حسن فرید گلپایگانی
تولد: 1280.
درگذشت: 1366.
از آثار اوست: اثبات صانع و مراتب توحید (تهران، 1363)؛ تفسیر سور، اسرا، مؤمنون و ملك (1366)؛ تفسیر سور: حدید، صف، تغابن و رسالهاى در ولایت (تهران، 1364)؛ تفسیر سوره مباركه جمعه و تفسیر سوره كریمه منافقون (تهران، 1364)؛ رساله فى صلاة الجمعه و ساله فى التقیه (1364)؛ متمم قانون اساسى اسلام (تهران، 1364)؛ مناسك عمره مفرده (تهران، 1364).
حاج شیخ حسن بن العالم الجلیل و التقى الزكى حاج ملا محمد مهدى گلپایگانى از علماء معاصر تهرانست كه در جنوب غربى تهران در مسجد علوى واقع در خیابان رباط كریم به اقامه جماعت و خدمات دینى اشتغال داشت.
وى در ماه صفر 1319 ق متولد شده و دوره مقدمات را در گلپایگان خوانده و در سال 1336 ق به شهرستان اراك رفته و دوره سطح را در حوزه علمیه آن شهرستان به پایان رسانیده و در سال 1340 ق كه آن حوزه ببلده طیبه قم انتقال یافت جزو مهاجرین آن حوزه به قم مهاجرت نموده و معقول را در نزد مرحوم میرزا علىاكبر حكیم یزدى خوانده و تا پایان سال 1345 ق از محضر مبارك و درس فقه و اصول مرحوم آیتاللَّه العظمى حایرى یزدى طاب ثراه بهرهمند شده آنگاه براى اطلاع بر مبانى اساتید بزرگ نجف اشرف به آن مركز علمى مهاجرت نموده و سه سال از محضر آیات عظام و مراجع بزرگ چون آیتاللَّه حاج میرزا حسین نائینى و آیتاللَّه استاد محقق آقا ضیاءالدین عراقى و فقیه اهل البیت آیتاللَّه آقا سید ابوالحسن اصفهانى قدس اللَّه اسرارهم استفاده كرده سپس به حوزه علمیه بازگشت نموده تا سال 1365 ق كه براى نشر معارف و احكام اسلام باین مركز تبلیغى تهران انتقال یافته و تا این تاریخ بوظائف دینى و روحى اشتغال دارد.
داراى آثار و تألیفات ارزنده و آموزندهاى مىباشد كه از نظر اهل ادب و دانش مىگذرانم:
1- ترجمه مفتاح الابواب یا تاریخ باب و بهاء كه در سال 1334 بطبع رسیده و تاكنون مكرر چاپ شده است.
2- راه بزرگوارى كه در سال 1336 بچاپ رسیده و براى دومین بار هم بنام روش بزرگوارى منتشر شده است.
3- قانون اساسى اسلام كه چاپ اول آن در تاریخ 1349/5/27 منتشر شد و در تاریخ 1350/5/10 تجدید طبع شده و مورد توجه دانشمندان و محصلین واقع شده است.
4- ارمغان فرید كه در سال 1350 ق منتشر گردیده است.
5- دشمنى خویشاوندان یا عداوت خاندان یزید با خاندان حسین شهید علیهالسلام.
6- رساله استدلالى در خمس كه هنوز بطبع نرسیده است.
7- ملاحظات الفرید على فوائد الوحید.
(تو 1319 ق)، عالم دینى و فقیه. دورهى مقدمات را در گلپایگان خواند و در 1336 ق به شهرستان اراك رفت و دوره سطح را در حوزهى علمیه آنجا به پایان رسانید. در 1340 ق به قم رفت و معقول را نزد میرزا علىاكبر حكیم یزدى خواند و تا پایان 1345 ق از محضر درس فقه و اصول آیتالله حایرى یزدى بهرهمند شد. آنگاه به نجف رفت و سه سال از محضر آیتالله میرزا حسین نایینى و آیتالله آقا ضیاءالدین عراقى و آیتالله آقا سید ابوالحسن اصفهانى استفاده نمود. سپس به حوزهى علمیه قم بازگشت. وى در 1365 ق براى نشر معارف و احكام اسلامى به تهران آمد. از آثارش: ترجمه «مفتاح الابواب» یا «تاریخ باب و بهاء»؛ «راه بزرگوارى» یا «روش بزرگوارى»؛ «قانون اساسى اسلام»؛ «ارمغان فرید»؛ «دشمنى خویشاوندان» یا «عداوت خاندان یزید با خاندان حسین شهید (ع)»؛ رسالهى استدلالى در «خمس»؛ «ملاحظات الفرید على فوائد الوحید».[1]
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
