پرسش :

آيا توسّل به پيامبر و امامان«عليهم السلام» با توحيد ناسازگار نيست؟

پاسخ :
توسّل به پيامبر و امامان معصوم«عليهم السلام» و شفيع قرار دادن آنان نزد خداوند براي برآورده شدن حاجت شرك، نيست و با توحيد منافات ندارد؛ زيرا معناي شرك آن است كه كسي را جز خدا مستقل در تأثير بدانيم، ولي مقام پيامبر و امامان«عليهم السلام» را خداوند به آنان عطا كرده است. در احاديث و دعاهاي بسيار، توسّل به پيامبر و امامان«عليهم السلام» مطرح شده است؛ بنابر اين توسّل نه تنها منافاتي با توحيد ندارد، بلكه مؤكّد توحيد است. به عبارت ديگر اين شأنيّت براي پيامبر و امامان«عليهم السلام»، طولي است نه عرضي. در محيط اجتماعي خود ما نيز مشاهده مي‏شود مدير به معاون و او نيز به ديگري اموري را تفويض مي‏كند.
موضوع توسّل وقتي روشن‏تر مي‏شود كه امر به توسّل از جانب خود خداوند باشد يعني توسّل در مجري‏ امر خداست چنانكه در قرآن مي‏خوانيم: «وابتغوا اليه الوسيله؛ به سوي خداوند وسيله بجوييد». پيامبر اكرم«صلي الله عليه وآله» فرموده‏اند اين مقام من است كه اهل بيت«عليهم السلام» نيز به آن ملحق مي‏شوند(تفسيرالميزان، ذيل آيه مذكور مراجعه شود.)
eporsesh.com