پرسش :
از زمانی که رستاخیر شکل می گیرد چه اتفاقی می افتد ؟
پاسخ :
قرآن وقتی درمورد قیامت صحبت می کند دو مسئله را طرح می کند . مرحله ی اول پایان بحشیدن به حیات دنیا و زمین ست . زمین نابود نمی شود بلکه تحولاتی درآن رخ می دهد . مرحله ی بعدی تعطیلی است . در سرباز خانه ها یک بار هنگام غروب و یک بار صبح شیپور می زنند که همه به تکاپو می افتند . صور اسرافیل یک پدیده ی فیزیکی است . این یک شیپوری است که زمین را متحول می کند . امام صادق (ع) می فرماید که این شیپور سرش در آسمان و دُم آن در زمین است که این می تواند با ستاره های دنباله دار تطبیق پیدا بکند . مرحله ی اول قیامت برچیده شدن حیات است و مرحله ی دوم مرحله ی احیاء و زنده شدن است که این نص قرآن است . شیپور خاموشی زده می شود و همه ی کائنات بیهوش می شود و بعد می میرند . قرآن می فرماید : اینها گرفتار صاعقه می شوند . البته ممکن است که به اراده ی خداوند چیزهایی در دنیا زنده بمانند . قرآن عده ای را استثنا می کند و می فرماید: الا ما شاء الله . مجددا در صور دمیده می شود . این آغاز مرحله ی دوم است . در بین مرحله ی اول و دوم باید بدن انسان ها زیر خاک بازسازی بشود. حادثه ی مرحله ی اول به این شکل است که کوبنده ای زمین را می کوبد .القارعة و ... می فرماید : بر اثر این کوبیدن پوسته ی روی زمین متلاشی می شود نه کل زمین . یک جرم آسمانی به زمین می خورد ، پوسته متلاشی می شود و انسانها پخش هوا می شوند . ( پوسته ی سردشده ی روی زمین بین 35 تا 50 کیلومتر عمق دارد ). کوهها مثل پشم زده شده می شوند . مثل پشم های رنگارنگ که رنگهای متفاوتی دارند . اینها اطراف زمین پراکنده می شوند . همزمان یک صیحه ی آسمانی است . شهاب سنگ وقتی وارد اتمسفر می شود . یک صدای مهیبی بخاطر اصطحکاک آن با اتمسفر ایجاد می شود و می سوزد . و به هر کجا که بخورد حیات را منهدم می کند . همزمان زمین دچار لرزش می شود . صیحه ی عظیمی بر می خیزد . هجوم سهمگینی به سمت زمین می شود. برق عجیبی چشمها را فرا می گیرد . در روایات داریم که طرف لقمه برداشته که بخورد ، قیامت برپا می شود و فرصت نمی شود که لقمه را بخورد . این مرحله ی اول قیامت است . در سوره ی طه آیا 105 می فرماید : پروردگار من کوهها را پراکنده می کند . اینها را رها می کند و اینها بر می گردند و زمین را بصورت دشت هموار در می آورد و دیگر نه گودی و نه بلندی دیده می شود. با این حادثه مرحله ی اول تمام می شود. پودر کائنات ، زمین را فرا می گیرد . مدتی بعد که زمین آرام گرفت ، باران های مخصوصی می بارد که در روایات به باران حیات تعبیر شده است . طینت انسانها دردل خاک بازسازی می شود و این بارانها آنها را به سلول حیاتی تبدیل می کند و بصورت جنین در دل خاک رشد می کند . ( این اتفاقات برای منظومه ی زمین است. بعد از برپا شدن قیامت خورشید وجود خواهد داشت . زیرا زمین برقرار است ولی ماه در حادثه ی اول جذب خورشید می شود و در قیامت ماه وجود ندارد .) لقمان به فرزندش می گوید : ای فرزندم ، اگر عمل تو به اندازه ی سنگینی دانه ی خردلی باشد و در تخته سنگی گم بشود ، روز قیامت خدا آنرا می آورد . طینت ما را ملائک می گیرند .
