پرسش :
چرا در اسلام در ازدواج موقت، اگر خانم بچه دار شود، مسئوليت تأمين معاش به عهده همسر است؟ با عنايت اينكه مشكلات متعددي را پيش رو خواهد داشت؟
پاسخ :
چه در ازدواج موقت و چه دائم ، وظيفه تامين معاش و نفقه فرزند بر عهده پدر مي باشد. مادر براي نگهداري و حتي شيردهي از فرزند مستحق دريافت اجرت است.اگر چه اين امر ممکن است موجب مشکلاتي براي مرد باشد لکن در صورتي که اين وظيفه بر عهده زن باشد مشکلات متعدد و بعضا خارج از طاقت زن خواهد بود. سرّ ورازتقسيم حقوق و وظايف بين زن ومرد در برابر فرزندان نيز بر همين اساس استوار است.
اسلام به شكل بى سابقه اى جانب زن را در مسائل مالى و اقتصادى رعايت كرده است , از طرفى به زن استقلال و آزادى كامل اقتصادى داده و دست مرد را از مال و كار او كوتاه كرده و حق قيمومت در معاملات زن را كه در دنياى قديم سابقه ممتد دارد و در اروپا تا اوايل قرن بيستم رايج بود از مرد گرفته است . و از طرف ديگر با برداشتن مسؤوليت تأمين بودجه خانوادگى از دوش زن , او را از هر نوع اجبار و الزام براى دويدن به دنبال پول معاف كرده است . حقيقت اين است كه در مسئله نفقه و تامين معاش فرزندان ،اسلام نخواسته بنفع زن و عليه مرد , يا بنفع مرد و عليه زن قانونى وضع كند . اسلام نه جانبدار زن است و نه جانبدار مرد . اسلام در قوانين خود سعادت مرد و زن و فرزنداني كه بايد در دامن آنها پرورش يابند و بالاخره سعادت جامعه بشريت را در نظر گرفته است . اسلام راه وصول زن و مرد و فرزندان آنها و جامعه بشريت را به سعادت , در اين مى بيند كه قواعد و قوانين طبيعت و اوضاع و احوالى كه بدست توانا و مدبر خلقت بوجود آمده ناديده گرفته نشود .
اسلام در قوانين خود اين قاعده را همواره رعايت كرده است كه مرد مظهر نياز و احتياج و زن مظهر بى نيازى باشد , اسلام مرد را بصورت خريدار و زن را به صورت صاحب كالا مي شناسد , از نظر اسلام در وصال و زندگى مشترك زن و مرد , اين مرد است كه بايد خود را بعنوان بهره گير بشناسد و هزينه اين كار را تحمل كند . زن و مرد نبايد فراموش كنند كه در مسئله عشق از نظر طبيعت دو نقش جداگانه بعهده آنها واگذار شده است . ازدواج هنگامى لذت بخش است كه زن و مرد در نقش طبيعى خود ظاهر شوند .
علت ديگر كه براى لزوم نفقه فرزندان بر مرد در كار است اينست كه مسؤوليت و رنج و زحمات طاقت فرساى توليد نسل از لحاظ طبيعت بعهده زن گذاشته شده است , آنچه در اين كار از نظر طبيعى بعهده زن گذاشته شده است , آنچه در اين كار از نظر طبيعى بعهده مرد است يك عمل لذت بخش آنى بيش نيست , اين زن است كه بايد اين بيمارى ماهانه را ( در غير ايام كودكى و پيرى ) تحمل كند , سنگينى دوره باردارى و بيمارى مخصوص اين دوره را بعهده بگيرد , سختى زايمان و عوارض آن را تحمل نمايد , كودك را شير بدهد و پرستارى كند .
اينها همه از نيروى بدنى و عضلانى زن ميكاهد , توانائى او را در كار و كسب كاهش مى دهد . اينهاست كه اگر بنا بشود قانون , زن و مرد را از لحاظ تأمين بودجه زندگى در وضع مشابهى قرار دهد و به حمايت زن بر نخيزد , زن وضع رقت بارى پيدا خواهد كرد . و همين ها سبب شده كه در جاندارانى كه بصورت جفت زندگى ميكنند جنس نر همواره به حمايت جنس ماده برخيزد او را در مدت گرفتارى توليد نسل در خوراك و آذوقه كمك كند
بعلاوه زن و مرد از لحاظ نيروى كار و فعاليتهاى خشن توليدى و اقتصادى مشابه و مساوى آفريده نشده اند . اگر بناى بيگانگى باشد و مرد در مقابل زن قد علم كند و به او بگويد ذره اى از درآمد خودم را خرج تو نمى كنم هرگز زن قادر نيست خود را به پاى مرد برساند .
