پرسش :
یکی از ویژگی‌های امامان برخوردار بودن از علم غیب است. چرا امام حسین(ع) خود و خانواده‌ی خود را به خطر انداختند ؟
پاسخ :
این سوال دو پاسخ دارد. پاسخ اول این است که اصولاً امامان الگو هستند یعنی بندگان از آنها تبعیت کنند. اگر با توجه به علم غیب خود ، از تکلیفی که بر گردن دارند سر باز زنند که دیگر نمی توانند الگو باشند. مردم به غیر از معصومین می‌توانند بر اساس ظاهر حرکت کنند و معصومین علم غیب خود را باید در این مسیر ظاهری قرار دهند. حضرت علی(ع) هنگامی که مالک اشتر را به مصر فرستادند فرمودند: " بر توست آن چیزی که به عنوان یک عیب ظاهر شده آن را تطهیر کنید و خدا حکم می کند نسبت به آن چه که بر تو غایب است". دستور اسلام بر ظاهر عمل کردن است که بسیاری از قواعد فقهی هم براساس ظاهر شکل گرفته است. لذا امام باید طبق ظاهر عمل کنند تا بتوانند الگوی مردم باشند. پاسخ دوم هم این است که امام واقف به شهادت خود بودند و لذا علم غیب‌شان هم اگر به کار گرفتند به نقطه‌ای آن را متوجه کردند که آن نوع شهادت تاثیر گذار نه یک شهادت منفعل باشد. حالا این سوال پیش می آید که این خلاف حکمت خدا نیست؟ علم غیب را فقط در زمینه‌هایی که شکل دهنده‌ی به رفتارهایی است که می‌تواند برای مردم الگو باشد، از آن استفاده نمی کردند. ولی در مواردی هم این‌طور نبود . مثلاً بیان احکام، ارائه کرامات، خلق معجزات . علم غیب مبنای شکل گیری حداکثر کمالات برای امامان بود. بنابراین از علم غیب حداکثر استفاده را در بعضی موارد می‌کردند.
این سوال دو پاسخ دارد. پاسخ اول این است که اصولاً امامان الگو هستند یعنی بندگان از آنها تبعیت کنند. اگر با توجه به علم غیب خود ، از تکلیفی که بر گردن دارند سر باز زنند که دیگر نمی توانند الگو باشند. مردم به غیر از معصومین می‌توانند بر اساس ظاهر حرکت کنند و معصومین علم غیب خود را باید در این مسیر ظاهری قرار دهند. حضرت علی(ع) هنگامی که مالک اشتر را به مصر فرستادند فرمودند: " بر توست آن چیزی که به عنوان یک عیب ظاهر شده آن را تطهیر کنید و خدا حکم می کند نسبت به آن چه که بر تو غایب است". دستور اسلام بر ظاهر عمل کردن است که بسیاری از قواعد فقهی هم براساس ظاهر شکل گرفته است. لذا امام باید طبق ظاهر عمل کنند تا بتوانند الگوی مردم باشند. پاسخ دوم هم این است که امام واقف به شهادت خود بودند و لذا علم غیب‌شان هم اگر به کار گرفتند به نقطه‌ای آن را متوجه کردند که آن نوع شهادت تاثیر گذار نه یک شهادت منفعل باشد. حالا این سوال پیش می آید که این خلاف حکمت خدا نیست؟ علم غیب را فقط در زمینه‌هایی که شکل دهنده‌ی به رفتارهایی است که می‌تواند برای مردم الگو باشد، از آن استفاده نمی کردند. ولی در مواردی هم این‌طور نبود . مثلاً بیان احکام، ارائه کرامات، خلق معجزات . علم غیب مبنای شکل گیری حداکثر کمالات برای امامان بود. بنابراین از علم غیب حداکثر استفاده را در بعضی موارد می‌کردند.
