پرسش :
با توجه به آيه «انا نحن نزلنا الذكر و انا له لحافظون؛ ما خود قرآن را نازل كرديم و ما خود حافظ و پشتيبان آن هستيم»، تحريف قرآن در اينترنت چه گونه ممكن است؟ و مصونيت قرآن از درج سخناني همانند آن چگونه امكان دارد؟
پاسخ :
بايد دانست منظور از مصونيت قرآن از تحريف، «ماندگاري» متن اصلي قرآن در ميان مردمان است؛ به گونهاي كه هيچگاه مسلمانان و حقجويان جامعه بشري از دسترسي به متن اصلي قرآن محروم نخواهند شد.
اما اين ويژگي قرآن به اين معنا نيست كه بدخواهان از تغيير و تصرف در الفاظ قرآن ناتوان اند و دست آنان نسبت به اين كار براي هميشه بسته باشد كه در اصطلاح علوم قرآني با عنوان «بطلان قول به صرف» از آن ياد ميشود؛ بلكه منظور اين است كه خيانت بدخواهان به نتيجه نميرسد و ناپايدار و مقطعي است. تحريف قرآن در اينترنت نيز از اين قاعده مستثنا نيست و به زودي خيانت آنان براي بسياري آشكار ميشود و هيچگاه نميتوانند با اين گونه ترفندها متن اصلي قرآن را محو سازند.
تحريف در اينترنت
عده اي اخيراً با كنار هم قرار دادن مطالبي با انگيزه خاص، درصدد معارضه با قرآن برآمدند. اين عده با سرقت از خود آيات و تركيبات قرآن، اقدام به جعل سوره هايي با نام هاي «تجسد»، «مسلمون»، «وصايا» و «ايمان» كردند و در سايت هاي اينترنت منتشر كردند.
(http://dialspace.dial.pipex.com و Alazhan.com يا Quran+porody)
آيات ساختگي
نمونه هايي از آيات ساختگي
1. الصم
2. قل يا ايها المسلمون انكم لفي ضلال بعيد
3. قل للذين يمترون فيما انزل من قبل ليس المسيح خليفه الله اذ كان مع الله قبل البدأ و هو معه ابدا
4. قل لعبادي الذين آمنوا ان تشاءبوا يستعيذوا بالرحمن ان لا يضحك منهم الشيطان و ليكبرو الله ان عطسوا تكبيرا
نقد آيات ساختگي
1. در اين آيات و سوره هاي ساختگي تنها به رعايت وزن و آهنگ و وجود فواصل بين دو جمله _آن هم به طور ناقص _ اكتفا شده است. در اين مطالب خرافي، از معاني بلند و عميق، شيريني جملات و جذابيت كلام خبري نيست و صرفاً به تقليد و تركيب آيات قرآن با يكديگر پرداخته شده است.
2. در اين سوره ها، در جاهايي كه از الفاظ قرآن كريم، كمتر استفاده شده است، جملات مهمل، بي محتوا و خنده آور، شبيه گفتار بذله گويان، به چشم مي خورد؛ به گونه اي كه خود، ادعاهاي دروغين نويسندگان آن را پوچ جلوه مي دهد؛ مثلاً ترجمه آيه اي از سوره جعلي «وصايا» چنين است: «بگو آن دسته از بندگان من كه ايمان آوردند اگر خميازه كردند پناه ببرند به خدا كه شيطان به آنان نخندد و تكبير بگويند خدا را اگر عطسه كردند تكبير كردني».
3. با اين كه قرآن كريم در مدت 23 سال در شرايط و مكان هاي گوناگوني نازل شد، در آن هيچ تناقض و اختلافي ديده نمي شود: (افلا يتدبرون القران و لو كان من غير غيرالله لوجدوا فيه اختلافاً كثيرا) «آيا درباره قرآن نمي انديشند؟! اگر از سوي غير خدا بود، اختلاف فراواني در آن مي يافتند».
