پرسش :
اگر كسي در دلش به جنس مخالف گرايش و علاقه داشته باشد گناه كرده ؟
پاسخ :
آنچه كه اظهار داشتهايد يك امر طبيعي است، ولي در اين جا دو صورت مطرح است: علاقه گاهي مقدمه ازدواج است و گاهي چنين نيست. اگر مقدمه ازدواج باشد، توجه به نكات چندي در اين راستا لازم است:
الف) اين علاقه و گرايش بايد عادي باشد و اجازه ندهيد شدت پيدا كند.
ب ) از ناحيه شما نبايد چيزي ابراز شود كه عواقب ناخوشايندي به همراه خواهد داشت.
ج ) دعا و نيايش در اين راستا مؤثر است؛ يعني، اگر مورد شايستهاي بود، ميتوان با نيايش، از ايزد منّان درخواست كرد كه علاقه طرف مقابل نيز جلب شود و خداوند نيز مقلب القلوب است و به نيايش و حوايج بندگانش توجه دارد و به هر حال نيايش مؤثر است؛ ولي اگر علاقه در راستاي ازدواج نباشد، در اين راستا نيز به چند نكته نيك بينديشيد:
1- علاقه اگر در حد انساندوستي و احترام متقابل باشد، بياشكال است و اصولاً در محيط كار شايسته است انسان به طور معقول ديگران را مورد توجه قرار داده و به آنها احترام بگذارد.
2- بسيار مراقب باشيد كه علاقه و گرايش از اين حد فراتر نرود؛ زيرا اگر گرايش شدت يافت به تدريج در سخن و رفتار انسان بروز كرده و آثار بدي را به همراه خواهد آورد. حال براي اين كه اين گرايش شدت پيدا نكند، نكات ذيل را مراعات فرماييد:
- به نامشروع بودن اين علاقهها و گرايشها، توجه كافي داشته باشيد.
- نتايج سوء و دردناك اين علاقهها را با دقت مورد ارزيابي قرار دهيد.
- در اين راستا آيندهنگر باشيد و فرجام نيك بياعتنايي را مورد مطالعه قرار دهيد.
- در اين زمينه خودسازي كنيد و تصميم بگيريد كه به اين چيزها دل نسپاريد و بياعتنا از كنار خواستههاي نفساني عبور كنيد.
- در برخورد با ديگران، خيلي گرم نگيريد و بيش از حد ضرورت صحبت نكنيد.
- متقابلاً به ديگران ميدان ندهيد و به نوعي قيافه عبوس به خود بگيريد.
- محيط كاري خود را، هر از چندي تغيير دهيد و اجازه ندهيد روابط شغلي زياد ادامه پيدا كند.
eporsesh.com
آنچه كه اظهار داشتهايد يك امر طبيعي است، ولي در اين جا دو صورت مطرح است: علاقه گاهي مقدمه ازدواج است و گاهي چنين نيست. اگر مقدمه ازدواج باشد، توجه به نكات چندي در اين راستا لازم است:
الف) اين علاقه و گرايش بايد عادي باشد و اجازه ندهيد شدت پيدا كند.
ب ) از ناحيه شما نبايد چيزي ابراز شود كه عواقب ناخوشايندي به همراه خواهد داشت.
ج ) دعا و نيايش در اين راستا مؤثر است؛ يعني، اگر مورد شايستهاي بود، ميتوان با نيايش، از ايزد منّان درخواست كرد كه علاقه طرف مقابل نيز جلب شود و خداوند نيز مقلب القلوب است و به نيايش و حوايج بندگانش توجه دارد و به هر حال نيايش مؤثر است؛ ولي اگر علاقه در راستاي ازدواج نباشد، در اين راستا نيز به چند نكته نيك بينديشيد:
1- علاقه اگر در حد انساندوستي و احترام متقابل باشد، بياشكال است و اصولاً در محيط كار شايسته است انسان به طور معقول ديگران را مورد توجه قرار داده و به آنها احترام بگذارد.
2- بسيار مراقب باشيد كه علاقه و گرايش از اين حد فراتر نرود؛ زيرا اگر گرايش شدت يافت به تدريج در سخن و رفتار انسان بروز كرده و آثار بدي را به همراه خواهد آورد. حال براي اين كه اين گرايش شدت پيدا نكند، نكات ذيل را مراعات فرماييد:
- به نامشروع بودن اين علاقهها و گرايشها، توجه كافي داشته باشيد.
- نتايج سوء و دردناك اين علاقهها را با دقت مورد ارزيابي قرار دهيد.
- در اين راستا آيندهنگر باشيد و فرجام نيك بياعتنايي را مورد مطالعه قرار دهيد.
- در اين زمينه خودسازي كنيد و تصميم بگيريد كه به اين چيزها دل نسپاريد و بياعتنا از كنار خواستههاي نفساني عبور كنيد.
- در برخورد با ديگران، خيلي گرم نگيريد و بيش از حد ضرورت صحبت نكنيد.
- متقابلاً به ديگران ميدان ندهيد و به نوعي قيافه عبوس به خود بگيريد.
- محيط كاري خود را، هر از چندي تغيير دهيد و اجازه ندهيد روابط شغلي زياد ادامه پيدا كند.
eporsesh.com
