پرسش :
محدثين به چه نوع معادي معتقدند؟
پاسخ :
محدثين ما اعتقاد به معاد جسماني دارند البته ما هم ميگوييم معاد جسماني، ولي آنها به شكل خاصي تعبير ميكنند. آنها معتقدند هيچ فرقي بين دنيا و آخرت نيست غير از دفعه دوم بودن؛ يعني همين وضع زندگي اي كه شما امروز داريد مي بينيد، همين خورشيد در وضعي كه هست، ماه در وضعي كه هست، زمين در وضعي كه هست، همين عالم مجموعا در وضعي كه هست، همينها بار ديگر باهمين نظامات و با همين خصوصيات تكرار مي شود؛ فرقش با حالا اين است كه آن دفعه دوم است و اين دفعه اول. ما يك دفعه الآن وجود داشتيم، دفعه ديگر هم بعد وجود پيدا مي كنيم. چون اكثر، قائل به روح هم بوده اند، گفته اند كه چون روح انسان در وقت مردن از بدن جدا مي شود و از طرف ديگر ما داريم كه مرده ها از قبر ها زنده مي شوند، پس لابد معنايش اين است كه روح ها به اين بدنها عود مي كنند. معاد جسماني از نظر آنها يعني معاد صد در صد مادي با همه خصايص و خصوصيات. بعد مي گوييم پس چرا د راين دنيا پيري و مردن هست و در آنجا پيري و مردن نيست؟ چرا در اينجا تكليف هست و در آنجا تكليف نيست؟ چرا آنجا جاوداني است؟ اگر اين عالم عين آن عالم است و آن عالم عين اين عالم، پس چرا اين چيزها يش فرق مي كند؟ چرا خدا در آنجا مردم را مكلف نمي كند كه بار ديگر او را اطاعت كنند و در آنجا لياقت سعادت پيدا كنند؟ مي گويند خدا اين طور خواسته است؛ چون به مشيت گزافي (بي مبنا) قائل اند. خدا مشيتش اين طور قرار گرفته كه اينجا دار تكليف، فنا، حركت، تغيير و دار عمل باشد و آنجا دار جزا باشدو تكليف وجود نداشته باشد، تغيير و حركت و پيري وجود نداشته باشد، مرگ و نيستي هم وجود نداشته باشد، و الا از نظر جنس اين عالم و جنس آن عالم هيچ تفاوتي نيست. خدا اين طور خواسته، در مقابل مشيت خدا هم حرفي نميشود زد.
eporsesh.com
محدثين ما اعتقاد به معاد جسماني دارند البته ما هم ميگوييم معاد جسماني، ولي آنها به شكل خاصي تعبير ميكنند. آنها معتقدند هيچ فرقي بين دنيا و آخرت نيست غير از دفعه دوم بودن؛ يعني همين وضع زندگي اي كه شما امروز داريد مي بينيد، همين خورشيد در وضعي كه هست، ماه در وضعي كه هست، زمين در وضعي كه هست، همين عالم مجموعا در وضعي كه هست، همينها بار ديگر باهمين نظامات و با همين خصوصيات تكرار مي شود؛ فرقش با حالا اين است كه آن دفعه دوم است و اين دفعه اول. ما يك دفعه الآن وجود داشتيم، دفعه ديگر هم بعد وجود پيدا مي كنيم. چون اكثر، قائل به روح هم بوده اند، گفته اند كه چون روح انسان در وقت مردن از بدن جدا مي شود و از طرف ديگر ما داريم كه مرده ها از قبر ها زنده مي شوند، پس لابد معنايش اين است كه روح ها به اين بدنها عود مي كنند. معاد جسماني از نظر آنها يعني معاد صد در صد مادي با همه خصايص و خصوصيات. بعد مي گوييم پس چرا د راين دنيا پيري و مردن هست و در آنجا پيري و مردن نيست؟ چرا در اينجا تكليف هست و در آنجا تكليف نيست؟ چرا آنجا جاوداني است؟ اگر اين عالم عين آن عالم است و آن عالم عين اين عالم، پس چرا اين چيزها يش فرق مي كند؟ چرا خدا در آنجا مردم را مكلف نمي كند كه بار ديگر او را اطاعت كنند و در آنجا لياقت سعادت پيدا كنند؟ مي گويند خدا اين طور خواسته است؛ چون به مشيت گزافي (بي مبنا) قائل اند. خدا مشيتش اين طور قرار گرفته كه اينجا دار تكليف، فنا، حركت، تغيير و دار عمل باشد و آنجا دار جزا باشدو تكليف وجود نداشته باشد، تغيير و حركت و پيري وجود نداشته باشد، مرگ و نيستي هم وجود نداشته باشد، و الا از نظر جنس اين عالم و جنس آن عالم هيچ تفاوتي نيست. خدا اين طور خواسته، در مقابل مشيت خدا هم حرفي نميشود زد.
eporsesh.com
