پرسش :
من گاهي از زن بودنم ناراحت هستم زيرا اگر من پسر بودم مثل برادرانم مي توانستم شبها به خانه اقوام بروم ولي نمي شود و چگونگي ارتباط با ديگران را بنويسيد؟
پاسخ :
ابتدا بايد كمي در رابطه ي با مقام و جايگاه زن صحبت كرد تا مشخص گردد در نظام آفرينش چه جايگاهي براي زن تعريف شده است:
اگر زن، خويش را در آيينه گوهر وجودى اى كه خداوند به وى عطا كرده است نظاره كند، هرگز در حسرت جايگاه اجتماعى مرد زبان به شكوه نمىگشايد.
اينكه هيچ پيامبر و معصومى از غير زن زاده نمىشود و در مكتب غير مادر رشد و نمو نمىكند، از جايگاه محورى زن در حيات دينى و اجتماعى بشر خبر مىدهد. يكى از بزرگان عرفان جايگاه دينى زن را چنين به تصوير كشيده است: «زن به لحاظ داشتن قدرت خالقيت كه تنها از صفات خاص خداوند سبحان است، براى رسيدن به كمال مستعدتر است». جايگاه اجتماعى زن، در منظر يكى از شخصيتهاى جهانى اين گونه است: «زن با يك دست گهواره و با دست ديگر تاريخ بشريت را حركت مىدهد».
وجود اين دو ويژگى، زن را در دو بُعد عرفانى و اجتماعى به رقيبى بلامنازع مبدل ساخته است؛ به گونهاى كه اگر مردان جايگاه واقعى زن در كائنات را در مىيافتند، بدان رشك مىبردند.
به نظر مىرسد، بشريت به خصوص جهان غرب جايگاه رفيع زن را درنيافته است و نمىخواهد حق وى را حتى به شكل صورى به وى باز گرداند. به راستى چند درصد از وكلا، معاونان و رؤساى جمهور كشورهاى غربى زن هستند و در دايرهاى محدودتر چند درصد از نيروهاى سازمانهاى بين المللى را زنان تشكيل مىدهند؟
مقام و جايگاه زن تنها در حكومت امام زمان(عج ) شناخته مىشود. در اين حكومت است كه زن به جايگاه حقوقى و حقيقى خود دست مىيابد. در اين حكومت نگرش مردان به زنان دگرگون مىشود؛ شعور فكرى زن بدانجا مىرسد كه به «زن بودنش افتخار مىكند» و هرگز خود را با مرد نمىسنجد.
نقش حكومت اسلامى قبل از بر پايى حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - باروَر ساختن باوَر زن به خويش، رهانيدن وى از سرابهاى كاذب ايسمها و ايستها و اعطاى حقوق اجتماعى به وى تا مرز آسيب نديدن گوهر وجودى او است. در حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - از سويى نگرش جامعه به زن و از سوى ديگر نگرش زن به خود تغيير مىيابد. حكومت مهدى)عج( به لحاظ فراگير بودن، امنيت شغلى براى زن را فراهم مىآورد و زن در سايه سار اين امنيت نگرش و امنيت كارى، از توان عينيت بخشيدن به ايدهها و انديشههايش بهرهمند مىشود.
زن در حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - به جايگاه رفيع و واقعى خود دست مىيابد. شايد رمز رجعت زنان بزرگِ موحد و حضور آنان در ساختار حكومتى مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف -، شكوفا ساختن استعدادهاى آنان باشد؛ استعدادهايى كه در حكومتهاى ديگر توان بروز نيافتند.
رجعت 400 زن در كنار 800 مرد با حضرت عيسى - عليه السلام - و نيز رجعت زنانى چون امايمن، حبابه و البيه، سميه، و امخالد در اين راستا قابل تحليل مىنمايد.
گذشته از رجعت اين زنان كه بىشك در حكومت امام زمان - عجل اللّه فرجه الشريف - از جايگاه محورى و مسؤوليتهاى كليدى برخوردار خواهند بود، وجود 50 زن در ميان 313 تن ياور امام عصر - عجل اللّه فرجه الشريف - كه هر يك در عبوديت، زهد و پارسايى و خلاقيت و كارآمدى سر آمد افراد بشرند و روايات آنها را اميران مىخوانند، نشان دهنده رسيدن زن به جايگاه حقيقىِ خود است. امام باقر - عليه السلام - در تفسير آيه 148 سوره بقره به جابر بن يزيد جعفى در خصوص ياران حضرت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - مىفرمايد:
«و يجيىء و اللّه ثلاث ماٌة و بضعة عشر رجلاً فيهم خمسون امراة يجتمعون بمكة على غير ميعاد قوعاً كقزع الحزيف يتبع بعضهم و هى الاية التى قال اللّه أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».
سوگند به خداوند، سيصد و سيزده تن كه پنجاه نفر از آنان زنند، بىهيچ قرار قبلى در مكّه گرد مىآيند و اين است معناى آيه شريف: هر كجا باشيد، خداوند شما را حاضر مىكند؛ زيرا او بر هر كارى توانا است.(3) به اميد آن روز.
پی نوشتها:
1) وسائل الشيعه، شيخ حر عاملى، ج 20، ص 36، اسلاميه، تهران.
2) كمال الدين و تمام النعمة، شيخ صدوق، مقدمه، انتشارات اسلامى، وابسته به جامعه مدرسين، قم.
