِ مِثْلُهُ كَذلِكَ يَضرِبُ اللهُ الْحَقَ وَالْباطِلَ فَامّا الزَّيدُ فَيَذْهَبُ جُفاء وَاَما ما يَنْفَعُ النّاسُ فَيَمْكُثُ فِي الْاَرْضِ»
[خداوند آبي از آسمان نازل نمود، و از هر سرزميني رودهائي به اندازه گنجايش آن به راه افتاد (رودها بهم پيوستند و سيلابي تشكيل دادند) سيلاب كفهائي بر روي خود حمل كرد (نه تنها بر روي سيلاب كف ظاهر ميگردد بلكه) در روي فلزاتي كه براي زينت، يا وسائل زندگي زير فشار آتش ذوب مي‏شوند، اينگونه كفها آشكار مي‏گردد، اين چنين خداوند حق و باطل را مجسم مي‏سازد، اما كف بزودي از بين مي‏رود، ولي آنچه به مردم سود مي‎رساند در زمين باقي مي‏ماند]
در همين يك مثال كوتاه كه با الفاظ و عبارات موزوني ادا شده، نكات جالبي نهفته است كه ذيلا به قسمتي از آن اشاره مي گردد:
1 ـ طرفداران باطل هميشه مانند كفهاي روي آب پرهياهو هستند، ظاهري فريبنده و دروني تهي و خالي دارند، و ضمناً هميشه متكبر و خودپسند و بلندي طلبند (زبداً رابياً) در حالي كه طرفداران حق، بعكس آنها، متواضع و بردبار و مرد عمل هستند.
2 ـ باطل، بي‏دوام، بي‏فايده و بي‏خاصيت است، ولي حق، منبع انواع بركات است، همانطور كه كفهاي روي آب نه رفع تشنگي مي كنند و نه گل و گياهي ميرويانند، ولي آب همه جا رمز حيات است.
3 ـ باطل ممكن است به شكلهاي گوناگون و در هر لباس و هر صحنه‏اي خودنمائي كند. همانطور كه كفها بر روي آب و فلزات ذوب شده، هر دو آشكار مي‏گردند. (وَمِمّا يوقدون عَليهِ فِي النّار ...)
4 ـ هركسي باندازه استعداد و وسعت روح خود ميتواند از مواهب اين جهان استفاده كند، همانطور كه هر زميني باندازه وسعت خود قطرات باران را بخود مي‏پذيرد، همچنين آثار وجود هركس به مقدار ظرفيت وجود اوست، چنانكه رودهائي كه از هر زميني جريان مي يابد چنين است (فسالت اوديه بقدرها).
5 ـ مبارزه حق و باطل يك مبارزة دائمي و هميشگي است و سرانجام اين مبارزه در همه جا يكسان، يعني پيروزي درخشان حق مي‏باشد، همانطور كه منظرة سيلاب و كف در همه جا به چشم مي‏خورد.
6 ـ بقاء و دوام هر موجودي در سايه سود رسانيدن به اجتماع و مردم است و بدون آن، دوام ممكن نيست «واما ما ينفع الناس فيمكث في الارض.»
7 ـ حتي باطل در بقاي خود مديون حق است و بدون استفاده از حيثيت حق، لحظه‏اي دوام نخواهد داشت، همانطور كه كفها را هميشه آب بر روي خود حمل مي‏كند (فاحتمل السيل) اگر آبي نبود هرگز كف نمي‏توانست به حيات خود ادامه دهد، همينطوريكه اگر حق نبود باطل هم فروغي نداشت، في المثل اگر سخن راست در جهان نبود، هيچكس دروغ را باور نمي‏كرد و اگر افراد درستكار نبودند كسي تحت تأثير افراد خائن واقع نمي‏شد، پس همين جولان و فروغ كاذب باطل، مديون بهره‏برداري از فروغ حق است (آن دروغ از راست ميگيرد فروغ).
8 ـ باطل هميشه دنبال بازار آشفته ميگردد، همانطور كه كفها معمولا هنگامي روي آب آشكار مي‏شوند كه سيلاب از سراشيبي تند كوهها با هيجان و شور به پائين مي‎ريزد، اما همين كه در ميان جلگه صاف و همواري قرار گرفت و وضع آرام شد، كفها تدريجاً محو مي‏شوند و آب صاف باقي مي‏ماند.
eporsesh.com