ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 902 ق)، شاعر، متخلص به همایون. از بزرگ‏زادگان اسفراین بود. دوران تربیت او در خراسان سپرى شد و در جوانى به تبریز رفت. به دربار سلطان یعقوب آق‏قویونلو راه یافت. طرح محبت با یكى از ملازمان سلطان یعقوب به نام شیخ ولى‏بیگ ریخت و این دوستى تا پایان عمر برقرار بود. سلطان یعقوب به دیده‏ى احترام به امیر همایون مى‏نگریست. اما پس از آن كه نسبت جنون به او دادند به فرمان پادشاه مدتى در بند شد و پس از آن كه هوشیارى او محرز شد از حبس رها شد و از مقربان سلطان گردید. وى همچنین قاضى عیسى را كه از حامیان او بود ستایش مى‏كرد. پس از مرگ سلطان یعقوب و كشته شدن قاضى عیسى، تبریز را ترك كرد. در این هنگام شیخ ولى‏بیگ به سبب مخالفتى كه با صوفى خلیل موصلو حامى بایسنقر پسر یعقوب داشت تبریز را ترك گفت و به قریه‏ى ارمك از توابع كاشان و قلعه‏اى در مجاورت آن رفت. و در آنجا حكومت كرد. امیر همایون نیز كه به او محبت داشت به كاشان رفت و مورد حمایت شیخ ولى‏بیگ قرار گرفت. وى در همان جا در گذشت. اثر وى «دیوان» اشعار كه حدوداً دو هزار بیت دارد.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر