جعفر صبوری قمی
(تو 1335 ق)، عالم دینى، فقیه و شاعر. پس از فراغت از مقدمات، در بیست سالگى شروع به تحصیل سطوح عالى در خدمت شیخ حسن فاضل و آیتالله میرزا محمود روحانى و آیتالله آقا میرزا محمد همدانى كرد. پس از تكمیل سطوح، مدت كوتاهى از درس خارج آیتالله حایرى و پس از فوت آن استاد از درس آیتالله سید محمد تقى خوانسارى و آیتالله سید صدرالدین صدر در فقه و اصول، استفادهها برد. آنگاه به بروجرد رفت و از درس آیتالله بروجردى بهره برد. وى داراى اجازاتى از آیتالله خویى و آیتالله میلانى و آیتالله نجفى مرعشى و آیتالله سید على علامه فانى اصفهانى بود. او در قم به انجام وظائف دینى مشغول بود تا به دعوت بعضى علماى كاشان در 1346 ق، براى تدریس و رسیدگى به امور محصلین آنجا،به آن شهر رفت و در مدرسهى سلطانى و مدرسهى گذر باباولى به تدریس سطوح عالى و خارج پرداخت. از آثارش: «الفیه» موسوم به «سلك الدرر فى نظم الاثر»؛ «الدرر البهیه»، در ترجمهى وصیتنامهى امیرالمومنین (ع)، «الحجه القامعه على الكسرویه المبدعه»؛ «انباء الغیب فیما فیه لا ریب».[1]
شیخ جعفر بن حسین بن باقر صبورى قمى از علماء مبرز و دانشمندان متقى معاصر كاشانست.
آنجناب در شهرستان مذهبى و علمى قم كه حرم اهلبیت علیهمالسلام است در حدود سال 1335 قمرى به دنیا آمده و بعد از پرورش در اوان بلوغ به تحصیل علوم عربى و ادبى پرداخته و بعد از فراغت از مقدمات در سن بیست سالگى شروع به تحصیل سطوح عالى خدمت مرحوم حجةالاسلام حاج شیخ حسن فاضل و آیتاللَّه آقاى حاج میرزا محمود روحانى و مرحوم آیتاللَّه آقا میرزا محمد همدانى نموده و پس از تكمیل آن مدت قلیلى از درس خارج مرحوم آیتاللَّه العظمى حاج شیخ عبدالكریم حایرى و پس از فوت آن مرحوم از درس خارج آیتاللَّه محقق حاج سید محمدتقى خونسارى و آیتاللَّه حاج سید صدرالدین صدر فقهاً و اصولا استفاده نموده.
آنگاه مهاجرت به شهرستان بروجرد و از محضر مرحوم آیتاللَّه العظمى بروجردى طاب ثراه در مدرسه (نوربخش) كه تدریس مكاسب محرمه مىنمودند مستفیض گردیده سپس به قم مراجعت و به انجام وظائف معموله پرداخته تا در سال 1364 قمرى كه بنابر دعوت بعضى از علماء مقیم كاشان كه حوزه علمیه تأسیس و از آیات عظام و زعماء حوزه علمیه قم استدعاء مدرسى و مدیرى براى اداره سرپرستى حوزه مذكوره كرده بود و آقایان هم معظم له را انتخاب كردند به كاشان عزیمت و چندى قیام به تدریس و رسیدگى امور محصلین آنجا نموده و بعد به وطن خود برگشته به قصد اینكه در حرم ائمه معصومین علیهمالسلام اقامت نماید كه اهالى كاشان از مرحوم آیتاللَّه العظمى بروجردى و مراجع دیگر استدعاء بازگشت آنجناب را نموده و آن مرحوم هم فرمودند كه معین است معاودت شما به كاشان.
پس قبول نموده و به كاشان منتقل و در مدرسه سلطانى و مدرسه گذربابا ولى به تدریس سطوح عالى و خارج و تا حال تحریر بیش از سى سالست كه در دارالمؤمنین كاشان به اقامه جماعت و ترویج دین و تبلیغ احكام و تدریس و تألیف اشتغال دارند.
و از آثار قلمى و علمى آنجناب كتب زیر مىباشد.
1- الفیه موسوم به سلك الدرر فى نظم الاثر
(الفیة سمیتها سلك الدرر
و شحت بالاسناد فى نظم الاثر)
2- الدرر البهیه در ترجمه وصیتنامه امیرالمؤمنین على بن ابیطالب (ع) با فرزندش حضرت امام حسن (ع).
3- الحجة القامعة على الكسرویة المبدعه 4- انباء الغیب فیما فیه لا ریب.
آنجناب داراى اجازات عدیده روایتى و غیره از آیتاللَّه العظمى خوئى و آیتاللَّه العظمى میلانى و آیتاللَّه العظمى نجفى مرعشى و آیتاللَّه حاج سید على علامه فانى اصفهانى ادام اللَّه ظلالهم على رؤس المسلمین مىباشد.
نگارنده گوید: آیتاللَّه صبورى عالمى متین و دانشمندى بارع و مانند شهرتش صبور و در مصائب و امور و داراى محامد اخلاق و محاسن اوصاف و عارى از تظاهر مىباشد.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
