پرسش :

قضیه چاه مقدس مسجد جمکران چیست؟

پاسخ :
عریضه نویسی به عبارتی عرض توسل و تقاضای حاجت از خداوند، ریشه در روایاتی دارد که در این باره نقل شده است.
در برخی کتاب ها، درباره عریضه به محضر مقدّس ولی عصر(عج)، متن عریضه و شیوه طرح آن، نکاتی آمده است. مرحوم محدّث قمی در منتهی الآمال می نویسد:
«هر کس در ضریح ائمه(ع) عریضه و کاغذی را ببندد و مُهر کند و آن را در نهر یا چاه آب و یا برکه ای بیاندازد و به نیت حضرت صاحب الزمان (عج) حاجت خود را ذکر کند، آن بزرگوار عهده دار برآورده شدن حاجت وی می شود.»(۱)
و در کتب دیگری همانند «تحفة الزائر» مجلسی و «مفاتیح النجاة» سبزواری و مسجد مقدس جمکران تجلّی گاه صاحب الزمان(عج) (۲) به این قضیه نیز اشاره شده است.
بر همین اساس، چاهی در مسجد مقدس جمکران وجود دارد. امّا این چاه خصوصیتی ندارد و انسان می تواند برای توسل و عرض حاجت به محضر حضرت مهدی(عج)، در آن چاه یا چاه و نهر دیگری، عریضه خود را بیاندازد. پس نباید تصور کرد که این چاه جزوی از مسجد مقدس جمکران است و به دستور حضرت حفر شده است و بدین منظور لحاظ گردیده و حضرت مهدی(عج) نامه هایی را که در آن انداخته می شود حتماً می خواند. بلکه بعدها برای آسان شدن عریضه نویسی، چاهی در مسجد جمکران حفر شد.

معرفی منابع برای مطالعه بیشتر:
۱- منتهی الآمال، شیخ عباس قمی.
۲- نجم الثاقب نوری
۳- مسجد مقدس جمکران، تجلّی گاه صاحب الزمان (ع)، میر عظیمی.
۴- موعود شناسی، علی اصغر رضوانی.

پی‌نوشت‌ها:
۱.شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، چاپ اسلامیه، ۱۳۷۹، ص۴۹۱.
۲.مسجد مقدس جمکران تجلی گاه صاحب الزمان، سید جعفر میر عظیمی.
منبع : پورتال جامع مهدویت