پرسش :
آیا حضرت عيسى در آخرالزمان ظهور خواهد كرد؟
پاسخ :
شرح پرسش:
در قرآن آمده كه در آخرالزمان، حضرت عيسى عليه السلام ظهور خواهد كرد و همه بايد از او پيروى كنند. آيا مسلمانان نيز بايد از او پيروى كنند؟
پاسخ:
در قرآن به اين كه حضرت عيسى عليه السلام در آخرالزمان نزول مىكند، صريحاً اشاره نشده است. در قرآن آمده است:
«وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها وَ اتَّبِعُونِ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ[1]؛ و او، سبب آگاهى به روز قيامت است (نزول عيسى، گواه نزديكى روز رستاخيز است) هرگز، در آن ترديد نكنيد و از من پيروى كنيد كه اين راه مستقيم است.»
اين آيه، به آمدن حضرت عيسى عليه السلام در آخرالزمان، تعبير و تفسير شده است، لكن روايات زيادى داريم كه دلالت دارند بر اين كه هنگام ظهور حضرت مهدى علیه السلام، حضرت عيسى عليه السلام در پشت سر آن حضرت نماز خواهد خواند و براى نصرت او تلاش خواهد كرد. جابر بن عبدالله مى گويد: از پيامبر اکرم صلى الله عليه وآله شنيدم كه مىفرمودند:
«حضرت عيسى، نازل مىشود و امير مسلمانان (منظور از امير، حضرت مهدى علیه السلام است) مىگويد: «بيا با تو نماز بگذاريم». آن گاه حضرت عیسی مىگويد: نه؛ بعضى از شما، امام و امير بعضى ديگريد و اين، احترامى است كه خدا به اين امّت گذاشته است.»[2]
باز از پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله نقل شده كه فرمودند:
«از ذرّيه من، مهدى علیه السلام وقتى قيام كند، حضرت عيسى براى نصرت او مىآيد و در پشت سراو نماز مىخواند».[3]
با توجّه به اين كه در آن زمان، حجّت خداوند در ميان مخلوقات عالم، حضرت مهدى علیه السلام است، بر همه واجب است كه از او پيروى كنند، نه از كس ديگر. شاهد بر اين، بيانى است كه مرحوم طبرسى در تفسير مجمع البيان فرمودهاند:
«حضرت عيسى عليه السلام در وقت خروج حضرت مهدى علیه السلام نزول مىكند و در اين زمان، همه ملل، ملّت واحده كه همان ملت اسلام حنيف و دين ابراهيم است، مىگردند.»[4]
بنابراين، تفاوتى ميان دعوت اين دو بزرگوار نيست. علاوه بر آن كه امامت و رهبرى امّت، بر عهده حضرت مهدى علیه السلام است و حضرت عيسى عليه السلام با آن حضرت، همراه و همگام خواهد بود و براى برپايى حكومت دينى، به دعوت و ارشاد مردم مىپردازند.
پینوشتها:
[1]. زخرف: 61.
[2]. طبرسى، مجمع البيان، ج 9، ص 91.
[3]. محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج 14، ص 349.
[4]. مجمع البيان، ج 3، ص 236.
منبع: امام مهدى (عج)، رسول رضوى، انتشارات مركز مديريت حوزه علميه (1384).
شرح پرسش:
در قرآن آمده كه در آخرالزمان، حضرت عيسى عليه السلام ظهور خواهد كرد و همه بايد از او پيروى كنند. آيا مسلمانان نيز بايد از او پيروى كنند؟
پاسخ:
در قرآن به اين كه حضرت عيسى عليه السلام در آخرالزمان نزول مىكند، صريحاً اشاره نشده است. در قرآن آمده است:
«وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها وَ اتَّبِعُونِ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ[1]؛ و او، سبب آگاهى به روز قيامت است (نزول عيسى، گواه نزديكى روز رستاخيز است) هرگز، در آن ترديد نكنيد و از من پيروى كنيد كه اين راه مستقيم است.»
اين آيه، به آمدن حضرت عيسى عليه السلام در آخرالزمان، تعبير و تفسير شده است، لكن روايات زيادى داريم كه دلالت دارند بر اين كه هنگام ظهور حضرت مهدى علیه السلام، حضرت عيسى عليه السلام در پشت سر آن حضرت نماز خواهد خواند و براى نصرت او تلاش خواهد كرد. جابر بن عبدالله مى گويد: از پيامبر اکرم صلى الله عليه وآله شنيدم كه مىفرمودند:
«حضرت عيسى، نازل مىشود و امير مسلمانان (منظور از امير، حضرت مهدى علیه السلام است) مىگويد: «بيا با تو نماز بگذاريم». آن گاه حضرت عیسی مىگويد: نه؛ بعضى از شما، امام و امير بعضى ديگريد و اين، احترامى است كه خدا به اين امّت گذاشته است.»[2]
باز از پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله نقل شده كه فرمودند:
«از ذرّيه من، مهدى علیه السلام وقتى قيام كند، حضرت عيسى براى نصرت او مىآيد و در پشت سراو نماز مىخواند».[3]
با توجّه به اين كه در آن زمان، حجّت خداوند در ميان مخلوقات عالم، حضرت مهدى علیه السلام است، بر همه واجب است كه از او پيروى كنند، نه از كس ديگر. شاهد بر اين، بيانى است كه مرحوم طبرسى در تفسير مجمع البيان فرمودهاند:
«حضرت عيسى عليه السلام در وقت خروج حضرت مهدى علیه السلام نزول مىكند و در اين زمان، همه ملل، ملّت واحده كه همان ملت اسلام حنيف و دين ابراهيم است، مىگردند.»[4]
بنابراين، تفاوتى ميان دعوت اين دو بزرگوار نيست. علاوه بر آن كه امامت و رهبرى امّت، بر عهده حضرت مهدى علیه السلام است و حضرت عيسى عليه السلام با آن حضرت، همراه و همگام خواهد بود و براى برپايى حكومت دينى، به دعوت و ارشاد مردم مىپردازند.
پینوشتها:
[1]. زخرف: 61.
[2]. طبرسى، مجمع البيان، ج 9، ص 91.
[3]. محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج 14، ص 349.
[4]. مجمع البيان، ج 3، ص 236.
منبع: امام مهدى (عج)، رسول رضوى، انتشارات مركز مديريت حوزه علميه (1384).
