پرسش :
سلام حدود 2.5 سال است در پي اختلافات شديد با همسرم از او جدا شده ام ودر خانه پدرم و با خرج پدرم زندگي ميكنم همان روز هاي اولي كه منزلم را ترك كردم شوهرم در دادگاه شكايت كرد و نفقه ام باطل شد در اين مدت هم با كمك وكيلش توانسته از طرق قانوني جلوي تشكيل دادگاه مهريه را بگيرد ومن بعد از 2سال هنوز نتوانسته ام مهريه بگيرم جهيزيه ام را هم بصورت ناقص و با حكم دادگاه پس گرفتم شوهرم ميخواهد با تظاهر به اعسار از زير بار مهريه فرار كند ومن هم تامين مالي ندارم و به گرفتن 0.1 از مهرم هم راضيم اما او حق طلاق را بهانه كرده و ميخواهد در ازاي طلاق مهرم را ببخشم من چكار كنم تا هم حقم بيشتراز اين ضايع نشود وهم بتوانم طلاق بگيرم؟
پاسخ :
پاسخ سؤال حقوقي شما را در دو بخش مورد بررسي قرار مي دهيم:
الف. مهريه: بر اساس قانون مدني، زن به مجرد عقد، مالک مهر مي شود و مي تواند آن را از شوهر مطالبه کند و براي حقاق حق خود به طرق قانوني، مانند رجوع به دادگاه و صدور اجرائيه ثبتي متوسل گردد. (ماده 1082) طبق فقه اسلامي و قانون مدني مهريه ديني است که شوهر بر عهده مي گيرد و از ديون واجبه و درجه يک است و زن حق دارد بلافاصله پس از امضاي سند ازدواج آن را مطزالبه کند و مرد مکلف است به محض مطالبه همسرش آن را بپردازد. اما در مجموع بايد دانست که: مطالبه مهريه يک دعواي حقوقي است و پرداخت آن منوط و مشروط به داشتن مال معادل مهريه است که به سد زن ضبط شود اما اگر مالي در ميان نباشد و مرد ادعاي اعسار نمايد، هيچ نوع مجازات جزايي براي عدم پرداخت آن وجود ندارد و تنها مي شود به نسبت يک چهارم يا يک سوم از عايدي ماهانه يا سالانه شوهر از بابت آن اخذ کرد.
بنابراين اگر شما بتوانيد عدم اعسار شودتان را در دادگاه ثابت نمائيد حکم به پرداخت مهريه به صورت يک جا خواهد کرد.
ب. طلاق: هر چند در فقه اماميه و قانون مدني، طلاق (بنابر مصالحي) ابتداء در دست مرد است اما در پاره اي از موارد که از يک سو ادامه زندگي براي زنان سخت و جانکاه است و از سوي ديگر مردان به وظايف زناشويي و خانوادگي خود تن در نمي دهند، اين حق براي زنان نيز جعل شده است که به مواردي از آن اشاره مي گردد:
1. طلاق خُلع و مبارات، که نوع طلاق با توافق طرفين است. در طلاق خلع و مبارات زن مالي به شوهر مي دهد و از اين راه موافقت او را براي طلاق جلب مي کند. طلاق خلع بر اساس کراهت زن واقع مي شود و مالي که در آن زن به شوهر مي دهد، ممکن است به اندازه مهر يا کمتر يا بيشتر از آن باشد. اما در طلاق مبارات که کراهت طرفيني است مالي که به ازاي طلاق داده مي شود نبايد زايد بر ميزان مهر باشد. (مواد 1146-1147)
طلاق به علت استنکاف شوهر و عجز از نفقه، ترک انفاق و خودداري از انجام وظايف که مرد مکلف به اداي آن است به زن اجازه مي دهد که به محکمه مراجعه نموده و تقاضاي طلاق نمايد. (ماده 1129 ق.م)
3. طلاق به علت عسر و حرج: مراد از عسر و حرج، مشقت شديدي است که عادتا تحمل آن مشکل است. بر اساس اين قاعده معروف فقهي، هر گاه دوام زناشويي براي زن موجب مشقت شديد باشد و شوهر نيز حاضر نشود که زنش را طلاق نمايد، حاکم شرع شوهر را به طلاق اجبار مي کند و اگر شوهر عليرغم دستور حاکم از طلاق خودداري کرد حاکم به نمايندگي قانوني از شوهر، زن را طلاق مي دهد. (ماده 1130 قانون مدني)
بنابراين براي اين که حق شما تضييع نشود و بتوانيد مهرتان را بگيريد، اولا در دادگاه بايد ثابت نمائيد ه شوهر شما معسر نيست و ثانيا تا زماني که مهر خ ودر ا به طور کامل دريافت نکرده ايد مسأله طلاق را پيش نکشيد، و بعد از دريافت مهر مي توانيد از طرقي که ذکر شد (غير از طريق طلاق خلع و مبارات) طلاق خود را بگيريد.
