ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر
حسین قوامى در سال 1288 شمسى در تهران چشم به جهان گشود، پدرش رضاقلى قوامى به موسیقى ایرانى بسیار علاقمند بود به طورى كه در منزل تمام صفحات خوانندگان آن زمان را داشت و هر روز تعدادى از آنها را روى گرامافون مى‏گذاشت و ساعتها به نواى آنها گوش مى‏داد و در این میان حسین قوامى كه كودكى بیش نبود كنار پدر مى‏نشست و گوش مى‏داد و بیش از همه صداى خوانندگانى نظیر: طاهرزاده، ظلى جلب توجهش را مى‏كرد و لذت مى‏برد و اغلب در منزل از صداى آنان تقلید مى‏كرد، این شوق و علاقه موجب شد به كار خوانندگى ادامه دهد تا زمانى كه برادرش، على قوامى مشغول فراگرفتن تار شد و در نتیجه با تعدادى از خوانندگان و نوازندگان قدیمى امثال: استادان عبادى، حسین یاحقى و حاج على‏اكبر خان شهنازى و عده‏اى دیگر آشنایى پیدا كرد و این آشنایى موجب دوستى بین آنان و تشكیل محافل و مجالس دوستانه شد. حسین قوامى در سنین 16 و 17 سالگى گاهى همراه برادر در مجالس هنرى شركت مى‏كرد و با ساز بعضى از آنان مى‏خواند، وقتى این استادان متوجه قدرت و لطافت صداى او شدند توجهشان نسبت به او جلب شد و او را در ادامه‏ى خوانندگى البته به صورت صحیح تشویق كردند. همین توجه اساتید موسیقى ملى موجب ترغیب هرچه بیشتر وى در پیشبرد هنرش شد و بر اثر علاقه و پشتكار فراوانى كه به خوانندگى داشت پیشرفتهایى در خوانندگى عایدش شد به طورى كه یكى از استادان زبردست ولى گمنام آن زمان به نام عبداللَّه حجازى داوطلب تعلیم خوانندگى وى طبق اصول علمى و موازین صحیح ردیفهاى موسیقى اصیل ایرانى گردید. حسین قوامى مدت هفت سال نزد این شخص هنرمند ردیفها و دستگاههاى موسیقى را به خوبى فراگرفت. در سال 1325 به دعوت آقاى مستعان كه رئیس وقت رادیو بود براى اجراى برنامه‏هایى به رادیو رفت و اولین برنامه را روز جمعه با برادران وفادار مجید و حمید اجرا مى‏كند كه مورد تشویق مردم قرار مى‏گیرد. این همكارى تا سال 1329 ادامه داشت تا حسین قوامى كه در آن ایام در ارتش وارد خدمت شده بود به مقام افسرى نائل شده به یكى از مأموریت‏هاى ادارى از مركز به شهرستان انتقال مى‏یابد و ناگزیر به مدت هشت سال همكارى او با رادیو قطع مى‏شود؛ پس از چندى كه مأموریتش پایان مى‏یابد. در بهمن ماه 1337 به دعوت شادروان داود پیرنیا براى شركت در برنامه‏ى «گلها» مجدداً به رادیو وارد مى‏شود او در این دوران به اوج شكوفایى هنر خوانندگى رسیده زیباترین و پربارترین ترانه‏ها و قطعات اصیل را در این برنامه‏ها از خود به یادگار گذاشت. قوامى در بدو شركت در برنامه‏ى «گلها» چون مانع ادارى داشت و نمى‏توانست اسم اصلى خود را از رادیو اعلام نماید، ناچاراً بنا به پیشنهاد روح‏اللَّه خالقى اسم مستعار (فاخته) را براى خود انتخاب كرد ولى در سال 1342 كه بازنشسته شد و مانعى براى اعلام اسم اصلى او وجود نداشت با نام اصلى خود حسین قوامى از رادیو معرفى شد. حسین قوامى در سال 1309 به خدمت وظیفه احضار و در سال 1311 پس از