پرسش :
اسلام براى جلوگیرى از طلاق مکرر چه تدبیرى به کار برده است؟
پاسخ :
یکى از تدابیر اسلام براى جلوگیرى از طلاق که از طریق عاطفه به کار برده و در حقیقت، نوعى مجازات است، قانون محلل است. اگر مردى، زن خود را طلاق داد و بعد در «عدّه» رجوع کرد یا بعد از انقضاى عده، با او ازدواج کرد، آن گاه باردیگر او را طلاق داد و باز در عده رجوع کرد یا بعد از انقضاى عده، با او ازدواج کرد، سپس براى نوبت سوم، طلاق را تکرار کرد، دیگر حق ندارد براى بار چهارم با آن زن ازدواج کند؛ مگر آنکه آن زن با مرد دیگرى ازدواج کرده باشد و آن ازدواج به طور طبیعى منجر به طلاق یا فوت زوج شده باشد. آن ازدواج دیگر، قطعا باید دایم باشد، نه موقت. باید عادى و طبیعى هم باشد؛ یعنى نمى توانند از اول به شرط طلاق ازدواج کنند. همچنین باید زن با شوهر جدید هم بستر شده باشد.
در آیه 229 سوره مبارکه بقره مى فرماید: «طلاق فقط دوبار است. سپس یا به شایستگى نگه داشتن و یا به نیکى رها کردن».
قرآن [پس از آن] توضیحى درباره مهر مى دهد که مرد حق ندارد از مهر، چیزى پس بگیرد مگر به عنوان خلع. آن گاه مى گوید: «اگر نوبت سوم، آن زن را طلاق داد، دیگر آن زن بر آن مرد حلال نمى شود تا آن زن با مرد دیگرى ازدواج کند. اگر آن مرد دیگر آن زن را طلاق داد، مانعى نیست که زن و مرد اول، بار دیگر ازدواج کنند به شرط آنکه گمان ببرند حدود خدا را به پا مى دارند و به شرایط عمل مى کنند. اینهاست مقررات و حدود الهى، براى مردمى که مى دانند».
از امام هشتم درباره فلسفه این حکم پرسش شد که به چه علت اگر مردى سه بار زن خویش را طلاق داد، دیگر آن زن بر او حرام است مگر آنکه مرد دیگرى با آن زن ازدواج کند و طلاق دهد یا بمیرد؟ امام فرمود: «براى اینکه آن مرد سه بار در کارى وارد شد که مورد کراهت خداوندى است. خداوند به این سبب این مجازات را مقرر کرد که مردم طلاق را سبک نشمارند و زنان را آزار نرسانند؛ یعنى بدانند مانند جامه اى نیست که مرد هرساعتى خواست، آن را بپوشد و هر ساعتى خواست، آن را بکند».1
اکنون، یا باید نظر کلیساى کاتولیک را [پذیرفت] که چون ازدواج، پیمان مقدسى است، طلاق به هیچ وجه نباید در کار باشد. یا نقطه مقابل آن را قبول [کرد]؛ یعنى طلاق را آن قدر سبک بشماریم که در هر شرایطى این پیمان، قابل فسخ باشد و عملاً هر مرد و هر زن در طول عمرش ده ها بار ازدواج کند و طلاق بدهد و طلاق بگیرد؛ آن چنان که در زندگى هنرپیشگان هالیوود دیده مى شود. [از سویى ]جلو طلاق را به کلى نباید گرفت و [از سوى دیگر،] با زور هم نمى توان اجتماع خانوادگى را که یک اجتماع طبیعى و عاطفى است، حفظ کرد.
قانون محلل در جلوگیرى از طلاق تأثیر بسزایى داشته و همواره به شکل یک تهدید دردناک جلو چشم مردان بوده است. مردانى که یک درصد احتمال مى داده اند که به سراغ زن اول خود خواهند رفت، از مبادرت به طلاق سوم خوددارى کرده اند و به همین دلیل است که بسیار کم اتفاق افتاده است که چنین نیازى پیدا شود و کار به محلل بکشد. هرکدام از ما در طول عمر خود، طلاقى را که نیاز به محلل پیدا کرده باشد [یا اصلاً] سراغ ندارد یا اگر سراغ داشته باشد، حتما از یک واقعه و دو واقعه [بیشتر نیست]. کدام مجازات است که این قدر قدرت جلوگیرى داشته باشد.
