پرسش :

در روز قیامت وقتی صور دمیده می شود و همه مرده ها بلند می شوند و بعد دوباره همه ی انسانها و حیوانات می میرند و خدا تنها بافی می ماند .راهنمایی بفرمایید .

پاسخ :
در قرآن داریم که دو تا واقعه ی بزرگ اتفاق می افتد .یکی مرگ همگانی و یکی زنده شدن همگانی . نفخ صور یا دمیده شدن شیپور معنایش این است که با یک صیحه ی (صدا) عظیم همه چیز از دنیا می رود . بعد یک فاصله ای است و باز دوباره همه با دعوت زنده می شوند . همه ی آنچه که در این عالم است باید وارد عالم آخرت بشوند. عالم آخرت با عالم دنیا فرق دارد ، خصوصیات انسانها و مواد با هم فرق دارند . درخت ، آب و دریاچه در آخرت وجود دارد ولی خصوصیات آنها با دنیا فرق می کند . این دنیا به دنیای آخرت تبدیل می شود ولی از بین نمی رود. باید یکسری تغییرات شگرفی رخ بدهد . این تحولات برای ارواح انسانها و ملائکه خیلی سخت است و قابل تحمل نیست . خدا همه ی موجودات را در یک خوابی فرو می برد و بعد عالم را به تبدیل به نشئه ی آخرت می کند . در قرآن می فرماید : کوهها متلاشی می شود ، ستاره ها فرو می ریزد ودر عالم معنویات هم تحولاتی رخ می دهد . خدا همه را در خواب نگه می دارد و تحولاتی می شود و بعد دوباره همه را زنده می کند و وارد نشئه ی آخرت می کند .در روایات داریم که وقتی همه می میرند ندا می رسد ملک از آن کیست ؟ از آن خداوند واحد قهار . در آن موقع روحی وجود ندارد که این را بشنود . اتفاقی که در نفخ صور رخ می دهد همه در زمین و آسمانها مدهوش می شوند . فلسفه ی این کار این است که این تحولات عمیق است و هیچ روحی تحمل این تغییرات را ندارد لذا همه باید بمیرند تا این تحولات انجام بشود و بعد در قالب جدید برمی گردند . کرم ابریشم دور خودش پیلهمی پیچد وقتی از پیله بیرون می آید یک پروانه است . وقتی ما بعد از نفخ صور می میریم و دوباره زنده می شویم مثل یک فرد دیگری می شویم . دراین دوره ی طولانی تحولات انجام می شود و بعد ارواح به نشئه ی آخرت برمی گردند .
در روز قیامت که ما زنده می شویم مالک یوم الدین است و آن موقع این حس می شود. در این دنیا هم خدا مالک همه چیز است ولی ما حس نمی کنیم . بخاطر همین خدا در آن دنیا می فرماید : مالک یوم الدین. در لحظه ای که همه می میرند این ندا می پیچد که خدا واحد قهار است .