پرسش :
در ابتدای انقلاب تعدادی افراد به دلایلی اعدام شدند که در میان آنها تعدادی از مقامات عالی رتبه زمان شاه بودند که خود را تسلیم کرده بودند ؟ لطفا در این زمینه توضیح دهید .
پاسخ :
در پاسخ به این سؤال لازم است یادآور شویم که بعداز سقوط هر رژیم و بعد از پیروزی انقلاب ها معمولاً کشوری که درآن انقلاب رخ داده است دچار التهاب و بی ثباتی و بحران های بعد از پیروزی می شود و بقایای حکومت و رژیم قبلی و یا دیگرکشورها دست به توطئه زده و تا تثبیت حکومت جدید به دنبال بحران آفرینی می باشند . از این رو رهبران انقلابی در خصوص حفظ انقلاب نگرانی هایی داشته و به تبع آن قاطعیت مضاعفی از خود بروز می دهند. وضعیت انقلابی ایران در آغاز پیروزی انقلاب هم تا حدّی این گونه بود به گونه ای که علاوه بر این که سران رژیم پهلوی و وابستگان به آن ، جنایت های فراوانی در قبال ملت مرتکب شده بودند در این مقطع هم می توانستند توطئه های خطرناکی هم بوجود آورند که این امور قاطعیت رهبران را دوچندان می کرد و بر طبق همین اقتضائات مسئولیت ها با قاطعیت همراه بوده و مردم انقلابی هم از این برخورد با قاطعیت در قبال جنایت سران رژیم رضایت عمومی داشته و معتقد بودند که آنان باید به سزای اعمال جنایت کارانه خود برسند.
زیرا سران رژیم و وابستگان رژیم آن قدر دستشان به جنایت و خون مردم آلوده بود که تردیدی در این احکام صادره باقی نمی گذاشت . لذا با محاکمه شکنجه گران و جنایت کاران رژیم پهلوی، تعداد معدودی که به چنگ انقلابیون افتاده بودند به جوخه اعدام سپرده شدند زیرا عطوفت و بخشش درباره آنان در واقع هدر رفتن خون مردم جان باخته در انقلاب بود و از سوی دیگر این اعدام ها التیامی برای دل مادران و پدرانی بود که فرزندان خود را زیر شکنجه و یا به دستور این افراد از دست داده بودند . ضمن این که این اعدام ها هشداری بود برای کسانی که عامل توطئه های دشمن گردیده و حاضر بودند دست به هر نوع جنایتی بزنند. البته برخی از لیبرال ها به دنبال این بودند که امثال هویدای مفسد فی الارض را همانند بختیار فراری دهند و آن ها هم با خیال راحت توطئه ای همچون « کودتای نوژه [1]» را طراحی و عملی سازند .همچنین رسانه های وابسته به غرب امروز درصدد القای این هستند که این حرکت به جا و بایسته را منفی جلوه داده و دست اندرکاران امر را از چشم جوانان نسل امروز بیاندازند و در نهایت دستگاه قضاء اسلامی را ناکارآمد نموده و با توطئه های خود اهداف سوء خود را پیش ببرند.
در ضمن تسلیم شدن این مجرمان توجیهی برای عدم محاکمه و مجازات آنان نمی شود زیرا آنان مرتکب قتل و یا شکنجه و... شده بودند که باید اولیاء دم رضایت می دادند و تسلیم شدن موجب بخشش آنان نمی گردد لذا از این بابت عطوفت اسلامی برای آنان معنی و مفهومی پیدا نمی کرده است البته در مواردی خطا و اشتباه و بی مسئولیتی هم امکان دارد واقع شده باشد ولی در مجموع اعدام جنایت کاران رژیم پهلوی باتوجه به جنایاتی که آنان مرتکب شده بودند و با توجه به توطئه های پیش روی انقلاب حرکتی مقبول و پذیرفتی است.
پاورقی ها:
[1] . کودتای نوژه، کودتایی بود که چندی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، توسّط تنی چند از افسران ارتش رژیم شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی برای بازگرداندن شاپور بختیار و حذف امام خمینی ره و نابودی نظام نوپای جمهوری اسلامی، طرح ریزی کرده بودند.
