پرسش :
انواع و خواص غذایی میگو را بیان کنید.
پاسخ :
میگو در بازار به سه مدل تازه ، یخ زده و خشک شده در دسترس است . اگر قصد خرید میگوی خشک شده را دارید از سلامت آن کاملا اطمینان داشته باشید. یکی از علائم فساد میگوی خشک شده، حالت خمیری آن است. میگوی خشک سالم حالت چرمی مانند دارد و اگر در دست آن را بکشید، به آسانی تکه نمیشود. میگوی فریز شده هم در بسته بندی مطمئن، دارای تاریخ صید ، تاریخ بسته بندی و تاریخ انقضا میباشد که حتما باید به آن توجه کنید .
میگوی تازه هم در انواع مختلف (بیش از 20 نوع متفاوت میگوی خلیج فارس) در بازار وجود دارد .
از معروف ترین انواع میگو میتوان به این چند مدل اشاره کرد:
میگوی ببری یا خالدار، میگوی صورتی ، میگوی قهوه ای، و نوعی شاه میگو که گاها از آن به اسم لابستر هم یاد میشود که خود مبحثی کاملا جداگانه با سایر میگو و خرچنگ دارد.(لابستر نوعی سخت پوست است که ظاهر و طعمی بین خرچنگ و میگو دارد و وزن آن گاهی به یک کیلو گرم ( هر عدد ) نیز میرسد.)
معمولا میگو های فعلی در بازار از نوع میگوی صورتی است که در گویش محلی بندر عباس به آن چکو یا سرتیز نیز گفته میشود.
در ضمن بین بیش از 300 نوع مختلف میگوی شناخته شده در جهان ، میگوی خلیج فارس بعد از میگوی مکزیک از مرغوب ترین میگو ها به شمار میرود.
فصل و مقدار صید: فصل صید میگو معمولاً از مرداد ماه هر سال تا اواسط بهمن ماه ادامه دارد و پس از آن چون فصل تخم گذاری میگو فرا می رسد ممنوعیت صید آغاز می شود و تا اردیبهشت ماه ادامه پیدا می کند صید میگو معمولاً هر سال دوبار انجام می شود و مدت آن بستگی به نظر کارشناسان شیلات دارد. در اوایل پاییز در منطقه آبهای قشم، بندرعباس و میناب صید میگو روزانه به حدود 40 تا 50 تن می رسد ولی هر چه به خاتمه فصل صید نزدیک می شود، مقدار صید کاهش می یابد و به حداکثر 10 تا 15 تن در روز میرسد. طبق تحقیقات من ، بهترین میگو ، میگوی صید اواسط شهریور و بهمن ماه است. در ضمن میگو به دلیل طبیعت کف زی آن معمولا در نقاط کم عمق بیشتر قابل دسترسی است.
در مورد خواص میگو و انواع مختلف آبزیان اولین چیزی که به ذهن میرسد فراوانی فسفر در این دسته از مواد غذایی است .
مزیت دیگر گوشت میگو بالا بودن میزان املاح و بخصوص کلسیم و فسفر است، میزان فسفر و کلسیم آن نسبت به گوشت دامها بسیار قابل توجه است. با توجه به این نکته که ارزش غذایی گوشتهای مختلف در درجه اول مربوط به میزان پروتئین و املاح آن (خصوصاً فسفر) است، گوشت میگو از این نقطه نظر دارای کیفیتی ممتاز می باشد. گرچه ارزش گوشتهای قرمز از نظر تامین اسید های آمینه لازم، بیشتر از سایر گوشتها می باشد ولی از نقطه نظر تامین پروتئین غذایی، بخصوص پروتئین حیوانی و با در نظر گرفتن میزان صید میگو و امکان توسعه و تکثیر این محصول در دریای جنوب بایستی توجه خاص به این محصول با ارزش مبذول شود.
میزان سکته قلبی درافرادی که مرتب میگو میخورند کمتر از کسانی است که میگو نمی خورند وگوشت قرمز استفاده می کنند. حافظه راتقویت می کند و قدرت ذهنی را بسیار بالا می برد. تمامی خوراکیهای دریایی به شکل عام و میگو بصورت خاص دستگاه دفاعی بدن را تقویت می کنند. میگو دربالا بردن مقاومت بدن، بهبود التهابها، بیماریهای قلبی و مبارزه با سرطان کمک فعالانه ای دارد.
جالب است بدانید میزان کلسترول در 100 گرم میگو حدود دو سوم میزان کلسترول در یک تخم مرغ 50گرمی است!
گفتنی ها درباره میگو و خواص آن بسیار زیاد است ولی نکات ذکر شده از بارز ترین صفات میگو است که امیدوارم با دانستن این مطالب کمی دید خصمانه معمول نسبت به این آبزی بی ادعا و مفید، تغییر کند!
