پرسش :
«مجمع البحرين» كدام نقطه ى زمين است؟
پاسخ :
در اين باره، چند احتمال وجود دارد:
1. نقطه ى برخورد درياى مديترانه و خليج فارس كه اين احتمال با نقشه ى كنونى درياها و خشكى ها همخوانى ندارد؛ بنابراين، مجمع البحرين نمى تواند به اين معنا باشد؛
2. محل تلاقى درياى سرخ با خليج عدن كه امروزه «باب المندب» ناميده مى شود؛
3. محل تلاقى درياى مديترانه با اقيانوس اطلس كه «جبل الطارق» نام دارد؛
قراين و شواهدى كه اين دو احتمال را تقويت كند، وجود ندارد.
4. محل تلاقى خليج عقبه و سوئز در درياى سرخ.[1] منتهى اليه اين دو خليج در درياى احمر، مجمع البحرين نام دارد.[2]
با توجه به محل زندگى حضرت موسى(عليه السلام) ـ كه در شمال بوده است ـ و آذوقه ى كمى كه همراه داشته اند و اين كه پس از اندكى راه پيمودن به مجمع البحرين رسيدند، مى توان حدس زد كه مراد از «مجمع البحرين» همين معناى اخير است.
پی نوشتها:
[1]. در درياى سرخ، دو پيش رفتگى وجود دارد؛ يكى به طرف شمال شرقى، به نام خليج عقبه و ديگرى به طرف شمال غربى كه سوئز نام دارد.
[2]. مجمع البيان، ج3، ص481؛ تفسير نمونه، ج12، ص480؛ منشور جاويد، ج11، ص220.
منبع: سرگذشت ها و عبرت ها در آيينه ى وحى، سيد مرتضى قافله باشى، انتشارات مركز مديريت حوزه علميه قم (1383).
در اين باره، چند احتمال وجود دارد:
1. نقطه ى برخورد درياى مديترانه و خليج فارس كه اين احتمال با نقشه ى كنونى درياها و خشكى ها همخوانى ندارد؛ بنابراين، مجمع البحرين نمى تواند به اين معنا باشد؛
2. محل تلاقى درياى سرخ با خليج عدن كه امروزه «باب المندب» ناميده مى شود؛
3. محل تلاقى درياى مديترانه با اقيانوس اطلس كه «جبل الطارق» نام دارد؛
قراين و شواهدى كه اين دو احتمال را تقويت كند، وجود ندارد.
4. محل تلاقى خليج عقبه و سوئز در درياى سرخ.[1] منتهى اليه اين دو خليج در درياى احمر، مجمع البحرين نام دارد.[2]
با توجه به محل زندگى حضرت موسى(عليه السلام) ـ كه در شمال بوده است ـ و آذوقه ى كمى كه همراه داشته اند و اين كه پس از اندكى راه پيمودن به مجمع البحرين رسيدند، مى توان حدس زد كه مراد از «مجمع البحرين» همين معناى اخير است.
پی نوشتها:
[1]. در درياى سرخ، دو پيش رفتگى وجود دارد؛ يكى به طرف شمال شرقى، به نام خليج عقبه و ديگرى به طرف شمال غربى كه سوئز نام دارد.
[2]. مجمع البيان، ج3، ص481؛ تفسير نمونه، ج12، ص480؛ منشور جاويد، ج11، ص220.
منبع: سرگذشت ها و عبرت ها در آيينه ى وحى، سيد مرتضى قافله باشى، انتشارات مركز مديريت حوزه علميه قم (1383).