اما در اين آيات ساختگي _با توجه به كمي الفاظ و زمان محدود جعل آنها_ تناقض هاي مختلفي ديده مي شود؛ از جمله در فقره اي فرزند داشتن خداوند را انكار، اما در جاي ديگر حضرت عيسي را فرزند خدا مي داند. در برخي آيات ساختگي تثليث را انكار، اما در جاي ديگر قايل مي شود حضرت عيسي _ نعوذ بالله _ سرمدي و ازلي است، ر.ك: مجله تخصصي كلام اسلامي، شماره 33، ص 140 _ 160.
مصونيت قرآن
قرآن مجيد از مبدأ صدور تا ابلاغ عمومي در جامعه، از مصونيت و معصوميت كامل برخوردار است آن گاه نوبت به بررسي تحريف ناپذيري قرآن در عرصه جامعه و تاريخ ميرسد. قرآن پژوهان اين عرصه را از ابعاد مختلف مورد بررسي قرار دادهاند:
يك. مصونيت در زمان رسول الله؛ محققان علوم قرآني درباره آن به دلايل ذيل تمسك نمودهاند:
الف. دلايل تاريخي:
1. عنصر نزول تدريجي قرآن؛ يكي از تمهيدات الهي براي مصون ماندن قرآن، نزول تدريجي آن _آن هم با سبك و برنامهاي ويژه_ است. به شهادت تاريخ به دستور پيامبر(ص) عدهاي از مسلمانان بلافاصله آيات نازل شده را مينوشتند.
2. وضعيت فرهنگي جامعه؛ بي شك از اهتمام پيامبر(ص) بر قرائت قرآن و تحفيظ آن بر مسلمانان، جامعه آن روز فضيلت بزرگي براي حفظ قرآن قائل شده بودند.
3. تكامل خط و كتابت؛ به نظر محققان شرايط و موقعيت براي حفظ و صيانت قرآن، از طريق تكامل خط و پيشرفت امر نگارش مهيا بود.
ب. دلايل قرآني و روائي:
مفاد آياتي مانند آيه 9 سوره «حجر» و آيه 42 سوره «فصلت» اين است كه مصونيت قرآن، هم از درون به لحاظ نفوذ ناپذيري و هم از برون به دليل نگهباني خداوند، تأمين شده است. افزون بر آن ظهور احاديثي مثل حديث «ثقلين» هم اين است كه قرآن به صورت سالم در زمان پيامبر(ص) به مردم تحويل داده شده است.
دو. مصونيت در زمان خلفا و پس از آن:
محققان در اين مرحله دلايل نفي تحريف را به لحاظ نفي نقصان و نفي زياده تقسيم كردهاند. دلايل كاهش ناپذيري قرآن به شرح زير است:
1. رويكرد تاريخي:
الف. قرآن مجيد كتابي است كه باتمام شؤون زندگي فردي و اجتماعي مسلمانان، مرتبط بوده و آنان سياست، اقتصاد، قوانين اخلاقي و حتي آداب و رسوم معاشرتي خود را از آن ميگرفتهاند. كتابي كه تا اين اندازه با زندگي مردم در آميخته است، چگونه ممكن است كاهشي در آن پيدا شود؟ احتمال كاهش به منزله اين است كه احتمال دهيم در قانون اساسي يك ملت بزرگ، تغيير و حذف واقع
شود و كسي متوجه آن نگردد.
ب. اهتمام به نگهداري و حفظ قرآن كريم در ميان مسلمانان جايگاه والايي دارد؛ ازاينرو در تاريخ مشاهده ميشود، نسل بعدي، قرآن را سينه به سينه حفظ ميكردند و به نسل بعدي انتقال ميدادند.
ج. مسأله ديگر بررسي ارتباط تاريخي حكومت ها با آيات قرآن است. حساسيت خاص مسلمانان مانع از اين كار ميشد و از سوي ديگر آيات سياسي صريح و نص در مصاديق مشخص و جزئي نيستند تا بهانهاي براي تحريف متصور باشد.
2. رويكرد قرآني: تحدي قرآن به نظر برخي از محققان، كم شدن كلمه يا كلماتي از يك جمله، زيبايي و دلربايي نخستين آن را از ميان ميبرد و مجالي براي تحدي با آن نميگذارد.