قرآن وقتی درمورد قیامت صحبت می کند دو مسئله را طرح می کند . مرحله ی اول پایان بحشیدن به حیات دنیا و زمین ست . زمین نابود نمی شود بلکه تحولاتی درآن رخ می دهد . مرحله ی بعدی تعطیلی است . در سرباز خانه ها یک بار هنگام غروب و یک بار صبح شیپور می زنند که همه به تکاپو می افتند . صور اسرافیل یک پدیده ی فیزیکی است . این یک شیپوری است که زمین را متحول می کند . امام صادق (ع) می فرماید که این شیپور سرش در آسمان و دُم آن در زمین است که این می تواند با ستاره های دنباله دار تطبیق پیدا بکند . مرحله ی اول قیامت برچیده شدن حیات است و مرحله ی دوم مرحله ی احیاء و زنده شدن است که این نص قرآن است . شیپور خاموشی زده می شود و همه ی کائنات بیهوش می شود و بعد می میرند . قرآن می فرماید : اینها گرفتار صاعقه می شوند . البته ممکن است که به اراده ی خداوند چیزهایی در دنیا زنده بمانند . قرآن عده ای را استثنا می کند و می فرماید: الا ما شاء الله . مجددا در صور دمیده می شود . این آغاز مرحله ی دوم است . در بین مرحله ی اول و دوم باید بدن انسان ها زیر خاک بازسازی بشود. حادثه ی مرحله ی اول به این شکل است که کوبنده ای زمین را می کوبد .القارعة و ... می فرماید : بر اثر این کوبیدن پوسته ی روی زمین متلاشی می شود نه کل زمین . یک جرم آسمانی به زمین می خورد ، پوسته متلاشی می شود و انسانها پخش هوا می شوند . ( پوسته ی سردشده ی روی زمین بین 35 تا 50 کیلومتر عمق دارد ). کوهها مثل پشم زده شده می شوند . مثل پشم های رنگارنگ که رنگهای متفاوتی دارند . اینها اطراف زمین پراکنده می شوند . همزمان یک صیحه ی آسمانی است . شهاب سنگ وقتی وارد اتمسفر می شود . یک صدای مهیبی بخاطر اصطحکاک آن با اتمسفر ایجاد می شود و می سوزد . و به هر کجا که بخورد حیات را منهدم می کند . همزمان زمین دچار لرزش می شود . صیحه ی عظیمی بر می خیزد . هجوم سهمگینی به سمت زمین می شود. برق عجیبی چشمها را فرا می گیرد . در روایات داریم که طرف لقمه برداشته که بخورد ، قیامت برپا می شود و فرصت نمی شود که لقمه را بخورد . این مرحله ی اول قیامت است . در سوره ی طه آیا 105 می فرماید : پروردگار من کوهها را پراکنده می کند . اینها را رها می کند و اینها بر می گردند و زمین را بصورت دشت هموار در می آورد و دیگر نه گودی و نه بلندی دیده می شود. با این حادثه مرحله ی اول تمام می شود. پودر کائنات ، زمین را فرا می گیرد . مدتی بعد که زمین آرام گرفت ، باران های مخصوصی می بارد که در روایات به باران حیات تعبیر شده است . طینت انسانها دردل خاک بازسازی می شود و این بارانها آنها را به سلول حیاتی تبدیل می کند و بصورت جنین در دل خاک رشد می کند . ( این اتفاقات برای منظومه ی زمین است. بعد از برپا شدن قیامت خورشید وجود خواهد داشت . زیرا زمین برقرار است ولی ماه در حادثه ی اول جذب خورشید می شود و در قیامت ماه وجود ندارد .) لقمان به فرزندش می گوید : ای فرزندم ، اگر عمل تو به اندازه ی سنگینی دانه ی خردلی باشد و در تخته سنگی گم بشود ، روز قیامت خدا آنرا می آورد . طینت ما را ملائک می گیرند .
