علی محمد حیدریان
نقاش، پیكرتراش.
تولد: 1275، اصفهان.
درگذشت: شهریور 24 شهریور 1369.
علىمحمد حیدریان تحصیلات خود را در مدرسههاى خرد و آلیانس (فرانسه) ادامه داد و در همان طفولیت پدر خود را از دست داد و تحت تكفل برادرش قرار گرفت.
از ابتداى تشكیل هنرستان نقاشى كمالالملك از نخستین هنرجویانى بود كه نقاشى را از كمالالملك آموخت. وى بعدها در كنار استاد كمالالملك به تربیت شاگردان نقاشى پرداخت. وى همچنین از استادان مؤسس هنركدهى نقاشى بود كه پس از آن تبدیل به دانشكدهى هنرهاى زیباى دانشگاه تهران شد. در آن زمان به وى بورسیهاى براى سفر به خارج و تكمیل مطالعات و هنر خود اعطاء گردید. در این سفر سه ماه در بروكسل (بلژیك) و سه ماه در پاریس (فرانسه) به سر برد و با آثار نقاشان بزرگ آشنا گردید و به كپى ازآنها پرداخت. بعد از شش ماه بورسیه را ناتمام گذاشت و از پاریس به ایران گشت و مجددا به كار در دانشكده و تعلیم مشغول شد. استاد در سال 1343 به سمت استاد تمام قوت در دانشكدهى هنرهاى زیبا منصوب گردید و در تاریخ 29 ماه 1346 با توجه به خدماتش به هنر ایران- به عنوان استاد ممتاز دانشكدهى هنرهاى زیبا انتخاب شد. علىمحمد حیدریان در تمام زندگى خود هرگز در هیچ نمایشگاه خصوصى شركت ننمود و اگر هم در نمایشگاههاى دسته جمعى شركت مىكرد با اصرار دوستانش بود. آثار باقیمانده از حیدریان را مىتوان در پنج دسته طبقهبندى نمود، تابلوهایى از صورت اشخاص (پرتره) تابلوهایى از مناظر (طبیعى یا فضاهاى سربسته مانند اتاق)، تابلوهایى با عنوان طبیعت بىجان، تابلوهایى كه از آثار نقاشان جهان كپى شده است (مانند كارهاى رامبراند، لاسكوئر، رنوار، شیشكین و تىسین) و تابلوهاى تخیلى استاد مانند تابلوى حضرت موسى (ع) یا تابلوى غدیر خم یا تابلوى حضرت مسیح. از جمله آثار وى مىتوان به این دو موارد اشاره نمود: كپى تابلوى چوپان «میله» (در مجموعهى خانوادگى محفوظ است) و چهرهاى از پروفسور پاستور (كه در موزهى مؤسسهى پاستور پاریس محفوظ است). سبك كار حیدریان كلاسیك، ناتورالیسم و گاهى با رگههایى از تأثیرات قلم امیرسیونیست ها است.
علىمحمد حیدریان تا سال 1367 در كارگاه نقاشى خود مشغول به كار بود و به تربیت نقاشان مىپرداخت. كسانى چون جواد حمیدى، محمود جوادىپور، مرتضى ممیز، كیخسرو خروش، پرویز كلانترى و منیر فرمانفرمائیان و بسیارى دیگر از شاگردان وى بودهاند.
استاد در اسفند 1368 در خانهى خود زمین خورد و پس از آن از صندلى چرخدار استفاده مىكرد تا بالاخره در روز 24 شهریور ماه 1369 دار فانى را وداع گفت.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