3. رويكرد عقلي: محققان قرآني اين مسأله را از ابعاد متفاوت پي گرفتهاند:
الف. برهان حكمت: خداوند حكيم براي هدايت بشر قرآن را فرستاد و با توجه بر خاتميت دين و پيامبر(ص) اگر قرآن تحريف شود، پيامبر ديگري كه راه صحيح را به مردم نشان دهد، نخواهد آمد و مردم گمراه خواهند شد و اين امر با ساحت اقدس خداوند سازگار نيست.
ب. تكليف به مالايطاق: اگر گفته شود كتابي كه بعد از رحلت پيامبر وجود دارد به جهت احتمال كاهش غير از آن كتاب موجود در عصر خود آن حضرت ميباشد، لازم ميآيد خداوند انسانهاي بعد از رحلت را به برنامههايي مكلف سازد كه از حيطه قدرت آنان بيرون است؛ چون فرض اين است كه خداوند مسلمانان را به عمل نمودن بر قرآن زمان رسول الله(ص) مكلف ساخته است.
عدم زيادت در قرآن
دلايل تحريف ناپذيري قرآن از نوع زيادي:
1. دلايل تاريخي: مشروح دلايل فوق در بندهاي الف، ب و ج از بخش قبلي به صورت مفصل بيان شد.
2. دلايل عقلي:
الف. اعجاز قرآن؛ اگر نظم و محتواي ويژه قرآن فوق توان بشر است، هر گونه دستكاري بشر در اين آيات _كه به آن محتوا و نظم آسيب رساند_ قرآن را فروتر از حد اعجاز خواهد كرد و حال آن كه اعجاز براي آن در همه زمانها ثابت بوده است.
ب. جاودانگي قرآن؛ قرآن در موارد متعددي _از جمله آيه 14 سوره «طارق» و آيه 105 سوره «اسرا»_ خود را قول فصل و حق معرفي ميكند. روشن است كه فصل و حق بودن با جاودانگي ملازمه دارد؛ زيرا آنچه كه جدا كننده حق از باطل و يا حقيقت ثابت باشد، نميتواند هميشگي نباشد، بنابراين قرآن ابدي است و چون قرآن محرف نميتواند براي هميشه جدا كننده باشد، نميتواند جاودانه هم باشد؛ ازاينرو جاودانه بوده قرآن نشان از مصونيت قرآن از تحريف ميباشد.
ج. خاتميت دين اسلام؛ قرآن در مواقع متعددي خود را كلام خدا، سند نبوت و كتاب اسلام مينامد (مانند آيه 34 سوره «طور» و آيه 88 سوره «اسرا») و از سوي ديگر دين اسلام را آخرين دين معرفي ميكند (مثل آيه 85 سوره «آل عمران» و آيه 40 سوره «احزاب»). روشن است كه خاتميت به معناي مصونيت از تحريف است. سخن در اين است كه چه چيزي از دين بايد مصون از تحريف باشد؟ يقينا آن چه به نام دين و مجموعه هدايت الهي براي يك پيامبر نازل گشته است؛ يعني، كتاب او بايد مصون از تحريف باشد و اين شرط لازمه مصونيت دين از تحريف است.
3. دلايل قرآني:
الف. تحدي دايمي قرآن؛ اگر كسي ادعا كند يكي از سوره?هاي قرآن، در قرآن نازل شده بر پيامبر(ص) نبوده و بعدا اضافه شده است اين مدعا را آيات تحدي نفي ميكند؛ زيرا اگر چنين بود پس بايد بتوان مانند آن يك سوره، سورهاي فراهم آورد.
ب. نفوذ ناپذيري قرآن؛ بدون ترديد نوع چنين كلمات و محتواي مطالب قرآن، خود دژي مستحكم محسوب ميشود كه اگر مطلبي بر آن افزوده شود، در ميان مطالبش پوشيده نخواهد ماند.
4. دلايل نقلي و تعبدي:
الف. لزوم تواتر قرآن؛ مقصود از آن اين است كه قرآن در هر حرف و هر كلمه و حتي در حركات و سكنات نيز بايد متواتر باشد؛ يعني، همه مسلمانان آن را دست به دست و سينه به سينه، به طور همگاني نقل كرده باشند ازاينرو چون تمام آيات قرآني در زمان?هاي پس از رحلت پيامبر به اين صفت تواتر دارا بودهاند، ميتوان اين نتيجه را از آن گرفت كه همه آيات قرآن، از خود قرآن بوده و هيچ گونه آيهاي
بر آن افزوده نشده است.
