پرسش :

در بهشت كه هر چيز هست آيا اين يك نواختي را به دنبال نمي آورد؟

پاسخ :
اگر معناي ثبات را از سكون جدا كنيم و روشن شود كه آن جا دارالقرار است نه دارالسكون، اين مشكل حل مي‏شود. سكون با نابودي همراه است؛ مانند درخت يا ساختماني كه در يك مكان قرار دارد؛ بالاخره روزي مي‏پوسد و از بين مي‏رود. ثبات مانند معادلات رياضي است كه زمان و مكان ندارد. آن‏چه زمان و مكان ندارد، ثابت است نه ساكن.
آيا قانون عليت روزي فرو مي‏ريزد؟ آيا 4=2*2 تبديل مي‏شود؟ خير؛ چون ثابتند. در اين دنيا، خستگي مربوط به تن است و روح چون متعلق به تن است، احساس خستگي مي‏كند؛ در آخرت، برعكس دنيا بدن همراه روح است، ديگر زوال و خستگي و مرگ در آن راه ندارد، انسان به دارالقرار مي‏رسد.
از اين موجودات ثابت بسيار داريم؛ مانند فرشتگان، حتي فرشتگاني كه بدن دارند. به هر حال، در قيامت انسان جسم دارد، حس دارد، لذت‏هاي جسماني دارد؛ ولي نظام آن جا با نظام دنيا متفاوت است. در آن نظام، فرسودگي و خستگي و سكون راه ندارد. بنابراين خستگي نيز وجود ندارد.
eporsesh.com