پرسش :

زوجه اى در دوران عقد متوجّه بیمارى روحى و عصبى صعب العلاجى در شوهرش مى شود، بگونه اى که عوارض بیمارى (شوک هاى عصبى، ضعف شدید جسمى، بى ثباتى شخصیتى، نابینایى موقّت، غش و مانند آن) زندگى را براى وى مخاطره آمیز ساخته است. نظر به ترس و نگرانى زوجه از زندگى مشترک، و ضرورت درمان چند ساله، و نبودن عزم جدّى بر معالجه از سوى زوج و خانواده اش، آیا زوجه حقّ فسخ دارد؟ حکم مهریه و نفقه چیست؟

پاسخ :
پاسخ از حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (مدّ ظلّه العالى):
در صورتى که قبلاً زوج و کسان او اظهار داشته اند که از سلامت کامل برخوردار است، زوجه مى تواند به عنوان تدلیس، نکاح را فسخ کند، در غیر این صورت هرگاه ثابت شود زندگى با آن مرد مستلزم عسر و حرج شدید است حقّ دارد از حاکم شرع تقاضاى طلاق کند، و طلاق در این صورت جنبه خلع خواهد داشت که معمولاً با بذل مهریه انجام مى شود; مگر این که با زوجه توافق دیگرى شود.
منبع: makarem.ir