ب. روايات وارده در باره قران:
يكي آن دسته از روايات براي شناسايي درستي و نادرستي خود روايات است كه ميگويد: آنها را بر قرآن عرضه كنيد، موافقان كتاب را اخذ و مخالفان آن را طرد كنيد. ديگري آن دسته از روايات است كه دستور ميدهد براي اخذ علوم، معارف و احكام به قرآن مراجعه كنيد و بالاخره رواياتي كه با صراحت و يا با ملازمه قطعي بر مصونيت قرآن از تحريف در زمان ائمه(ع) دلالت دارند؛ مانند سخن امام صادق(ع): «هو كلام و كتاب الله و وحي الله و تنزيله...». معلوم است كه قرآن بايستي همواره راه سلامت را در پيش گيرد تا بتواند معيار و محل مراجعه و... باشد. ازاينرو طبق مفاد اين گونه روايات، هر گونه شبههاي منتفي ميگردد.
قرآن كنوني
قرآن كنوني دست نخورده و همان قرآن نازل شده بر رسول اكرم(ص) است. شواهد قطعي بر اين امر وجود دارد؛ زيرا قرآن به تواتر نقل شده و تواتر قطعي است. ادله عقلي و نقلي ديگري نيز بر اين مسأله دلالت دارد.
براي مطالعه بيشتر ر.ك:
1. آموزش علوم قرآن محمد هادي معرفت
2. قرآن شناسي مصباح يزدي
3. قرآن هرگز تحريف نشده است حسن زاده آملي
4. التحقيق في نفي التحريف عن القرآن محمد هادي معرفت
روشن است كه اگر خداوند اراده ميفرمود كه انجيل وتورات از تحريف مصون بدارد چنين ميشد؛ ولي اراده خداوند گزاف نيست؛ بلكه اراده او برطبق مصلحت و حكمت جريان مييابد. حال در مورد عدم تعلق اراده الهي بر جلوگيري از تحريف كتابهاي آسماني گذشته، به اين نكات ميتوان اشاره نمود:
الف. چون اديان پيشين براي مقطع و برههاي از تاريخ كارآيي داشته و قهرا با پيشرفت زمان و تاريخ بايد در آنها تحولاتي حاصل ميشد، حفظ آن كتابها براي هميشه ضروري نبوده است.
ب. براي حفظ يك متن به صورت اصلي، بايد شرايطي فراهم باشد. در عصرهاي گذشته تكامل خط وكتابت به آن ميزان نبوده است كه بتواند متني را دربستر خويش و به صورت كامل حفظ نمايد. البته با رشد تمدن بشري زمينههاي لازم براي چنين امري پديدار ميشد.
ج. چون اسلام دين ابدي و قرآن سند جاويد آن است وحالت منتظرهاي براي آن وجود ندارد، بايد از دستخوش تحريف و دگرگوني مصون بماند؛ ولي كتابهاي آسماني گذشته به دليل داشتن حالت منتظره چنين ضرورتي را ايجاب نميكردند.
د. آنچه از برخي از آيات قرآن به دست ميآيد؛ آن است كه نسخههايي از تورات و انجيل تا روزهاي آغازين دين اسلام به صورت تحريف نشده باقي بوده است و آنچه دست علماي اديان بوده، حقايق را در برداشته كه پس از ظهور پيامبر اسلام از سوي علماي آنها مورد كتمان واقع شد. بر اين اساس غالب تحريفها (اگر صورت گرفته باشد) پس از نزول قرآن صورت گرفته و در اين صورت بايد گفت: تورات و انجيل تاپايان دوران مأموريت خويش تا حدي از تحريف مصون بودهاند.