براي مطالعه بيشتر مراجعه کنيد به:
نظام حقوق زن در اسلام. شهيد مرتضي مطهري. ج 1 ص 295
www.porseman.org
چه در ازدواج موقت و چه دائم ، وظيفه تامين معاش و نفقه فرزند بر عهده پدر مي باشد. مادر براي نگهداري و حتي شيردهي از فرزند مستحق دريافت اجرت است.اگر چه اين امر ممکن است موجب مشکلاتي براي مرد باشد لکن در صورتي که اين وظيفه بر عهده زن باشد مشکلات متعدد و بعضا خارج از طاقت زن خواهد بود. سرّ ورازتقسيم حقوق و وظايف بين زن ومرد در برابر فرزندان نيز بر همين اساس استوار است.
اسلام به شكل بى سابقه اى جانب زن را در مسائل مالى و اقتصادى رعايت كرده است , از طرفى به زن استقلال و آزادى كامل اقتصادى داده و دست مرد را از مال و كار او كوتاه كرده و حق قيمومت در معاملات زن را كه در دنياى قديم سابقه ممتد دارد و در اروپا تا اوايل قرن بيستم رايج بود از مرد گرفته است . و از طرف ديگر با برداشتن مسؤوليت تأمين بودجه خانوادگى از دوش زن , او را از هر نوع اجبار و الزام براى دويدن به دنبال پول معاف كرده است . حقيقت اين است كه در مسئله نفقه و تامين معاش فرزندان ،اسلام نخواسته بنفع زن و عليه مرد , يا بنفع مرد و عليه زن قانونى وضع كند . اسلام نه جانبدار زن است و نه جانبدار مرد . اسلام در قوانين خود سعادت مرد و زن و فرزنداني كه بايد در دامن آنها پرورش يابند و بالاخره سعادت جامعه بشريت را در نظر گرفته است . اسلام راه وصول زن و مرد و فرزندان آنها و جامعه بشريت را به سعادت , در اين مى بيند كه قواعد و قوانين طبيعت و اوضاع و احوالى كه بدست توانا و مدبر خلقت بوجود آمده ناديده گرفته نشود .
اسلام در قوانين خود اين قاعده را همواره رعايت كرده است كه مرد مظهر نياز و احتياج و زن مظهر بى نيازى باشد , اسلام مرد را بصورت خريدار و زن را به صورت صاحب كالا مي شناسد , از نظر اسلام در وصال و زندگى مشترك زن و مرد , اين مرد است كه بايد خود را بعنوان بهره گير بشناسد و هزينه اين كار را تحمل كند . زن و مرد نبايد فراموش كنند كه در مسئله عشق از نظر طبيعت دو نقش جداگانه بعهده آنها واگذار شده است . ازدواج هنگامى لذت بخش است كه زن و مرد در نقش طبيعى خود ظاهر شوند .
علت ديگر كه براى لزوم نفقه فرزندان بر مرد در كار است اينست كه مسؤوليت و رنج و زحمات طاقت فرساى توليد نسل از لحاظ طبيعت بعهده زن گذاشته شده است , آنچه در اين كار از نظر طبيعى بعهده زن گذاشته شده است , آنچه در اين كار از نظر طبيعى بعهده مرد است يك عمل لذت بخش آنى بيش نيست , اين زن است كه بايد اين بيمارى ماهانه را ( در غير ايام كودكى و پيرى ) تحمل كند , سنگينى دوره باردارى و بيمارى مخصوص اين دوره را بعهده بگيرد , سختى زايمان و عوارض آن را تحمل نمايد , كودك را شير بدهد و پرستارى كند .
اينها همه از نيروى بدنى و عضلانى زن ميكاهد , توانائى او را در كار و كسب كاهش مى دهد . اينهاست كه اگر بنا بشود قانون , زن و مرد را از لحاظ تأمين بودجه زندگى در وضع مشابهى قرار دهد و به حمايت زن بر نخيزد , زن وضع رقت بارى پيدا خواهد كرد . و همين ها سبب شده كه در جاندارانى كه بصورت جفت زندگى ميكنند جنس نر همواره به حمايت جنس ماده برخيزد او را در مدت گرفتارى توليد نسل در خوراك و آذوقه كمك كند
بعلاوه زن و مرد از لحاظ نيروى كار و فعاليتهاى خشن توليدى و اقتصادى مشابه و مساوى آفريده نشده اند . اگر بناى بيگانگى باشد و مرد در مقابل زن قد علم كند و به او بگويد ذره اى از درآمد خودم را خرج تو نمى كنم هرگز زن قادر نيست خود را به پاى مرد برساند .
براي مطالعه بيشتر مراجعه کنيد به:
نظام حقوق زن در اسلام. شهيد مرتضي مطهري. ج 1 ص 295
www.porseman.org
