پرسش :

ما شيعيان مي گوييم امام زمان(عج) تنها با پنج نفر در زمان غيبت صغري ارتباط داشته است و پيش از مرگ نفر پنج به او مي فرمايند: براي خود جاي گزيني تعيين كن، زيرا غيبت كبري شروع مي شود و ديگر كسي مرا نخواهد ديد تا هنگامي كه خدا اراده كند و به من اجازه دهد... حالا گاهي مي شنويم كه در برخي مجالس مذهبي امامدست بعضي افراد را گرفته، شفا داده اند و يا فلان شخصي حضرت را در حال نماز و... ديده است و اين سخنان از زبان علما و روحانيان تعجب آور است، زيرا اين ها با سخن حضرت دربارة غيبت كبري ناسازگار است. آيا در قرآن دربارة اين ملاقات هاي كوتاه، مطلبي آمده است؟

پاسخ :
مسئلة غيبت و ظهور در مورد امام زمان(عج) فقط به معناي ديده شدن و ديده نشدن نيست، بلكه معناي به خصوصي دارد، و آن اين است كه غيبت امام زمان(عج) به اين معناست كه امام و سرپرست و هادي آنان در اجتماع، به طور رسمي حضور ندارد و كسي نيز ايشان را نمي شناسد، مگر آن كه از طرف خودشان معرّفي شوند بنابراين، غيبت به اين معنا نيست كه امام نبايد ديده شود و در ميان مردم رفت و آمد داشته باشد و حتي زندگي كند، زيرا هيچ يك از اين ها ـ مادام كه امام شناخته شده نباشد ـ با غيبت منافات ندارد. و مقصود از ظهور هم همان است كه علاماتي براي آن بيان كردهاند و امام با تشريفات مخصوصي، به طور رسمي، به عنوان پيشواي مؤمنان وارد جامعه مي شود و زمام امور اجتماع را به دست مي گيرد پس ظهور هم به اين معنا نيست كه شخص موفق شود چهرة ايشان را ببيند و يا با ايشان ملاقات كند. و امّا اين ها كه عدهاي مدعي هستند امام زمان(عج) را ملاقات كرده اندگاهي اوقات فرستادگان امام را با خود امام اشتباه مي گيرند و البته برخي اوقات هم برخي اشخاص بنا به مصالحي يا انجام دستور العملهايي موفق به ديدار خود حضرت مي شوند كه البته براي خودشان توفيقي است، ولي بر ما واجب نيست كه آنها را تأييد كنيم و چه بسا گاهي نيز اصل ادعا، باطل و دروغ مي باشد.
منبع: موسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر عليه السلام