حال آنكه بهترين دليل بر عدم تحريف قرآن، اين است كه قرآن به تواتر رسيده و در هر عصري تواتر خود را حفظ نموده است و تحقيقات تاريخي و مقايسه بين قرآنهاي موجود و قرآنهاي صدر اسلام _كه نسخههايي از آنها در موزههاي بزرگ جهان موجود است_ نشان ميدهد كه حتي يك «واو» از اين كتاب الهي كم و زياد نشده است.
eporsesh.com
بايد دانست منظور از مصونيت قرآن از تحريف، «ماندگاري» متن اصلي قرآن در ميان مردمان است؛ به گونهاي كه هيچگاه مسلمانان و حقجويان جامعه بشري از دسترسي به متن اصلي قرآن محروم نخواهند شد.
اما اين ويژگي قرآن به اين معنا نيست كه بدخواهان از تغيير و تصرف در الفاظ قرآن ناتوان اند و دست آنان نسبت به اين كار براي هميشه بسته باشد كه در اصطلاح علوم قرآني با عنوان «بطلان قول به صرف» از آن ياد ميشود؛ بلكه منظور اين است كه خيانت بدخواهان به نتيجه نميرسد و ناپايدار و مقطعي است. تحريف قرآن در اينترنت نيز از اين قاعده مستثنا نيست و به زودي خيانت آنان براي بسياري آشكار ميشود و هيچگاه نميتوانند با اين گونه ترفندها متن اصلي قرآن را محو سازند.
تحريف در اينترنت
عده اي اخيراً با كنار هم قرار دادن مطالبي با انگيزه خاص، درصدد معارضه با قرآن برآمدند. اين عده با سرقت از خود آيات و تركيبات قرآن، اقدام به جعل سوره هايي با نام هاي «تجسد»، «مسلمون»، «وصايا» و «ايمان» كردند و در سايت هاي اينترنت منتشر كردند.
(http://dialspace.dial.pipex.com و Alazhan.com يا Quran+porody)
آيات ساختگي
نمونه هايي از آيات ساختگي
1. الصم
2. قل يا ايها المسلمون انكم لفي ضلال بعيد
3. قل للذين يمترون فيما انزل من قبل ليس المسيح خليفه الله اذ كان مع الله قبل البدأ و هو معه ابدا
4. قل لعبادي الذين آمنوا ان تشاءبوا يستعيذوا بالرحمن ان لا يضحك منهم الشيطان و ليكبرو الله ان عطسوا تكبيرا
نقد آيات ساختگي
1. در اين آيات و سوره هاي ساختگي تنها به رعايت وزن و آهنگ و وجود فواصل بين دو جمله _آن هم به طور ناقص _ اكتفا شده است. در اين مطالب خرافي، از معاني بلند و عميق، شيريني جملات و جذابيت كلام خبري نيست و صرفاً به تقليد و تركيب آيات قرآن با يكديگر پرداخته شده است.
2. در اين سوره ها، در جاهايي كه از الفاظ قرآن كريم، كمتر استفاده شده است، جملات مهمل، بي محتوا و خنده آور، شبيه گفتار بذله گويان، به چشم مي خورد؛ به گونه اي كه خود، ادعاهاي دروغين نويسندگان آن را پوچ جلوه مي دهد؛ مثلاً ترجمه آيه اي از سوره جعلي «وصايا» چنين است: «بگو آن دسته از بندگان من كه ايمان آوردند اگر خميازه كردند پناه ببرند به خدا كه شيطان به آنان نخندد و تكبير بگويند خدا را اگر عطسه كردند تكبير كردني».
3. با اين كه قرآن كريم در مدت 23 سال در شرايط و مكان هاي گوناگوني نازل شد، در آن هيچ تناقض و اختلافي ديده نمي شود: (افلا يتدبرون القران و لو كان من غير غيرالله لوجدوا فيه اختلافاً كثيرا) «آيا درباره قرآن نمي انديشند؟! اگر از سوي غير خدا بود، اختلاف فراواني در آن مي يافتند».
اما در اين آيات ساختگي _با توجه به كمي الفاظ و زمان محدود جعل آنها_ تناقض هاي مختلفي ديده مي شود؛ از جمله در فقره اي فرزند داشتن خداوند را انكار، اما در جاي ديگر حضرت عيسي را فرزند خدا مي داند. در برخي آيات ساختگي تثليث را انكار، اما در جاي ديگر قايل مي شود حضرت عيسي _ نعوذ بالله _ سرمدي و ازلي است، ر.ك: مجله تخصصي كلام اسلامي، شماره 33، ص 140 _ 160.
