پرسش :
آيا نام حضرت على(عليه السلام) را خداوند تعيين نموده است؟
پاسخ :
شيعه و سنى روايت كرده اند كه نام حضرت على(عليه السلام) را خداوند تعيين فرموده است; چنان كه در كتاب هاى مختلف نقل شده است: چون على(عليه السلام) از مادرش فاطمه بنت اسد متولد شد، فاطمه نام پدرش «اسد» را بر او گذارد; اما جناب ابوطالب از آن اسم راضى نبود و فرمود: «فاطمه! بيا امشب به بالاى كوه ابو قبيس،[1] برويم و خدا را بخوانيم، شايد ما را خبر از اسمى براى اين نوزاد بدهد. چون شب شد هر دو به كوه ابو قبيس رفتند و به دعا مشغول شدند. جناب ابوطالب دعاى خود را در قالب شعرى انشا نمود و گفت:
يا رَبِّ الغَسَقِ الدُّجى *** و الفَلَقِ المُبتَلَجِ المَضى
بَيِّن لَنا عَن أَمرِكَ المُقضى *** بِما نُسّمّى ذلكَ الصَّبى
اى پروردگار! اى صاحب شب ظلمانى و ماه درخشان! از خزانه اسرار غيب خود بر ما آشكار كن كه نام اين نوزاد را چه بگذاريم!
در آن هنگام صدايى از سوى آسمان برخاست، ابوطالب سر بلند كرد و لوحى سبز رنگ مانند زبرجد سبز ديد كه بر او چهار سطر نوشته اند. لوح را برگرفت و بر سينه خود چسبانيد و با خود آورد; سپس در روشنايى به آن نگاه كرد و اين اشعار را بر روى آن ديد:
خَصَصتُما بِالوَلَدِ الزَكِىِّ *** وَ الطّاهِرِ المُنتَجَبِ الرَضىِّ
وَ إِسمُهُ مِن قاهِرِ العَلِىِّ *** عَلِىٌّ اَشتَقَّ مِنَ العَلِىِّ
شما را به فرزند پاك و پاكيزه اى اختصاص دادم كه برگزيده من و مورد رضاى من است. و اسم او از جانب خداى قاهر «على» گذارده شده كه مشتق از على اعلى است.
جناب ابوطالب كه به درك چنين سعادتى توفيق يافت از شدت خوشحالى و سرور به سجده افتاد و خداوند تبارك و تعالى را سپاس گفت.
به شكرانه اين امر عظيم ابوطالب ده شتر قربانى كرد. بنى هاشم آن لوح مقدس را در مسجدالحرام آويختند و به آن لوح بر قريش افتخار مى كردند. آن لوح تا زمان جنگ حجاج با عبدالله بن زبير بر جاى بود; اما بعد از آن جنگ مفقود شد.[2]
پی نوشتها:
[1]. برخى مسجدالحرام را به جاى كوه ابوقبيس ذكر كرده اند.
[2]. ينابيع المودة، القندوزى، ج 2، ص 306 ـ 305، ش 873، (دارالاسوه، 1416 هـ ق); ابوطالب حامى الرسول، نجم الدين العسكرى، ص 6 ـ 5، (نشر الادب، نجف); مناقب آل ابى طالب، ابن شهرآشوب، ج 2، ص 24 ـ 23، (مطبعة الحيدريه، نجف، 1376 هـ ق).
www.mazaheb.ir
شيعه و سنى روايت كرده اند كه نام حضرت على(عليه السلام) را خداوند تعيين فرموده است; چنان كه در كتاب هاى مختلف نقل شده است: چون على(عليه السلام) از مادرش فاطمه بنت اسد متولد شد، فاطمه نام پدرش «اسد» را بر او گذارد; اما جناب ابوطالب از آن اسم راضى نبود و فرمود: «فاطمه! بيا امشب به بالاى كوه ابو قبيس،[1] برويم و خدا را بخوانيم، شايد ما را خبر از اسمى براى اين نوزاد بدهد. چون شب شد هر دو به كوه ابو قبيس رفتند و به دعا مشغول شدند. جناب ابوطالب دعاى خود را در قالب شعرى انشا نمود و گفت:
يا رَبِّ الغَسَقِ الدُّجى *** و الفَلَقِ المُبتَلَجِ المَضى
بَيِّن لَنا عَن أَمرِكَ المُقضى *** بِما نُسّمّى ذلكَ الصَّبى
اى پروردگار! اى صاحب شب ظلمانى و ماه درخشان! از خزانه اسرار غيب خود بر ما آشكار كن كه نام اين نوزاد را چه بگذاريم!
در آن هنگام صدايى از سوى آسمان برخاست، ابوطالب سر بلند كرد و لوحى سبز رنگ مانند زبرجد سبز ديد كه بر او چهار سطر نوشته اند. لوح را برگرفت و بر سينه خود چسبانيد و با خود آورد; سپس در روشنايى به آن نگاه كرد و اين اشعار را بر روى آن ديد:
خَصَصتُما بِالوَلَدِ الزَكِىِّ *** وَ الطّاهِرِ المُنتَجَبِ الرَضىِّ
وَ إِسمُهُ مِن قاهِرِ العَلِىِّ *** عَلِىٌّ اَشتَقَّ مِنَ العَلِىِّ
شما را به فرزند پاك و پاكيزه اى اختصاص دادم كه برگزيده من و مورد رضاى من است. و اسم او از جانب خداى قاهر «على» گذارده شده كه مشتق از على اعلى است.
جناب ابوطالب كه به درك چنين سعادتى توفيق يافت از شدت خوشحالى و سرور به سجده افتاد و خداوند تبارك و تعالى را سپاس گفت.
به شكرانه اين امر عظيم ابوطالب ده شتر قربانى كرد. بنى هاشم آن لوح مقدس را در مسجدالحرام آويختند و به آن لوح بر قريش افتخار مى كردند. آن لوح تا زمان جنگ حجاج با عبدالله بن زبير بر جاى بود; اما بعد از آن جنگ مفقود شد.[2]
پی نوشتها:
[1]. برخى مسجدالحرام را به جاى كوه ابوقبيس ذكر كرده اند.
[2]. ينابيع المودة، القندوزى، ج 2، ص 306 ـ 305، ش 873، (دارالاسوه، 1416 هـ ق); ابوطالب حامى الرسول، نجم الدين العسكرى، ص 6 ـ 5، (نشر الادب، نجف); مناقب آل ابى طالب، ابن شهرآشوب، ج 2، ص 24 ـ 23، (مطبعة الحيدريه، نجف، 1376 هـ ق).
www.mazaheb.ir