انجام خدمت وظیفه به استخدام ارتش درآمد و در سال 1314 وارد آموزشگاه ستوانى شد و در سال 1317 با درجه ستوان سومى آموزشگاه را به اتمام رسانید و در سال 1341 با درجه سرهنگ دومى بازنشسته شد. او در درجه‏ى ستوان یكمى بود كه همكاریش را با رادیو شروع كرد. لازم به تذكر است كه چون استاد حسین قوامى افسر ارتش بود و مشكلات و محظوراتى برایش موجود بود، لذا بنا به پیشنهاد استاد روح‏اللَّه خالقى نام «فاخته» كه اسمى مستعار بود براى وى انتخاب گردیده بود. استاد قوامى در سنین 80 سالگى به خوبى مى‏خواند و هنوز این چشمه‏ى فیاض الهى در وجودش خشك نشده بود. وى روز پنجشنبه 1368/12/17 در بیمارستان ایران‏مهر در ساعت 8/ 30 شب فوت شد و در امامزاده طاهر كرج در جوار غلامحسین بنان و مرتضى حنانه به خاك سپرده شد، روانش شاد باد. نوازنده. تولد: 1288، تهران. درگذشت: 17 اسفند 1368، تهران. حسین قوامى مشهور به «فاخته‏اى»، فرزند رضاقلى، تحصیلات ابتدایى را در دبستان ترغیب و تحصیلات متوسطه را (تا سوم متوسطه) در دبیرستان قاجاریه انجام داد و سپس به خدمت نظام وظیفه اعزام شد. ولى در حین خدمت نظام وظیفه به تحصیلات خود ادامه داد، پس از طى آموزشگاه افسرى وارد خدمت ارتش شد و تا درجه‏ى سرهنگ دومى ارتقا یافت. وى از چهارده سالگى به موسیقى علاقه‏مند شد و مدتى نیز برادرش على، تار مشق كرد، بعدها نزد حسین اسماعیل‏زاده، مدت پنج سال به تمرین خواندن آواز و ردیف موسیقى ایرانى پرداخت. بین سال‏هاى 1305 -1304 نزد عبدالله حجازى به فراگیرى فن آواز پرداخت و این كار را به مدت شش الى هفت سال متوالى دو بار در هفته ادامه داد. وى همچنین از وجود حبیب سماعى و نورعلى برومند بهره‏ها گرفت. در سال 1325 بود كه بنا به دعوت حسینقلى مستعان رییس تبلیغات و انتشارات وقت به رادیو رفت و چون در كسوت نظام بود ابتدا به نام خواننده‏ى ناشناس به مدت شش ماه برنامه اجرا كرد تا اینكه خالقى نام مستعار «فاخته‏اى» را براى ایشان انتخاب كرد. همكاران حسین در شروع كار برادران وفادار مجید و حمید بودند كه در سال 1312 پس از اتمام حجت وظیفه با آنان آشنایى به هم زده بود. مجید وفادار نوازنده‏ى چیره‏دست ویولن و حمید وفادار نوازنده‏ى زبردست تار بودند. این همكارى تا سال 1329 كه قوامى به مأموریت خارج از تهران اعزام شد ادامه یافت. غیبت وى تا سال 1337 ادامه یافت. در این سال بود كه قوامى بنا به دعوت سرپرست «گلها» مجددا به اجراى برنامه پرداخت. قوامى در حدود 220 برنامه در «گل‏هاى جاویدان»، «گل‏هاى رنگارنگ»، «برگ سبز»، «شاخه گل» و «گل‏هاى تازه» شركت جست. قوامى تا سال 1341 كه در سن 53 سالگى از ارتش بازنشسته شد، به نام «فاخته‏اى» برنامه اجرا مى‏كرد ولى ازآن پس تا سال 1354 كه از رادیو نیز كناره گرفت برنامه‏هایش به نام حسین قوامى پخش شد. پیكر وى در كنار آرامگاه غلاحسین بنان و عبدالعى وزیرى در بهشت زهرا به خاك سپرده شد.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / موسيقي مشاهیر / هنر / سينما و تئاتر