www.irc.ir
یکى از تدابیر اسلام براى جلوگیرى از طلاق که از طریق عاطفه به کار برده و در حقیقت، نوعى مجازات است، قانون محلل است. اگر مردى، زن خود را طلاق داد و بعد در «عدّه» رجوع کرد یا بعد از انقضاى عده، با او ازدواج کرد، آن گاه باردیگر او را طلاق داد و باز در عده رجوع کرد یا بعد از انقضاى عده، با او ازدواج کرد، سپس براى نوبت سوم، طلاق را تکرار کرد، دیگر حق ندارد براى بار چهارم با آن زن ازدواج کند؛ مگر آنکه آن زن با مرد دیگرى ازدواج کرده باشد و آن ازدواج به طور طبیعى منجر به طلاق یا فوت زوج شده باشد. آن ازدواج دیگر، قطعا باید دایم باشد، نه موقت. باید عادى و طبیعى هم باشد؛ یعنى نمى توانند از اول به شرط طلاق ازدواج کنند. همچنین باید زن با شوهر جدید هم بستر شده باشد.
در آیه 229 سوره مبارکه بقره مى فرماید: «طلاق فقط دوبار است. سپس یا به شایستگى نگه داشتن و یا به نیکى رها کردن».
قرآن [پس از آن] توضیحى درباره مهر مى دهد که مرد حق ندارد از مهر، چیزى پس بگیرد مگر به عنوان خلع. آن گاه مى گوید: «اگر نوبت سوم، آن زن را طلاق داد، دیگر آن زن بر آن مرد حلال نمى شود تا آن زن با مرد دیگرى ازدواج کند. اگر آن مرد دیگر آن زن را طلاق داد، مانعى نیست که زن و مرد اول، بار دیگر ازدواج کنند به شرط آنکه گمان ببرند حدود خدا را به پا مى دارند و به شرایط عمل مى کنند. اینهاست مقررات و حدود الهى، براى مردمى که مى دانند».
از امام هشتم درباره فلسفه این حکم پرسش شد که به چه علت اگر مردى سه بار زن خویش را طلاق داد، دیگر آن زن بر او حرام است مگر آنکه مرد دیگرى با آن زن ازدواج کند و طلاق دهد یا بمیرد؟ امام فرمود: «براى اینکه آن مرد سه بار در کارى وارد شد که مورد کراهت خداوندى است. خداوند به این سبب این مجازات را مقرر کرد که مردم طلاق را سبک نشمارند و زنان را آزار نرسانند؛ یعنى بدانند مانند جامه اى نیست که مرد هرساعتى خواست، آن را بپوشد و هر ساعتى خواست، آن را بکند».1
اکنون، یا باید نظر کلیساى کاتولیک را [پذیرفت] که چون ازدواج، پیمان مقدسى است، طلاق به هیچ وجه نباید در کار باشد. یا نقطه مقابل آن را قبول [کرد]؛ یعنى طلاق را آن قدر سبک بشماریم که در هر شرایطى این پیمان، قابل فسخ باشد و عملاً هر مرد و هر زن در طول عمرش ده ها بار ازدواج کند و طلاق بدهد و طلاق بگیرد؛ آن چنان که در زندگى هنرپیشگان هالیوود دیده مى شود. [از سویى ]جلو طلاق را به کلى نباید گرفت و [از سوى دیگر،] با زور هم نمى توان اجتماع خانوادگى را که یک اجتماع طبیعى و عاطفى است، حفظ کرد.
قانون محلل در جلوگیرى از طلاق تأثیر بسزایى داشته و همواره به شکل یک تهدید دردناک جلو چشم مردان بوده است. مردانى که یک درصد احتمال مى داده اند که به سراغ زن اول خود خواهند رفت، از مبادرت به طلاق سوم خوددارى کرده اند و به همین دلیل است که بسیار کم اتفاق افتاده است که چنین نیازى پیدا شود و کار به محلل بکشد. هرکدام از ما در طول عمر خود، طلاقى را که نیاز به محلل پیدا کرده باشد [یا اصلاً] سراغ ندارد یا اگر سراغ داشته باشد، حتما از یک واقعه و دو واقعه [بیشتر نیست]. کدام مجازات است که این قدر قدرت جلوگیرى داشته باشد.
www.irc.ir