اميداوريم همواره در زندگي خود موفق باشيد و از مشکلاتي که دامن گير شما شده است متأسفيم.
porseman.org
پاسخ سؤال حقوقي شما را در دو بخش مورد بررسي قرار مي دهيم:
الف. مهريه: بر اساس قانون مدني، زن به مجرد عقد، مالک مهر مي شود و مي تواند آن را از شوهر مطالبه کند و براي حقاق حق خود به طرق قانوني، مانند رجوع به دادگاه و صدور اجرائيه ثبتي متوسل گردد. (ماده 1082) طبق فقه اسلامي و قانون مدني مهريه ديني است که شوهر بر عهده مي گيرد و از ديون واجبه و درجه يک است و زن حق دارد بلافاصله پس از امضاي سند ازدواج آن را مطزالبه کند و مرد مکلف است به محض مطالبه همسرش آن را بپردازد. اما در مجموع بايد دانست که: مطالبه مهريه يک دعواي حقوقي است و پرداخت آن منوط و مشروط به داشتن مال معادل مهريه است که به سد زن ضبط شود اما اگر مالي در ميان نباشد و مرد ادعاي اعسار نمايد، هيچ نوع مجازات جزايي براي عدم پرداخت آن وجود ندارد و تنها مي شود به نسبت يک چهارم يا يک سوم از عايدي ماهانه يا سالانه شوهر از بابت آن اخذ کرد.
بنابراين اگر شما بتوانيد عدم اعسار شودتان را در دادگاه ثابت نمائيد حکم به پرداخت مهريه به صورت يک جا خواهد کرد.
ب. طلاق: هر چند در فقه اماميه و قانون مدني، طلاق (بنابر مصالحي) ابتداء در دست مرد است اما در پاره اي از موارد که از يک سو ادامه زندگي براي زنان سخت و جانکاه است و از سوي ديگر مردان به وظايف زناشويي و خانوادگي خود تن در نمي دهند، اين حق براي زنان نيز جعل شده است که به مواردي از آن اشاره مي گردد:
1. طلاق خُلع و مبارات، که نوع طلاق با توافق طرفين است. در طلاق خلع و مبارات زن مالي به شوهر مي دهد و از اين راه موافقت او را براي طلاق جلب مي کند. طلاق خلع بر اساس کراهت زن واقع مي شود و مالي که در آن زن به شوهر مي دهد، ممکن است به اندازه مهر يا کمتر يا بيشتر از آن باشد. اما در طلاق مبارات که کراهت طرفيني است مالي که به ازاي طلاق داده مي شود نبايد زايد بر ميزان مهر باشد. (مواد 1146-1147)
طلاق به علت استنکاف شوهر و عجز از نفقه، ترک انفاق و خودداري از انجام وظايف که مرد مکلف به اداي آن است به زن اجازه مي دهد که به محکمه مراجعه نموده و تقاضاي طلاق نمايد. (ماده 1129 ق.م)
3. طلاق به علت عسر و حرج: مراد از عسر و حرج، مشقت شديدي است که عادتا تحمل آن مشکل است. بر اساس اين قاعده معروف فقهي، هر گاه دوام زناشويي براي زن موجب مشقت شديد باشد و شوهر نيز حاضر نشود که زنش را طلاق نمايد، حاکم شرع شوهر را به طلاق اجبار مي کند و اگر شوهر عليرغم دستور حاکم از طلاق خودداري کرد حاکم به نمايندگي قانوني از شوهر، زن را طلاق مي دهد. (ماده 1130 قانون مدني)
بنابراين براي اين که حق شما تضييع نشود و بتوانيد مهرتان را بگيريد، اولا در دادگاه بايد ثابت نمائيد ه شوهر شما معسر نيست و ثانيا تا زماني که مهر خ ودر ا به طور کامل دريافت نکرده ايد مسأله طلاق را پيش نکشيد، و بعد از دريافت مهر مي توانيد از طرقي که ذکر شد (غير از طريق طلاق خلع و مبارات) طلاق خود را بگيريد.
اميداوريم همواره در زندگي خود موفق باشيد و از مشکلاتي که دامن گير شما شده است متأسفيم.
porseman.org