مصونيت قرآن
قرآن مجيد از مبدأ صدور تا ابلاغ عمومي در جامعه، از مصونيت و معصوميت كامل برخوردار است آن گاه نوبت به بررسي تحريف ناپذيري قرآن در عرصه جامعه و تاريخ ميرسد. قرآن پژوهان اين عرصه را از ابعاد مختلف مورد بررسي قرار دادهاند:
يك. مصونيت در زمان رسول الله؛ محققان علوم قرآني درباره آن به دلايل ذيل تمسك نمودهاند:
الف. دلايل تاريخي:
1. عنصر نزول تدريجي قرآن؛ يكي از تمهيدات الهي براي مصون ماندن قرآن، نزول تدريجي آن _آن هم با سبك و برنامهاي ويژه_ است. به شهادت تاريخ به دستور پيامبر(ص) عدهاي از مسلمانان بلافاصله آيات نازل شده را مينوشتند.
2. وضعيت فرهنگي جامعه؛ بي شك از اهتمام پيامبر(ص) بر قرائت قرآن و تحفيظ آن بر مسلمانان، جامعه آن روز فضيلت بزرگي براي حفظ قرآن قائل شده بودند.
3. تكامل خط و كتابت؛ به نظر محققان شرايط و موقعيت براي حفظ و صيانت قرآن، از طريق تكامل خط و پيشرفت امر نگارش مهيا بود.
ب. دلايل قرآني و روائي:
مفاد آياتي مانند آيه 9 سوره «حجر» و آيه 42 سوره «فصلت» اين است كه مصونيت قرآن، هم از درون به لحاظ نفوذ ناپذيري و هم از برون به دليل نگهباني خداوند، تأمين شده است. افزون بر آن ظهور احاديثي مثل حديث «ثقلين» هم اين است كه قرآن به صورت سالم در زمان پيامبر(ص) به مردم تحويل داده شده است.
دو. مصونيت در زمان خلفا و پس از آن:
محققان در اين مرحله دلايل نفي تحريف را به لحاظ نفي نقصان و نفي زياده تقسيم كردهاند. دلايل كاهش ناپذيري قرآن به شرح زير است:
1. رويكرد تاريخي:
الف. قرآن مجيد كتابي است كه باتمام شؤون زندگي فردي و اجتماعي مسلمانان، مرتبط بوده و آنان سياست، اقتصاد، قوانين اخلاقي و حتي آداب و رسوم معاشرتي خود را از آن ميگرفتهاند. كتابي كه تا اين اندازه با زندگي مردم در آميخته است، چگونه ممكن است كاهشي در آن پيدا شود؟ احتمال كاهش به منزله اين است كه احتمال دهيم در قانون اساسي يك ملت بزرگ، تغيير و حذف واقع
شود و كسي متوجه آن نگردد.
ب. اهتمام به نگهداري و حفظ قرآن كريم در ميان مسلمانان جايگاه والايي دارد؛ ازاينرو در تاريخ مشاهده ميشود، نسل بعدي، قرآن را سينه به سينه حفظ ميكردند و به نسل بعدي انتقال ميدادند.
ج. مسأله ديگر بررسي ارتباط تاريخي حكومت ها با آيات قرآن است. حساسيت خاص مسلمانان مانع از اين كار ميشد و از سوي ديگر آيات سياسي صريح و نص در مصاديق مشخص و جزئي نيستند تا بهانهاي براي تحريف متصور باشد.
2. رويكرد قرآني: تحدي قرآن به نظر برخي از محققان، كم شدن كلمه يا كلماتي از يك جمله، زيبايي و دلربايي نخستين آن را از ميان ميبرد و مجالي براي تحدي با آن نميگذارد.
3. رويكرد عقلي: محققان قرآني اين مسأله را از ابعاد متفاوت پي گرفتهاند:
الف. برهان حكمت: خداوند حكيم براي هدايت بشر قرآن را فرستاد و با توجه بر خاتميت دين و پيامبر(ص) اگر قرآن تحريف شود، پيامبر ديگري كه راه صحيح را به مردم نشان دهد، نخواهد آمد و مردم گمراه خواهند شد و اين امر با ساحت اقدس خداوند سازگار نيست.
