خودنمایی در نوجوانان

خودنمایی کردن یکی از علاقه های نوجوانان است.
 

چکیده: خودنمایی کردن و پز دادن جلوی دیگران یکی از چیزهایی است که نوجوانان بسیار به آن علاقه دارند که اگر علت این کار آنها مشخص نشود ممکن است مشکلاتی برای خود و والدینشان به وجود آورد. با ما همراه باشید تا در این زمینه آگاه شوید.

 تعداد کلمات 680 / تخمین زمان مطالعه 3 دقیقه

 

بچه ها و به خصوص نوجوانان علاقه ی زیادی به خودنمایی کردن دارند. آنها مهارت ها و دارایی های خودشان را به رخ دیگران می کشند و به آنها می بالند. آنها برای دیگران پز می دهند تا رضایت دوستانشان را جلب کنند و یا خودشان را همسان دیگران بدانند. آنها این کار را برای خوش بودن نیز انجام می دهند. تا زمانی که یک نوجوان مسئولیت پذیر باشد و از والدینش حرف شنوی داشته باشد، این کارش اشکالی ندارد. بعضی از والدین ناخودآگاه فرزندشان را به خودنمایی تشویق می کنند. پدر یا مادری که مدام به فرزندش می گوید که او یک سر و گردن بالاتر از هم سن و سالانش است، باعث می شود که فرزندش خودخواه و مغرور شود. نوجوانی که به احساسات دیگران اهمیت نمی دهد، نمی داند که دیگران از خودنمایی ها و غرور او متنفرند.
بیشتر نوجوانانی که خودنمایی می کنند، به خاطر عقده ی حقارت و خود کم بینی خودشان این کار را انجام می دهند. وقتی نوجوانی احساس می کند والدینش او را دوست ندارند و حمایت و محبت آنها را درک نمی کند، برای جبران کردن کمبودهای خودش خودنمایی می کند.
چنین نوجوانی دردسرساز است و مشکلات بسیاری به وجود می آورد. او در مدرسه مثل دلقک ها رفتار می کند و در خانه خواهر یا برادرش را آزار میدهد. او در جمع دوستانش کارهای احمقانه می کند و باعث مزاحمت آنها می شود. او با این کارهایش سعی می کند توجه دیگران را به خودش جلب کند و کمبودهای خودش را جبران کند.
 

اگر فرزندتان مدام خودنمایی می کند، سعی کنید علت این کارش را بفهمید. از او دلیل این کارش را بپرسید، هرچند که او نتواند احساسات خودش را به خوبی بیان کند. ببینید آیا برای فرزندتان به اندازه ی کافی وقت می گذارید؟ آیا او را تشویق می کنید؟ آیا او مشکلی با خواهر یا برادرش ندارد؟ آیا او به آنها حسادت نمی کند؟ آیا فرزندتان دوست صمیمی دارد؟ آیا او درسش خوب است؟ آیا او از مشکلی مثل چاقی یا کوتاهی قد رنج می برد و این کار را برای پوشاندن عیب های خودش انجام می دهد؟ ببینید آیا خودتان فرزندتان را به خودنمایی تشویق نمی کنید؟ آیا شما به دیگران احترام می گذارید؟ آیا به فرزندتان یاد داده اید که پز دادن کار درستی نیست؟ آیا خودتان الگوی مناسبی برای فرزندتان هستید؟
اگر این مسایل را تا به حال به فرزندتان نگفته اید، به او بگویید باید چگونه رفتار کند و شماچه انتظاراتی از او دارید. به او بگویید که باید فردی متواضع باشد و به دیگران نیز توجه داشته باشد. اگر شما در این زمینه حد و حدودی برای فرزندتان گذاشته اید، نباید انتظار داشته باشید که با سخت گیری های بیشتر شما رفتار فرزندتان بهتر شود. چون در این صورت وقتی او می بیند که نمی تواند انتظارات شما را برآورده کند خشمگین و عصبانی می شود و فشار زیادی را تحمل می کند. او همچنین ممکن است در این شرایط بیشتر به خودنمایی بپردازد و رفتارهای خشونت آمیزی از خودش نشان دهد تا خشم و عصبانیت خودش را تخلیه کند. به جای این کارها سعی کنید ریشه ی اصلی مشکل او را پیدا کنید. اگر فرزندتان در مدرسه و درس هایش مشکلی دارد، به او کمک کنید و با معلمش صحبت کنید. اگر او دوستان کمی دارد، سعی کنید بیشتر در فعالیت های گروهی شرکت کند و یا هم کلاسی هایش را به خانه بیاورد. اگر او در خانه و با اعضای خانواده مشکلی دارد، سعی کنید در روابط او و خواهر و برادرش تجدید نظر کنید. بیشتر بر نقاط قوت او تاکید کنید نه بر نقاط ضعف او. او را با خواهر و برادرهایش مقایسه نکنید.
 
 
منبع: کتاب «راهنمای کامل تربیت کودک (از تولد تا نوجوانی)»
نویسنده: رابین گلدستاین
مترجم: شیرین یزدانی