پرسش :

منظور از «ترديد ناپذير» که از جمله اسماء قيامت است چيست؟

پاسخ :
از ديدگاه قرآن كريم، وقوع قيامت حتمي و قطعي است و شكّي در آن نيست: «و أنّ السّاعة اتيةٌ لا ريب فيها» حج/7؛ [قيامت آمدني است و شك‏بردار نيست]؛ آن سان كه اصل وجود قرآن و هيچ كدام از حقايق آن شك‏بردار نيست: «ذلك الكتاب لاريبَ فيه» بقره/2 دليل حتمي بودن معاد و قيامت آياتي است كه به تعبير فنّي حدّ وسط برهان را تشكيل مي‏دهد. مفاد اين آيات عبارت است از «عدل الهي». از اين رو مي‏فرمايد: «أم نجعلُ الّذين امنوا و عَمِلوا الصّالحاتِ كالمُفسدين في الأرض أم نجعلُ المتّقين كالفُجّار» ص/28؛ [آيا ممكن است كساني را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‏اند همچون مفسدان در زمين قرار دهيم‏؟ و آيا امكان دارد پرهيزكاران را همچون فاجران قرار دهيم‏؟] يعني مومنان و معتقدان، همچنين فتنه انگيزان و مفسدان بميرند و نابود شوند و پس از مرگ حساب و محكمه و داد و دادخواهي نباشد‏؟! آيا خداي عادل اين چنين جهان را اداره مي‏كند كه زشت كرداران و زيبا كرداران يك نواخت باشند‏؟ اگر بعد از مرگ قيامتي نباشد و همگان معدوم گردند، چون در حال عدم فرقي بين آحاد عدمي نيست لذا صالح و طالح بعد از مردن يكسان خواهند بود.
آيا خدايي كه جان انسان را با تقوا و فجور آشنا كرد: «فألْهمَها فجورَها و تقويها» شمس/8 و راه عدل و ظلم را به وي نشان داد و زيبايي و زشتي را به او الهام كرد، چنان كه برخي به اين الهام احترام گذاشته راه حق را طي كردند و برخي آن را ناديده انگاشتند و پيامبران و وحي را مسخره كردند: «يا حسرةً علي العباد ما يأتيهم من رسول إلاّ كانوا به يَستهزؤُن» يس/30؛ [با همه يك نواخت رفتار خواهد كرد و براي پرهيزكار پاداشي و براي تبه‏كار كيفري نيست‏؟ هرگز عدل الهي حكم به همساني پارسايان و تبه‏كاران نمي‏كند.
خداي سبحان در آية ديگر به همين برهان اشاره فرمود: «أم حسِبَ الّذين اجْترحوا السّيّئاتِ أن نجعلّهم كالْذين امنوا و عملوا الصّالحات سواءً محياهمُ و مماتُهم ساء ما يحكُمون و خلق الله السّمواتِ و الأرضَ بالحقّ و لِتُجزي كلُّ نفس بما كسبتْ و هم لا يُظلَمون» جاثيه/21ـ22؛ [آيا كساني كه مرتكب گناهان گشتند گمان كردند آنان را همچون كساني قرار خواهيم داد كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند كه حيات و مرگشان يكسان باشد‏؟ چه بد داوري مي‏كنند! خداوند آسمان‏ها و زمين را به حق آفريده است تا هر كس در برابر كرداري كه انجام داده جزا داده شود و به آنان ستمي روا نخواهد شد. در جهان آفرينش و نظام آسمان و زمين هرگز باطل راه ندارد. چگونه ممكن است قيامتي نباشد و عدل و دادي حاكم نگردد‏؟! بلكه حق تعالي قطعاً پيامبران و پارسايان را مورد عنايت خاص قرار مي‏دهد و به آنان كمك مي‏كند؛ هم در دنيا و هم در قيامت «إنّا لنَنصُر رسلَنا و الّذين امنوا في الحيوة الدّنيا و يوم يقوم الأشْهاد» مؤمن/51
www.eporsesh.com