در پاسخ به این سؤال لازم است یادآور شویم که بعداز سقوط هر رژیم و بعد از پیروزی انقلاب ها معمولاً کشوری که درآن انقلاب رخ داده است دچار التهاب و بی ثباتی و بحران های بعد از پیروزی می شود و بقایای حکومت و رژیم قبلی و یا دیگرکشورها دست به توطئه زده و تا تثبیت حکومت جدید به دنبال بحران آفرینی می باشند . از این رو رهبران انقلابی در خصوص حفظ انقلاب نگرانی هایی داشته و به تبع آن قاطعیت مضاعفی از خود بروز می دهند. وضعیت انقلابی ایران در آغاز پیروزی انقلاب هم تا حدّی این گونه بود به گونه ای که علاوه بر این که سران رژیم پهلوی و وابستگان به آن ، جنایت های فراوانی در قبال ملت مرتکب شده بودند در این مقطع هم می توانستند توطئه های خطرناکی هم بوجود آورند که این امور قاطعیت رهبران را دوچندان می کرد و بر طبق همین اقتضائات مسئولیت ها با قاطعیت همراه بوده و مردم انقلابی هم از این برخورد با قاطعیت در قبال جنایت سران رژیم رضایت عمومی داشته و معتقد بودند که آنان باید به سزای اعمال جنایت کارانه خود برسند.
زیرا سران رژیم و وابستگان رژیم آن قدر دستشان به جنایت و خون مردم آلوده بود که تردیدی در این احکام صادره باقی نمی گذاشت . لذا با محاکمه شکنجه گران و جنایت کاران رژیم پهلوی، تعداد معدودی که به چنگ انقلابیون افتاده بودند به جوخه اعدام سپرده شدند زیرا عطوفت و بخشش درباره آنان در واقع هدر رفتن خون مردم جان باخته در انقلاب بود و از سوی دیگر این اعدام ها التیامی برای دل مادران و پدرانی بود که فرزندان خود را زیر شکنجه و یا به دستور این افراد از دست داده بودند . ضمن این که این اعدام ها هشداری بود برای کسانی که عامل توطئه های دشمن گردیده و حاضر بودند دست به هر نوع جنایتی بزنند. البته برخی از لیبرال ها به دنبال این بودند که امثال هویدای مفسد فی الارض را همانند بختیار فراری دهند و آن ها هم با خیال راحت توطئه ای همچون « کودتای نوژه [1]» را طراحی و عملی سازند .همچنین رسانه های وابسته به غرب امروز درصدد القای این هستند که این حرکت به جا و بایسته را منفی جلوه داده و دست اندرکاران امر را از چشم جوانان نسل امروز بیاندازند و در نهایت دستگاه قضاء اسلامی را ناکارآمد نموده و با توطئه های خود اهداف سوء خود را پیش ببرند.
در ضمن تسلیم شدن این مجرمان توجیهی برای عدم محاکمه و مجازات آنان نمی شود زیرا آنان مرتکب قتل و یا شکنجه و... شده بودند که باید اولیاء دم رضایت می دادند و تسلیم شدن موجب بخشش آنان نمی گردد لذا از این بابت عطوفت اسلامی برای آنان معنی و مفهومی پیدا نمی کرده است البته در مواردی خطا و اشتباه و بی مسئولیتی هم امکان دارد واقع شده باشد ولی در مجموع اعدام جنایت کاران رژیم پهلوی باتوجه به جنایاتی که آنان مرتکب شده بودند و با توجه به توطئه های پیش روی انقلاب حرکتی مقبول و پذیرفتی است.
پاورقی ها:
[1] . کودتای نوژه، کودتایی بود که چندی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، توسّط تنی چند از افسران ارتش رژیم شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی برای بازگرداندن شاپور بختیار و حذف امام خمینی ره و نابودی نظام نوپای جمهوری اسلامی، طرح ریزی کرده بودند.