3) بحارالأنوار، ج 52، ص 223.
ابتدا بايد كمي در رابطه ي با مقام و جايگاه زن صحبت كرد تا مشخص گردد در نظام آفرينش چه جايگاهي براي زن تعريف شده است:
اگر زن، خويش را در آيينه گوهر وجودى اى كه خداوند به وى عطا كرده است نظاره كند، هرگز در حسرت جايگاه اجتماعى مرد زبان به شكوه نمىگشايد.
اينكه هيچ پيامبر و معصومى از غير زن زاده نمىشود و در مكتب غير مادر رشد و نمو نمىكند، از جايگاه محورى زن در حيات دينى و اجتماعى بشر خبر مىدهد. يكى از بزرگان عرفان جايگاه دينى زن را چنين به تصوير كشيده است: «زن به لحاظ داشتن قدرت خالقيت كه تنها از صفات خاص خداوند سبحان است، براى رسيدن به كمال مستعدتر است». جايگاه اجتماعى زن، در منظر يكى از شخصيتهاى جهانى اين گونه است: «زن با يك دست گهواره و با دست ديگر تاريخ بشريت را حركت مىدهد».
وجود اين دو ويژگى، زن را در دو بُعد عرفانى و اجتماعى به رقيبى بلامنازع مبدل ساخته است؛ به گونهاى كه اگر مردان جايگاه واقعى زن در كائنات را در مىيافتند، بدان رشك مىبردند.
به نظر مىرسد، بشريت به خصوص جهان غرب جايگاه رفيع زن را درنيافته است و نمىخواهد حق وى را حتى به شكل صورى به وى باز گرداند. به راستى چند درصد از وكلا، معاونان و رؤساى جمهور كشورهاى غربى زن هستند و در دايرهاى محدودتر چند درصد از نيروهاى سازمانهاى بين المللى را زنان تشكيل مىدهند؟
مقام و جايگاه زن تنها در حكومت امام زمان(عج ) شناخته مىشود. در اين حكومت است كه زن به جايگاه حقوقى و حقيقى خود دست مىيابد. در اين حكومت نگرش مردان به زنان دگرگون مىشود؛ شعور فكرى زن بدانجا مىرسد كه به «زن بودنش افتخار مىكند» و هرگز خود را با مرد نمىسنجد.
نقش حكومت اسلامى قبل از بر پايى حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - باروَر ساختن باوَر زن به خويش، رهانيدن وى از سرابهاى كاذب ايسمها و ايستها و اعطاى حقوق اجتماعى به وى تا مرز آسيب نديدن گوهر وجودى او است. در حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - از سويى نگرش جامعه به زن و از سوى ديگر نگرش زن به خود تغيير مىيابد. حكومت مهدى)عج( به لحاظ فراگير بودن، امنيت شغلى براى زن را فراهم مىآورد و زن در سايه سار اين امنيت نگرش و امنيت كارى، از توان عينيت بخشيدن به ايدهها و انديشههايش بهرهمند مىشود.
زن در حكومت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - به جايگاه رفيع و واقعى خود دست مىيابد. شايد رمز رجعت زنان بزرگِ موحد و حضور آنان در ساختار حكومتى مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف -، شكوفا ساختن استعدادهاى آنان باشد؛ استعدادهايى كه در حكومتهاى ديگر توان بروز نيافتند.
رجعت 400 زن در كنار 800 مرد با حضرت عيسى - عليه السلام - و نيز رجعت زنانى چون امايمن، حبابه و البيه، سميه، و امخالد در اين راستا قابل تحليل مىنمايد.
گذشته از رجعت اين زنان كه بىشك در حكومت امام زمان - عجل اللّه فرجه الشريف - از جايگاه محورى و مسؤوليتهاى كليدى برخوردار خواهند بود، وجود 50 زن در ميان 313 تن ياور امام عصر - عجل اللّه فرجه الشريف - كه هر يك در عبوديت، زهد و پارسايى و خلاقيت و كارآمدى سر آمد افراد بشرند و روايات آنها را اميران مىخوانند، نشان دهنده رسيدن زن به جايگاه حقيقىِ خود است. امام باقر - عليه السلام - در تفسير آيه 148 سوره بقره به جابر بن يزيد جعفى در خصوص ياران حضرت مهدى - عجل اللّه فرجه الشريف - مىفرمايد:
«و يجيىء و اللّه ثلاث ماٌة و بضعة عشر رجلاً فيهم خمسون امراة يجتمعون بمكة على غير ميعاد قوعاً كقزع الحزيف يتبع بعضهم و هى الاية التى قال اللّه أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».
سوگند به خداوند، سيصد و سيزده تن كه پنجاه نفر از آنان زنند، بىهيچ قرار قبلى در مكّه گرد مىآيند و اين است معناى آيه شريف: هر كجا باشيد، خداوند شما را حاضر مىكند؛ زيرا او بر هر كارى توانا است.(3) به اميد آن روز.
پی نوشتها:
1) وسائل الشيعه، شيخ حر عاملى، ج 20، ص 36، اسلاميه، تهران.
2) كمال الدين و تمام النعمة، شيخ صدوق، مقدمه، انتشارات اسلامى، وابسته به جامعه مدرسين، قم.
3) بحارالأنوار، ج 52، ص 223.
