پرسش :

با وجود علم و عقل، چه نيازي به وحي داريم ؟

پاسخ :
اين سخن درست مثل آن است كه فرزندي به والدين خود بگويد : من به راهنمايي شما نيازي ندارم و مي خواهم هر چيزي را خودم تجربه كنم تا بپذيرم . اين سخن به ضرر فرزند است يا والدين ؟
معتقدين به وحي ، علم ، عقل و تجربه را كنار نمي زنند كه وحي را به جاي آن بنشانند ، بلكه آن را محدود مي دانند و در كنار عقل و تجربه ، از وحي نيز بهره مي جويند و بر شناخت خود از حقايق هستي مي افزايند.
كساني كه نسبت به وحي بي اعتنا هستند و فقط بر علم و عقل خود تكيه مي كنند ، از شناخت بسياري از امور هستي محروم مانده اند .
آنها نسبت به سرنوشت خود پس از مرگ هيچ اطلاعي ندارند و از پايان اين هستيِ با عظمت بي خبرند . در اين هستي ، رازهاي بسياري هست كه اگر كسي فقط با علم و تجربه محدود خود بخواهد زندگي كند ، از بسياري از آنها محروم مي ماند .
راستي اگر سازنده كالايي ، به ما اطلاعاتي بدهد بايد بگوييم ما به اطلاعات تو نيازي نداريم ، خودمان تجربه مي كنيم و مي فهميم ؟
خالق هستي درباره هستي ، آينده ، اهداف و راه صحيح بهره گيري از آن ، اطلاعاتي از طريق بهترين افراد كه پيامبران باشند ، در اختيار ما گذارده است . بي اعتنايي به پيام هاي الهي ، محروم كردن بشر از يك كانال به مراتب گسترده تر از كانال تجربه است و چه ظلمي بالاتر از اينكه بشر ، چشم و گوش خود را بر بخشي از دانستني ها ببندد .
منبع: پرسش هاي مهم پاسخ هاي كوتاه، حجت الاسلام محسن قرائتي