پرسش :
مگر انسان با یک روز تشنگی می‌میرد، که یاران امام حسین (علیه السّلام ) از تشنگی شهید شدند، چون انسان لااقل سه روز می‌تواند طاقت بیاورد و چرا کاروان امام حسین ( علیه السّلام ) با خود آب نیاوردند ؟
پاسخ :
همان‌گونه که می‌دانید حادثه‌ی عاشورا یکی از حوادث تلخ در پرونده‌ی بشریت است و شهادت جانسوز امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یاران آن حضرت از صحنه‌های فجیع می‌باشد. امّا در خصوص سؤال شما باید بگوییم ما هیچ نقل تاریخی نداریم که در واقعة عاشورا و قیام خونین سید الشهدا ـ علیه السّلام ـ کسی از تشنگی به شهادت رسیده باشد، بلکه همة یاران آن حضرت در اثر جنگ و جراحت‌های تیر و نیزه و شمشیر به شهادت رسیدند، و تنها در اثر تشنگی قوت از یاران سید الشهداء ـ علیه السّلام ـ و خود آن حضرت گرفته شده بود و تاب و توانشان کم شده بود، بنابراین نمی‌توانستند خوب بجنگند و با دشمن مقابله کنند، و حتّی فرزند شش ماهه امام حسین ـ علیه السّلام ـ نیز در اثر تشنگی از دنیا نرفت، بلکه حضرت فرزندش علی اصغر ـ علیه السّلام ـ را به میدان برای طلب آب برد، و فرمود: ای مردم اگر به من رحم نمی‌کنید به این طفل بی‌گناه رحم کنید، و او را سیراب نمایید ولی دشمن با تیر جواب داد، و حضرت علی اصغر ـ علیه السّلام ـ در آغوش پدر با تیری که به گلوی او اصابت کرد به شهادت رسید.[1]
و امّا قسمت دوم سؤال: کاروان امام حسین ـ علیه السّلام ـ از ابتداء سفر که از مکه به طرف کوفه حرکت کردند، طبق دعوت مردم کوفه، در هر منزلی که کاروان آن حضرت استراحت می‌کردند، در وقت حرکت برای بین راه تا رسیدن به منزل و جایگاه استراحت بعدی آب برمی‌داشتند. تا به کربلا کنار نهر فرات رسیدند، تا روز هفتم محرّم ازآب فرات استفاده می‌کردند. بنابراین وقتی که کاروان حضرت تا روز هفتم در کنار شطّ العرب و آب فرات است، به نظر نمی‌رسد همراه بردن آب از سایر مناطق به آنجا عقلانی باشد، امّا مشکل از روز هفتم به بعد پیش آمد که ناگهان آب بر روی کاروان امام حسین ـ علیه السّلام ـ توسط سپاه دشمن بسته شد. شاید که حضرت و یارانش تسلیم شوند ولی آنها مقاومت کردند و تا شب عاشورا هر بار عده‌ای از لشکریان آن حضرت به فرماندهی حضرت ابوالفضل ـ علیه السّلام ـ و یا حضرت علی اکبر ـ علیه السّلام ـ برای آوردن آب می‌رفتند و حمله می‌کردند و دشمن را عقب می‌زدند و آب آوردند.
بنابراین اشکال به اصل سؤال وارد است، و نمی‌توان گفت: چرا حضرت و کاروان، آب به همراه نبردند، زیرا آن حضرت و یاران باوفایش در کنار آب به شهادت رسیدند، و تنها بین ایشان و آب صفی از دشمنان فاصله انداخته بودند.
منابع بیشتر برای مطالعه:
1. کتاب حماسة حسینی، استاد شهید مطهری، (3 جلد)
2. کتاب امام حسین، آفتاب تابان ولایت، تألیف محمّد محمّدی اشتهاردی.
3. پرتویی از عظمت امام حسین ـ علیه السّلام ـ ، لطف الله صافی گلپایگانی.
