پرسش :

یکى از طلاّب بحرین هستم که با خانمى از لبنان، به مهریه ده هزار لیره لبنانى، ازدواج شرعى و رسمى نمودم; ولى متأسّفانه زندگى ما منجر به جدایى شد و نزد یکى از علما با حضور دو مرد عادل صیغه طلاق جارى و مهریه وى پرداخت شد. امّا وى به دادگاه شکایت کرده و منکر دریافت مهریه گردیده است و متأسّفانه من هنگام پرداخت مهریه، شاهدى نگرفتم. حال دو سؤال دارم: الف) آیا بر او واجب است که براى ادّعاى خود قسم بخورد تا بار دیگر مهریه را بگیرد؟ و با توجّه به این که قیمت لیره امروز با قیمت آن به هنگام عقد تفاوت دارد، آیا همان مقدار لیره ذکر شده در حین عقد را باید بدهم، یا ملاک قیمت امروز است؟ ب) آیا زوجه در مقابل خدماتى که در مدّت زندگانى مشترک انجام داده است، چیزى طلبکار است، در حالى که در این مورد چیزى در ضمن عقد شرط نشده است؟

پاسخ :
پاسخ از حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (مدّ ظلّه العالى):
الف: مقتضاى قاعده، اقامه بینه توسّط مدّعى است و اگر او بینه نداشت، منکر باید قسم بخورد; بنابراین زوجه که در مورد سؤال منکر گرفتن مهریه است باید قسم بخورد و امّا نسبت به تفاوت قیمت مهریه، در صورتى که تفاوت فاحش باشد، ملاک قیمت زمان پرداخت مهریه اوست.
ب: اگر شرط نکرده، و عرف و عادت محل بر این است که خدمات زن مجانى است، زوجه مستحقّ چیزى نیست.
منبع: makarem.ir