پرسش :

در بین بیماران مراجعه کننده به کلینیک هاى روانپزشکى، بیمارانى وجود دارند که داراى تمایلات همجنس گرایى مى باشند، علم روانپزشکى امروز این بیماران را به دو گروه تقسیم مى کند: گروه اوّل، که اصطلاحاً به آنها (اگودیستانیک) مى گویند، از اینکه داراى تمایلات همجنس گرایى هستند احساس ناراحتى نموده، و این احساس را به درون خود متعلّق ندانسته، و مایل هستند درمان شوند، علم روانپزشکى این بیماران را مداوا نموده، و درمان اکثر این بیماران موفقیت آمیز است. و این بیماران پس از درمان، به جنس مخالف علاقه پیدا نموده، و مى توانند ازدواج کنند. گروه دوم که اصطلاحاً به آنها (اگوسینتانیک) مى گویند، این افراد داراى تمایلات همجنس گرایانه هستند، امّا از داشتن چنین تمایلاتى ناراحت نیستند، و آن را با درون خود موافق و مطابق مى بینند، و نسبت به جنس مخالف احساس کششى ندارند، بلکه بعضاً از جنس مخالف بیزار و متنفّرند. علم روانپزشکى جدید براى این دسته درمانى نیافته است، این نوع بیماران چنانچه جبراً ازدواج کنند با همسر خود دچار مشکلات جنسى و عاطفى خود مى شوند، و معمولاً حاصل ازدواجشان طلاق و جدایى است (چنان که مشاهده گردیده است). البتّه از نظر پزشکى ثابت گردیده است که سه عامل مهم در ایجاد حالت همجنس گرایى در گروه دوّم نقش دارد که عبارتند از: الف) ژنتیک ب) هورمونهاى بدن مادر در طى دوران باردارى ج) نحوه تربیت فرد در کودکى و تأثیر پدر و مادر در این دوران. توصیه روانپزشکى نوین به افراد گروه دوّم این است که رابطه جنسى خود را با یک فرد هم جنس برقرار کنند، و از اقدام به ازدواج با غیر هم جنس خوددارى نمایند. زیرا کراراً مشاهده گردیده که این افراد قادر به تحمّل جنس مخالف نبوده، و ازدواج آنها به طلاق مى انجامد. نظر حضرت عالى در مورد درمان گروه دوم چیست؟

پاسخ :
پاسخ از حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (مدّ ظلّه العالى):
از نظر موازین شرع اسلام نمى توان به این گروه اجازه برقرار ساختن رابطه با جنس موافق هر چند در مراحل سطحى و ابتدایى داد و آن را یک ضرورت شمرد، بلکه باید از طرق مختلف مخصوصاً عواطف مذهبى که بسیار قوى و مؤثر است، روى آنان کار کرد تا مشکلشان حل شود. و هرگز نباید تسلیم توصیه هاى بعضى از روانپزشکان شد که مى خواهند کار را بر خودشان آسان و بر دیگران مشکل کنند، بلکه باید پزشکان مؤمن بکوشند و طرق درمان معقول و مشروع را بیان کنند.
منبع: makarem.ir