ب. تكليف به مالايطاق: اگر گفته شود كتابي كه بعد از رحلت پيامبر وجود دارد به جهت احتمال كاهش غير از آن كتاب موجود در عصر خود آن حضرت ميباشد، لازم ميآيد خداوند انسانهاي بعد از رحلت را به برنامههايي مكلف سازد كه از حيطه قدرت آنان بيرون است؛ چون فرض اين است كه خداوند مسلمانان را به عمل نمودن بر قرآن زمان رسول الله(ص) مكلف ساخته است.
عدم زيادت در قرآن
دلايل تحريف ناپذيري قرآن از نوع زيادي:
1. دلايل تاريخي: مشروح دلايل فوق در بندهاي الف، ب و ج از بخش قبلي به صورت مفصل بيان شد.
2. دلايل عقلي:
الف. اعجاز قرآن؛ اگر نظم و محتواي ويژه قرآن فوق توان بشر است، هر گونه دستكاري بشر در اين آيات _كه به آن محتوا و نظم آسيب رساند_ قرآن را فروتر از حد اعجاز خواهد كرد و حال آن كه اعجاز براي آن در همه زمانها ثابت بوده است.
ب. جاودانگي قرآن؛ قرآن در موارد متعددي _از جمله آيه 14 سوره «طارق» و آيه 105 سوره «اسرا»_ خود را قول فصل و حق معرفي ميكند. روشن است كه فصل و حق بودن با جاودانگي ملازمه دارد؛ زيرا آنچه كه جدا كننده حق از باطل و يا حقيقت ثابت باشد، نميتواند هميشگي نباشد، بنابراين قرآن ابدي است و چون قرآن محرف نميتواند براي هميشه جدا كننده باشد، نميتواند جاودانه هم باشد؛ ازاينرو جاودانه بوده قرآن نشان از مصونيت قرآن از تحريف ميباشد.
ج. خاتميت دين اسلام؛ قرآن در مواقع متعددي خود را كلام خدا، سند نبوت و كتاب اسلام مينامد (مانند آيه 34 سوره «طور» و آيه 88 سوره «اسرا») و از سوي ديگر دين اسلام را آخرين دين معرفي ميكند (مثل آيه 85 سوره «آل عمران» و آيه 40 سوره «احزاب»). روشن است كه خاتميت به معناي مصونيت از تحريف است. سخن در اين است كه چه چيزي از دين بايد مصون از تحريف باشد؟ يقينا آن چه به نام دين و مجموعه هدايت الهي براي يك پيامبر نازل گشته است؛ يعني، كتاب او بايد مصون از تحريف باشد و اين شرط لازمه مصونيت دين از تحريف است.
3. دلايل قرآني:
الف. تحدي دايمي قرآن؛ اگر كسي ادعا كند يكي از سوره?هاي قرآن، در قرآن نازل شده بر پيامبر(ص) نبوده و بعدا اضافه شده است اين مدعا را آيات تحدي نفي ميكند؛ زيرا اگر چنين بود پس بايد بتوان مانند آن يك سوره، سورهاي فراهم آورد.
ب. نفوذ ناپذيري قرآن؛ بدون ترديد نوع چنين كلمات و محتواي مطالب قرآن، خود دژي مستحكم محسوب ميشود كه اگر مطلبي بر آن افزوده شود، در ميان مطالبش پوشيده نخواهد ماند.
4. دلايل نقلي و تعبدي:
الف. لزوم تواتر قرآن؛ مقصود از آن اين است كه قرآن در هر حرف و هر كلمه و حتي در حركات و سكنات نيز بايد متواتر باشد؛ يعني، همه مسلمانان آن را دست به دست و سينه به سينه، به طور همگاني نقل كرده باشند ازاينرو چون تمام آيات قرآني در زمان?هاي پس از رحلت پيامبر به اين صفت تواتر دارا بودهاند، ميتوان اين نتيجه را از آن گرفت كه همه آيات قرآن، از خود قرآن بوده و هيچ گونه آيهاي
بر آن افزوده نشده است.
