پرسش :

عوارض و بحران هاى تمدن جدید را که نتیجه دورى از دین است، تحلیل و بررسى کنید؟

پاسخ :
عوارض و بحران هاى تمدن [جدید غرب] عبار[تند] از:
الف) ازدیاد روز افزون آمار خودکشى ها در میان ملت هاى پیشرفته تر، [با وجود] فراهم شدن بیشتر امکانات مادى، نشان دهنده این است [که] فقر مادى موجب آنها نیست، بلکه فقرهاى معنوى، خلأهاى معنوى، احساس بیهودگى زندگى، عدم تحمل مشکلات و کم ظرفیتى موجب آن شده است.
ب) بیمارى هاى روانى و اختلالات عصبى و برخى بیمارى هاى جسمى [مانند: ]زخم معده و زخم اثنى عشر که ناشى از اختلالات عصبى است، «بیمارى تمدن» نامیده مى شود. این بیمارى ها ممکن است ناشى از [نبود] ایمان به صورت یک عامل منفى بوده باشد. در مجله «خواندنى ها» خواندم که در امریکا در حدود هفتصد بیمارستان روانى وجود دارد و روز به روز هم بر مراجعه کنندگان افزوده مى شود. پیش بینى مى شود اگر به این ترتیب بر شمار بیماران روانى افزوده شود، [به تدریج،] جهان تبدیل به یک دارالمجانین مى شود.
ج) هیپى گرى، دهن کجى به تمدن و مقررات [و] پناه بردن به مخدرات، پدیده قابل تحلیل مهمى است. البته این در مورد هیپى هاى اروپا صادق است، نه در مورد هیپى هاى ایران که صرفا تقلیدى و ادا درآوردن است که پنج هزار تومان خرج مى کند1 که به وسیله خیاط متخصص، شلوارى شبیه شلوار هیپى ها درست کند که سر زانویش علامت وصله داشته باشد.
د) پوچى گرایى و نیهیلیسم در غیر هیپى گرى که [معتقد است] همه چیز پوچ و هیچ است و نیکى و بدى یعنى چه؟ چرا آمده ایم و چرا باید حرکت کنیم؟ تمدن، انسانیت، اخلاق، معنویت، عدالت، محبت و احسان همه هیچ است و پوچ، چون خلقت هیچ و پوچ است. هیپى گرى جنبه عملى است و پوچى گرایى یک فلسفه نظرى است.2
پی نوشتها:
1 .این مسائل به سال هاى قبل از انقلاب مربوط است.
2 .یادداشت هاى استاد مطهرى، ج 4، صص 246 و 247.
www.irc.ir