پرسش :

اگر دو مصدوم را جهت معالجه نزد پزشکى ببرند، که هر دو در شرایط خطر جانى قرار دارند، چنانچه یکى از آن دو، عضو خانواده اى باشد که این پزشک، طبیب خانوادگى آنان مى باشد، و اقدام پزشک براى معالجه هر یک از آن دو مستلزم رها ساختن مصدوم دیگر مى باشد، که در نتیجه مصدوم دیگر خواهد مرد، لطفاً با توجّه به امور زیر بفرمایید: وظیفه طبیب پرداختن به معالجه کدام یک از این دو مصدوم است؟ 1. طبیب هیچ گونه تعهّد شرعى نسبت به معالجه اعضاى خانواده مصدومى که وى پزشک آنان است نداده باشد. 2. نسبت به معالجه اعضاى خانواده یکى از آن دو، تعهّد شرعى داشته باشد. 3. مصدوم و مجروحى که وى پزشک خانوادگى آنان مى باشد حالش بسیار وخیم، ولى احتمال خطر مرگ براى وى کمتر است.

پاسخ :
پاسخ از حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (مدّ ظلّه العالى):
در صورت اوّل و دوّم با توجه به اینکه هر دو بیمار در شرایط مساوى قرار دارند طبیب مخیّر است، ولى اگر تعهّد شرعى نسبت به یکى از آنها دارد او را مقدّم دارد. و در صورت سوم، باید آن را که خطرش بیشتر است مقدّم دارد.
منبع: makarem.ir