پاورقی ها:
[1] . سوگنامة آل محمّد ـ صلّی الله علیه و آله ـ ، ص 325، انتشارات ناصر، 72.
منبع: اندیشه قم
همان‌گونه که می‌دانید حادثه‌ی عاشورا یکی از حوادث تلخ در پرونده‌ی بشریت است و شهادت جانسوز امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یاران آن حضرت از صحنه‌های فجیع می‌باشد. امّا در خصوص سؤال شما باید بگوییم ما هیچ نقل تاریخی نداریم که در واقعة عاشورا و قیام خونین سید الشهدا ـ علیه السّلام ـ کسی از تشنگی به شهادت رسیده باشد، بلکه همة یاران آن حضرت در اثر جنگ و جراحت‌های تیر و نیزه و شمشیر به شهادت رسیدند، و تنها در اثر تشنگی قوت از یاران سید الشهداء ـ علیه السّلام ـ و خود آن حضرت گرفته شده بود و تاب و توانشان کم شده بود، بنابراین نمی‌توانستند خوب بجنگند و با دشمن مقابله کنند، و حتّی فرزند شش ماهه امام حسین ـ علیه السّلام ـ نیز در اثر تشنگی از دنیا نرفت، بلکه حضرت فرزندش علی اصغر ـ علیه السّلام ـ را به میدان برای طلب آب برد، و فرمود: ای مردم اگر به من رحم نمی‌کنید به این طفل بی‌گناه رحم کنید، و او را سیراب نمایید ولی دشمن با تیر جواب داد، و حضرت علی اصغر ـ علیه السّلام ـ در آغوش پدر با تیری که به گلوی او اصابت کرد به شهادت رسید.[1]
و امّا قسمت دوم سؤال: کاروان امام حسین ـ علیه السّلام ـ از ابتداء سفر که از مکه به طرف کوفه حرکت کردند، طبق دعوت مردم کوفه، در هر منزلی که کاروان آن حضرت استراحت می‌کردند، در وقت حرکت برای بین راه تا رسیدن به منزل و جایگاه استراحت بعدی آب برمی‌داشتند. تا به کربلا کنار نهر فرات رسیدند، تا روز هفتم محرّم ازآب فرات استفاده می‌کردند. بنابراین وقتی که کاروان حضرت تا روز هفتم در کنار شطّ العرب و آب فرات است، به نظر نمی‌رسد همراه بردن آب از سایر مناطق به آنجا عقلانی باشد، امّا مشکل از روز هفتم به بعد پیش آمد که ناگهان آب بر روی کاروان امام حسین ـ علیه السّلام ـ توسط سپاه دشمن بسته شد. شاید که حضرت و یارانش تسلیم شوند ولی آنها مقاومت کردند و تا شب عاشورا هر بار عده‌ای از لشکریان آن حضرت به فرماندهی حضرت ابوالفضل ـ علیه السّلام ـ و یا حضرت علی اکبر ـ علیه السّلام ـ برای آوردن آب می‌رفتند و حمله می‌کردند و دشمن را عقب می‌زدند و آب آوردند.
بنابراین اشکال به اصل سؤال وارد است، و نمی‌توان گفت: چرا حضرت و کاروان، آب به همراه نبردند، زیرا آن حضرت و یاران باوفایش در کنار آب به شهادت رسیدند، و تنها بین ایشان و آب صفی از دشمنان فاصله انداخته بودند.
منابع بیشتر برای مطالعه:
1. کتاب حماسة حسینی، استاد شهید مطهری، (3 جلد)
2. کتاب امام حسین، آفتاب تابان ولایت، تألیف محمّد محمّدی اشتهاردی.
3. پرتویی از عظمت امام حسین ـ علیه السّلام ـ ، لطف الله صافی گلپایگانی.
پاورقی ها:
[1] . سوگنامة آل محمّد ـ صلّی الله علیه و آله ـ ، ص 325، انتشارات ناصر، 72.
منبع: اندیشه قم
