جعفر صبوری قمی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(تو 1335 ق)، عالم دینى، فقیه و شاعر. پس از فراغت از مقدمات، در بیست سالگى شروع به تحصیل سطوح عالى در خدمت شیخ حسن فاضل و آیت‏الله میرزا محمود روحانى و آیت‏الله آقا میرزا محمد همدانى كرد. پس از تكمیل سطوح، مدت كوتاهى از درس خارج آیت‏الله حایرى و پس از فوت آن استاد از درس آیت‏الله سید محمد تقى خوانسارى و آیت‏الله سید صدرالدین صدر در فقه و اصول، استفاده‏ها برد. آن‏گاه به بروجرد رفت و از درس آیت‏الله بروجردى بهره برد. وى داراى اجازاتى از آیت‏الله خویى و آیت‏الله میلانى و آیت‏الله نجفى مرعشى و آیت‏الله سید على علامه فانى اصفهانى بود. او در قم به انجام وظائف دینى مشغول بود تا به دعوت بعضى علماى كاشان در 1346 ق، براى تدریس و رسیدگى به امور محصلین آنجا،به آن شهر رفت و در مدرسه‏ى سلطانى و مدرسه‏ى گذر باباولى به تدریس سطوح عالى و خارج پرداخت. از آثارش: «الفیه» موسوم به «سلك الدرر فى نظم الاثر»؛ «الدرر البهیه»، در ترجمه‏ى وصیت‏نامه‏ى امیرالمومنین (ع)، «الحجه القامعه على الكسرویه المبدعه»؛ «انباء الغیب فیما فیه لا ریب».[1] شیخ جعفر بن حسین بن باقر صبورى قمى از علماء مبرز و دانشمندان متقى معاصر كاشانست. آنجناب در شهرستان مذهبى و علمى قم كه حرم اهل‏بیت علیهم‏السلام است در حدود سال 1335 قمرى به دنیا آمده و بعد از پرورش در اوان بلوغ به تحصیل علوم عربى و ادبى پرداخته و بعد از فراغت از مقدمات در سن بیست سالگى شروع به تحصیل سطوح عالى خدمت مرحوم حجةالاسلام حاج شیخ حسن فاضل و آیت‏اللَّه آقاى حاج میرزا محمود روحانى و مرحوم آیت‏اللَّه آقا میرزا محمد همدانى نموده و پس از تكمیل آن مدت قلیلى از درس خارج مرحوم آیت‏اللَّه العظمى حاج شیخ عبدالكریم حایرى و پس از فوت آن مرحوم از درس خارج آیت‏اللَّه محقق حاج سید محمدتقى خونسارى و آیت‏اللَّه حاج سید صدرالدین صدر فقهاً و اصولا استفاده نموده. آنگاه مهاجرت به شهرستان بروجرد و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه العظمى بروجردى طاب ثراه در مدرسه (نوربخش) كه تدریس مكاسب محرمه مى‏نمودند مستفیض گردیده سپس به قم مراجعت و به انجام وظائف معموله پرداخته تا در سال 1364 قمرى كه بنابر دعوت بعضى از علماء مقیم كاشان كه حوزه علمیه تأسیس و از آیات عظام و زعماء حوزه علمیه قم استدعاء مدرسى و مدیرى براى اداره سرپرستى حوزه مذكوره كرده بود و آقایان هم معظم له را انتخاب كردند به كاشان عزیمت و چندى قیام به تدریس و رسیدگى امور محصلین آنجا نموده و بعد به وطن خود برگشته به قصد اینكه در حرم ائمه معصومین علیهم‏السلام اقامت نماید كه اهالى كاشان از مرحوم آیت‏اللَّه العظمى بروجردى و مراجع دیگر استدعاء بازگشت آنجناب را نموده و آن مرحوم هم فرمودند كه معین است معاودت شما به كاشان. پس قبول نموده و به كاشان منتقل و در مدرسه سلطانى و مدرسه گذربابا ولى به تدریس سطوح عالى و خارج و تا حال تحریر بیش از سى سالست كه در دارالمؤمنین كاشان به اقامه جماعت و ترویج دین و تبلیغ احكام و تدریس و تألیف اشتغال دارند. و از آثار قلمى و علمى آنجناب كتب زیر مى‏باشد. 1- الفیه موسوم به سلك الدرر فى نظم الاثر (الفیة سمیتها سلك الدرر و شحت بالاسناد فى نظم الاثر) 2- الدرر البهیه در ترجمه وصیت‏نامه امیرالمؤمنین على بن ابیطالب (ع) با فرزندش حضرت امام حسن (ع). 3- الحجة القامعة على الكسرویة المبدعه 4- انباء الغیب فیما فیه لا ریب. آنجناب داراى اجازات عدیده روایتى و غیره از آیت‏اللَّه العظمى خوئى و آیت‏اللَّه العظمى میلانى و آیت‏اللَّه العظمى نجفى مرعشى و آیت‏اللَّه حاج سید على علامه فانى اصفهانى ادام اللَّه ظلالهم على رؤس المسلمین مى‏باشد. نگارنده گوید: آیت‏اللَّه صبورى عالمى متین و دانشمندى بارع و مانند شهرتش صبور و در مصائب و امور و داراى محامد اخلاق و محاسن اوصاف و عارى از تظاهر مى‏باشد.