ب. روايات وارده در باره قران:
يكي آن دسته از روايات براي شناسايي درستي و نادرستي خود روايات است كه ميگويد: آنها را بر قرآن عرضه كنيد، موافقان كتاب را اخذ و مخالفان آن را طرد كنيد. ديگري آن دسته از روايات است كه دستور ميدهد براي اخذ علوم، معارف و احكام به قرآن مراجعه كنيد و بالاخره رواياتي كه با صراحت و يا با ملازمه قطعي بر مصونيت قرآن از تحريف در زمان ائمه(ع) دلالت دارند؛ مانند سخن امام صادق(ع): «هو كلام و كتاب الله و وحي الله و تنزيله...». معلوم است كه قرآن بايستي همواره راه سلامت را در پيش گيرد تا بتواند معيار و محل مراجعه و... باشد. ازاينرو طبق مفاد اين گونه روايات، هر گونه شبههاي منتفي ميگردد.
قرآن كنوني
قرآن كنوني دست نخورده و همان قرآن نازل شده بر رسول اكرم(ص) است. شواهد قطعي بر اين امر وجود دارد؛ زيرا قرآن به تواتر نقل شده و تواتر قطعي است. ادله عقلي و نقلي ديگري نيز بر اين مسأله دلالت دارد.
براي مطالعه بيشتر ر.ك:
1. آموزش علوم قرآن محمد هادي معرفت
2. قرآن شناسي مصباح يزدي
3. قرآن هرگز تحريف نشده است حسن زاده آملي
4. التحقيق في نفي التحريف عن القرآن محمد هادي معرفت
روشن است كه اگر خداوند اراده ميفرمود كه انجيل وتورات از تحريف مصون بدارد چنين ميشد؛ ولي اراده خداوند گزاف نيست؛ بلكه اراده او برطبق مصلحت و حكمت جريان مييابد. حال در مورد عدم تعلق اراده الهي بر جلوگيري از تحريف كتابهاي آسماني گذشته، به اين نكات ميتوان اشاره نمود:
الف. چون اديان پيشين براي مقطع و برههاي از تاريخ كارآيي داشته و قهرا با پيشرفت زمان و تاريخ بايد در آنها تحولاتي حاصل ميشد، حفظ آن كتابها براي هميشه ضروري نبوده است.
ب. براي حفظ يك متن به صورت اصلي، بايد شرايطي فراهم باشد. در عصرهاي گذشته تكامل خط وكتابت به آن ميزان نبوده است كه بتواند متني را دربستر خويش و به صورت كامل حفظ نمايد. البته با رشد تمدن بشري زمينههاي لازم براي چنين امري پديدار ميشد.
ج. چون اسلام دين ابدي و قرآن سند جاويد آن است وحالت منتظرهاي براي آن وجود ندارد، بايد از دستخوش تحريف و دگرگوني مصون بماند؛ ولي كتابهاي آسماني گذشته به دليل داشتن حالت منتظره چنين ضرورتي را ايجاب نميكردند.
د. آنچه از برخي از آيات قرآن به دست ميآيد؛ آن است كه نسخههايي از تورات و انجيل تا روزهاي آغازين دين اسلام به صورت تحريف نشده باقي بوده است و آنچه دست علماي اديان بوده، حقايق را در برداشته كه پس از ظهور پيامبر اسلام از سوي علماي آنها مورد كتمان واقع شد. بر اين اساس غالب تحريفها (اگر صورت گرفته باشد) پس از نزول قرآن صورت گرفته و در اين صورت بايد گفت: تورات و انجيل تاپايان دوران مأموريت خويش تا حدي از تحريف مصون بودهاند.
حال آنكه بهترين دليل بر عدم تحريف قرآن، اين است كه قرآن به تواتر رسيده و در هر عصري تواتر خود را حفظ نموده است و تحقيقات تاريخي و مقايسه بين قرآنهاي موجود و قرآنهاي صدر اسلام _كه نسخههايي از آنها در موزههاي بزرگ جهان موجود است_ نشان ميدهد كه حتي يك «واو» از اين كتاب الهي كم و زياد نشده است.
eporsesh.com