میگو در بازار به سه مدل تازه ، یخ زده و خشک شده در دسترس است . اگر قصد خرید میگوی خشک شده را دارید از سلامت آن کاملا اطمینان داشته باشید. یکی از علائم فساد میگوی خشک شده، حالت خمیری آن است. میگوی خشک سالم حالت چرمی مانند دارد و اگر در دست آن را بکشید، به آسانی تکه نمیشود. میگوی فریز شده هم در بسته بندی مطمئن، دارای تاریخ صید ، تاریخ بسته بندی و تاریخ انقضا میباشد که حتما باید به آن توجه کنید .
میگوی تازه هم در انواع مختلف (بیش از 20 نوع متفاوت میگوی خلیج فارس) در بازار وجود دارد .
از معروف ترین انواع میگو میتوان به این چند مدل اشاره کرد:
میگوی ببری یا خالدار، میگوی صورتی ، میگوی قهوه ای، و نوعی شاه میگو که گاها از آن به اسم لابستر هم یاد میشود که خود مبحثی کاملا جداگانه با سایر میگو و خرچنگ دارد.(لابستر نوعی سخت پوست است که ظاهر و طعمی بین خرچنگ و میگو دارد و وزن آن گاهی به یک کیلو گرم ( هر عدد ) نیز میرسد.)
معمولا میگو های فعلی در بازار از نوع میگوی صورتی است که در گویش محلی بندر عباس به آن چکو یا سرتیز نیز گفته میشود.
در ضمن بین بیش از 300 نوع مختلف میگوی شناخته شده در جهان ، میگوی خلیج فارس بعد از میگوی مکزیک از مرغوب ترین میگو ها به شمار میرود.
فصل و مقدار صید: فصل صید میگو معمولاً از مرداد ماه هر سال تا اواسط بهمن ماه ادامه دارد و پس از آن چون فصل تخم گذاری میگو فرا می رسد ممنوعیت صید آغاز می شود و تا اردیبهشت ماه ادامه پیدا می کند صید میگو معمولاً هر سال دوبار انجام می شود و مدت آن بستگی به نظر کارشناسان شیلات دارد. در اوایل پاییز در منطقه آبهای قشم، بندرعباس و میناب صید میگو روزانه به حدود 40 تا 50 تن می رسد ولی هر چه به خاتمه فصل صید نزدیک می شود، مقدار صید کاهش می یابد و به حداکثر 10 تا 15 تن در روز میرسد. طبق تحقیقات من ، بهترین میگو ، میگوی صید اواسط شهریور و بهمن ماه است. در ضمن میگو به دلیل طبیعت کف زی آن معمولا در نقاط کم عمق بیشتر قابل دسترسی است.
در مورد خواص میگو و انواع مختلف آبزیان اولین چیزی که به ذهن میرسد فراوانی فسفر در این دسته از مواد غذایی است .
مزیت دیگر گوشت میگو بالا بودن میزان املاح و بخصوص کلسیم و فسفر است، میزان فسفر و کلسیم آن نسبت به گوشت دامها بسیار قابل توجه است. با توجه به این نکته که ارزش غذایی گوشتهای مختلف در درجه اول مربوط به میزان پروتئین و املاح آن (خصوصاً فسفر) است، گوشت میگو از این نقطه نظر دارای کیفیتی ممتاز می باشد. گرچه ارزش گوشتهای قرمز از نظر تامین اسید های آمینه لازم، بیشتر از سایر گوشتها می باشد ولی از نقطه نظر تامین پروتئین غذایی، بخصوص پروتئین حیوانی و با در نظر گرفتن میزان صید میگو و امکان توسعه و تکثیر این محصول در دریای جنوب بایستی توجه خاص به این محصول با ارزش مبذول شود.
میزان سکته قلبی درافرادی که مرتب میگو میخورند کمتر از کسانی است که میگو نمی خورند وگوشت قرمز استفاده می کنند. حافظه راتقویت می کند و قدرت ذهنی را بسیار بالا می برد. تمامی خوراکیهای دریایی به شکل عام و میگو بصورت خاص دستگاه دفاعی بدن را تقویت می کنند. میگو دربالا بردن مقاومت بدن، بهبود التهابها، بیماریهای قلبی و مبارزه با سرطان کمک فعالانه ای دارد.
جالب است بدانید میزان کلسترول در 100 گرم میگو حدود دو سوم میزان کلسترول در یک تخم مرغ 50گرمی است!
گفتنی ها درباره میگو و خواص آن بسیار زیاد است ولی نکات ذکر شده از بارز ترین صفات میگو است که امیدوارم با دانستن این مطالب کمی دید خصمانه معمول نسبت به این آبزی بی ادعا و مفید، تغییر کند!
