حسن فرید گلپایگانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد چهارم)

تولد: 1280. درگذشت: 1366. از آثار اوست: اثبات صانع و مراتب توحید (تهران، 1363)؛ تفسیر سور، اسرا، مؤمنون و ملك (1366)؛ تفسیر سور: حدید، صف، تغابن و رساله‏اى در ولایت (تهران، 1364)؛ تفسیر سوره مباركه جمعه و تفسیر سوره كریمه منافقون (تهران، 1364)؛ رساله فى صلاة الجمعه و ساله فى التقیه (1364)؛ متمم قانون اساسى اسلام (تهران، 1364)؛ مناسك عمره مفرده (تهران، 1364). حاج شیخ حسن بن العالم الجلیل و التقى الزكى حاج ملا محمد مهدى گلپایگانى از علماء معاصر تهرانست كه در جنوب غربى تهران در مسجد علوى واقع در خیابان رباط كریم به اقامه جماعت و خدمات دینى اشتغال داشت. وى در ماه صفر 1319 ق متولد شده و دوره مقدمات را در گلپایگان خوانده و در سال 1336 ق به شهرستان اراك رفته و دوره سطح را در حوزه علمیه آن شهرستان به پایان رسانیده و در سال 1340 ق كه آن حوزه ببلده طیبه قم انتقال یافت جزو مهاجرین آن حوزه به قم مهاجرت نموده و معقول را در نزد مرحوم میرزا على‏اكبر حكیم یزدى خوانده و تا پایان سال 1345 ق از محضر مبارك و درس فقه و اصول مرحوم آیت‏اللَّه العظمى حایرى یزدى طاب ثراه بهره‏مند شده آنگاه براى اطلاع بر مبانى اساتید بزرگ نجف اشرف به آن مركز علمى مهاجرت نموده و سه سال از محضر آیات عظام و مراجع بزرگ چون آیت‏اللَّه حاج میرزا حسین نائینى و آیت‏اللَّه استاد محقق آقا ضیاءالدین عراقى و فقیه اهل البیت آیت‏اللَّه آقا سید ابوالحسن اصفهانى قدس اللَّه اسرارهم استفاده كرده سپس به حوزه علمیه بازگشت نموده تا سال 1365 ق كه براى نشر معارف و احكام اسلام باین مركز تبلیغى تهران انتقال یافته و تا این تاریخ بوظائف دینى و روحى اشتغال دارد. داراى آثار و تألیفات ارزنده و آموزنده‏اى مى‏باشد كه از نظر اهل ادب و دانش مى‏گذرانم: 1- ترجمه مفتاح الابواب یا تاریخ باب و بهاء كه در سال 1334 بطبع رسیده و تاكنون مكرر چاپ شده است. 2- راه بزرگوارى كه در سال 1336 بچاپ رسیده و براى دومین بار هم بنام روش بزرگوارى منتشر شده است. 3- قانون اساسى اسلام كه چاپ اول آن در تاریخ 1349/5/27 منتشر شد و در تاریخ 1350/5/10 تجدید طبع شده و مورد توجه دانشمندان و محصلین واقع شده است. 4- ارمغان فرید كه در سال 1350 ق منتشر گردیده است. 5- دشمنى خویشاوندان یا عداوت خاندان یزید با خاندان حسین شهید علیه‏السلام. 6- رساله استدلالى در خمس كه هنوز بطبع نرسیده است. 7- ملاحظات الفرید على فوائد الوحید. (تو 1319 ق)، عالم دینى و فقیه. دوره‏ى مقدمات را در گلپایگان خواند و در 1336 ق به شهرستان اراك رفت و دوره سطح را در حوزه‏ى علمیه آنجا به پایان رسانید. در 1340 ق به قم رفت و معقول را نزد میرزا على‏اكبر حكیم یزدى خواند و تا پایان 1345 ق از محضر درس فقه و اصول آیت‏الله حایرى یزدى بهره‏مند شد. آن‏گاه به نجف رفت و سه سال از محضر آیت‏الله میرزا حسین نایینى و آیت‏الله آقا ضیاءالدین عراقى و آیت‏الله آقا سید ابوالحسن اصفهانى استفاده نمود. سپس به حوزه‏ى علمیه قم بازگشت. وى در 1365 ق براى نشر معارف و احكام اسلامى به تهران آمد. از آثارش: ترجمه «مفتاح الابواب» یا «تاریخ باب و بهاء»؛ «راه بزرگوارى» یا «روش بزرگوارى»؛ «قانون اساسى اسلام»؛ «ارمغان فرید»؛ «دشمنى خویشاوندان» یا «عداوت خاندان یزید با خاندان حسین شهید (ع)»؛ رساله‏ى استدلالى در «خمس»؛ «ملاحظات الفرید على فوائد الوحید».[1]