پرسش :
روستایى از نظر چراگاه و زمینهاى زراعى در مضیقه است و هزینههاى عمومى آن از راه فروش علفهاى چراگاه تأمین مىشود، این وضعیت بعد از انقلاب اسلامى هم تاکنون استمرار داشته، ولى مسئولین آنان را از این کار منع کردهاند، با توجه به فقر مادى اهالى روستا و بایر بودن چراگاهها، آیا شوراى روستا حق دارد که اهالى را از فروش علفهاى چراگاه منع کرده و درآمد حاصل از فروش آن را براى تأمین هزینههاى عمومى روستا اختصاص دهد؟
پاسخ :
علفهاى چراگاههاى عمومى طبیعى که سابقه ملکیت خصوصى ندارد، ملک اختصاصى کسى نیست و فروش آن از سوى کسى جایز نیست، ولى کسى که از طرفِ دولت، مسئول امور روستاست، مىتواند مبلغى را براى مصالح عمومى روستا از کسانى که اجازه چراندن چهارپایان در آن مراتع را دارند، بگیرد.
منبع : رساله اجوبة الاستفتائات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله العالی
علفهاى چراگاههاى عمومى طبیعى که سابقه ملکیت خصوصى ندارد، ملک اختصاصى کسى نیست و فروش آن از سوى کسى جایز نیست، ولى کسى که از طرفِ دولت، مسئول امور روستاست، مىتواند مبلغى را براى مصالح عمومى روستا از کسانى که اجازه چراندن چهارپایان در آن مراتع را دارند، بگیرد.
منبع : رساله اجوبة الاستفتائات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله العالی
.jpg "تفاوت بونوس، تخفیف و ریفاند در پراپ فرمها چیست؟")
