ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر
نقاش، پیكرتراش. تولد: 1275، اصفهان. درگذشت: شهریور 24 شهریور 1369. على‏محمد حیدریان تحصیلات خود را در مدرسه‏هاى خرد و آلیانس (فرانسه) ادامه داد و در همان طفولیت پدر خود را از دست داد و تحت تكفل برادرش قرار گرفت. از ابتداى تشكیل هنرستان نقاشى كمال‏الملك از نخستین هنرجویانى بود كه نقاشى را از كمال‏الملك آموخت. وى بعدها در كنار استاد كمال‏الملك به تربیت شاگردان نقاشى پرداخت. وى همچنین از استادان مؤسس هنركده‏ى نقاشى بود كه پس از آن تبدیل به دانشكده‏ى هنرهاى زیباى دانشگاه تهران شد. در آن زمان به وى بورسیه‏اى براى سفر به خارج و تكمیل مطالعات و هنر خود اعطاء گردید. در این سفر سه ماه در بروكسل (بلژیك) و سه ماه در پاریس (فرانسه) به سر برد و با آثار نقاشان بزرگ آشنا گردید و به كپى ازآنها پرداخت. بعد از شش ماه بورسیه را ناتمام گذاشت و از پاریس به ایران گشت و مجددا به كار در دانشكده و تعلیم مشغول شد. استاد در سال 1343 به سمت استاد تمام قوت در دانشكده‏ى هنرهاى زیبا منصوب گردید و در تاریخ 29 ماه 1346 با توجه به خدماتش به هنر ایران- به عنوان استاد ممتاز دانشكده‏ى هنرهاى زیبا انتخاب شد. على‏محمد حیدریان در تمام زندگى خود هرگز در هیچ نمایشگاه خصوصى شركت ننمود و اگر هم در نمایشگاه‏هاى دسته جمعى شركت مى‏كرد با اصرار دوستانش بود. آثار باقیمانده از حیدریان را مى‏توان در پنج دسته طبقه‏بندى نمود، تابلوهایى از صورت اشخاص (پرتره) تابلوهایى از مناظر (طبیعى یا فضاهاى سربسته مانند اتاق)، تابلوهایى با عنوان طبیعت بى‏جان، تابلوهایى كه از آثار نقاشان جهان كپى شده است (مانند كارهاى رامبراند، لاسكوئر، رنوار، شیشكین و تى‏سین) و تابلوهاى تخیلى استاد مانند تابلوى حضرت موسى (ع) یا تابلوى غدیر خم یا تابلوى حضرت مسیح. از جمله آثار وى مى‏توان به این دو موارد اشاره نمود: كپى تابلوى چوپان «میله» (در مجموعه‏ى خانوادگى محفوظ است) و چهره‏اى از پروفسور پاستور (كه در موزه‏ى مؤسسه‏ى پاستور پاریس محفوظ است). سبك كار حیدریان كلاسیك، ناتورالیسم و گاهى با رگه‏هایى از تأثیرات قلم امیرسیونیست ها است. على‏محمد حیدریان تا سال 1367 در كارگاه نقاشى خود مشغول به كار بود و به تربیت نقاشان مى‏پرداخت. كسانى چون جواد حمیدى، محمود جوادى‏پور، مرتضى ممیز، كیخسرو خروش، پرویز كلانترى و منیر فرمانفرمائیان و بسیارى دیگر از شاگردان وى بوده‏اند. استاد در اسفند 1368 در خانه‏ى خود زمین خورد و پس از آن از صندلى چرخدار استفاده مى‏كرد تا بالاخره در روز 24 شهریور ماه 1369 دار فانى را وداع گفت.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / نقاشي-طراحي