حسین قوامی فاخته ای
حسین قوامى در سال 1288 شمسى در تهران چشم به جهان گشود، پدرش رضاقلى قوامى به موسیقى ایرانى بسیار علاقمند بود به طورى كه در منزل تمام صفحات خوانندگان آن زمان را داشت و هر روز تعدادى از آنها را روى گرامافون مىگذاشت و ساعتها به نواى آنها گوش مىداد و در این میان حسین قوامى كه كودكى بیش نبود كنار پدر مىنشست و گوش مىداد و بیش از همه صداى خوانندگانى نظیر: طاهرزاده، ظلى جلب توجهش را مىكرد و لذت مىبرد و اغلب در منزل از صداى آنان تقلید مىكرد، این شوق و علاقه موجب شد به كار خوانندگى ادامه دهد تا زمانى كه برادرش، على قوامى مشغول فراگرفتن تار شد و در نتیجه با تعدادى از خوانندگان و نوازندگان قدیمى امثال: استادان عبادى، حسین یاحقى و حاج علىاكبر خان شهنازى و عدهاى دیگر آشنایى پیدا كرد و این آشنایى موجب دوستى بین آنان و تشكیل محافل و مجالس دوستانه شد.
حسین قوامى در سنین 16 و 17 سالگى گاهى همراه برادر در مجالس هنرى شركت مىكرد و با ساز بعضى از آنان مىخواند، وقتى این استادان متوجه قدرت و لطافت صداى او شدند توجهشان نسبت به او جلب شد و او را در ادامهى خوانندگى البته به صورت صحیح تشویق كردند. همین توجه اساتید موسیقى ملى موجب ترغیب هرچه بیشتر وى در پیشبرد هنرش شد و بر اثر علاقه و پشتكار فراوانى كه به خوانندگى داشت پیشرفتهایى در خوانندگى عایدش شد به طورى كه یكى از استادان زبردست ولى گمنام آن زمان به نام عبداللَّه حجازى داوطلب تعلیم خوانندگى وى طبق اصول علمى و موازین صحیح ردیفهاى موسیقى اصیل ایرانى گردید.
حسین قوامى مدت هفت سال نزد این شخص هنرمند ردیفها و دستگاههاى موسیقى را به خوبى فراگرفت. در سال 1325 به دعوت آقاى مستعان كه رئیس وقت رادیو بود براى اجراى برنامههایى به رادیو رفت و اولین برنامه را روز جمعه با برادران وفادار مجید و حمید اجرا مىكند كه مورد تشویق مردم قرار مىگیرد. این همكارى تا سال 1329 ادامه داشت تا حسین قوامى كه در آن ایام در ارتش وارد خدمت شده بود به مقام افسرى نائل شده به یكى از مأموریتهاى ادارى از مركز به شهرستان انتقال مىیابد و ناگزیر به مدت هشت سال همكارى او با رادیو قطع مىشود؛ پس از چندى كه مأموریتش پایان مىیابد. در بهمن ماه 1337 به دعوت شادروان داود پیرنیا براى شركت در برنامهى «گلها» مجدداً به رادیو وارد مىشود او در این دوران به اوج شكوفایى هنر خوانندگى رسیده زیباترین و پربارترین ترانهها و قطعات اصیل را در این برنامهها از خود به یادگار گذاشت. قوامى در بدو شركت در برنامهى «گلها» چون مانع ادارى داشت و نمىتوانست اسم اصلى خود را از رادیو اعلام نماید، ناچاراً بنا به پیشنهاد روحاللَّه خالقى اسم مستعار (فاخته) را براى خود انتخاب كرد ولى در سال 1342 كه بازنشسته شد و مانعى براى اعلام اسم اصلى او وجود نداشت با نام اصلى خود حسین قوامى از رادیو معرفى شد. حسین قوامى در سال 1309 به خدمت وظیفه احضار و در سال 1311 پس از انجام خدمت وظیفه به استخدام ارتش درآمد و در سال 1314 وارد آموزشگاه ستوانى شد و در سال 1317 با درجه ستوان سومى آموزشگاه را به اتمام رسانید و در سال 1341 با درجه سرهنگ دومى بازنشسته شد. او در درجهى ستوان یكمى بود كه همكاریش را با رادیو شروع كرد. لازم به تذكر است كه چون استاد حسین قوامى افسر ارتش بود و مشكلات و محظوراتى برایش موجود بود، لذا بنا به پیشنهاد استاد روحاللَّه خالقى نام «فاخته» كه اسمى مستعار بود براى وى انتخاب گردیده بود. استاد قوامى در سنین 80 سالگى به خوبى مىخواند و هنوز این چشمهى فیاض الهى در وجودش خشك نشده بود. وى روز پنجشنبه 1368/12/17 در بیمارستان ایرانمهر در ساعت 8/ 30 شب فوت شد و در امامزاده طاهر كرج در جوار غلامحسین بنان و مرتضى حنانه به خاك سپرده شد، روانش شاد باد.
نوازنده.
تولد: 1288، تهران.
درگذشت: 17 اسفند 1368، تهران.
حسین قوامى مشهور به «فاختهاى»، فرزند رضاقلى، تحصیلات ابتدایى را در دبستان ترغیب و تحصیلات متوسطه را (تا سوم متوسطه) در دبیرستان قاجاریه انجام داد و سپس به خدمت نظام وظیفه اعزام شد. ولى در حین خدمت نظام وظیفه به تحصیلات خود ادامه داد، پس از طى آموزشگاه افسرى وارد خدمت ارتش شد و تا درجهى سرهنگ دومى ارتقا یافت. وى از چهارده سالگى به موسیقى علاقهمند شد و مدتى نیز برادرش على، تار مشق كرد، بعدها نزد حسین اسماعیلزاده، مدت پنج سال به تمرین خواندن آواز و ردیف موسیقى ایرانى پرداخت. بین سالهاى 1305 -1304 نزد عبدالله حجازى به فراگیرى فن آواز پرداخت و این كار را به مدت شش الى هفت سال متوالى دو بار در هفته ادامه داد. وى همچنین از وجود حبیب سماعى و نورعلى برومند بهرهها گرفت.
در سال 1325 بود كه بنا به دعوت حسینقلى مستعان رییس تبلیغات و انتشارات وقت به رادیو رفت و چون در كسوت نظام بود ابتدا به نام خوانندهى ناشناس به مدت شش ماه برنامه اجرا كرد تا اینكه خالقى نام مستعار «فاختهاى» را براى ایشان انتخاب كرد. همكاران حسین در شروع كار برادران وفادار مجید و حمید بودند كه در سال 1312 پس از اتمام حجت وظیفه با آنان آشنایى به هم زده بود. مجید وفادار نوازندهى چیرهدست ویولن و حمید وفادار نوازندهى زبردست تار بودند. این همكارى تا سال 1329 كه قوامى به مأموریت خارج از تهران اعزام شد ادامه یافت. غیبت وى تا سال 1337 ادامه یافت. در این سال بود كه قوامى بنا به دعوت سرپرست «گلها» مجددا به اجراى برنامه پرداخت. قوامى در حدود 220 برنامه در «گلهاى جاویدان»، «گلهاى رنگارنگ»، «برگ سبز»، «شاخه گل» و «گلهاى تازه» شركت جست. قوامى تا سال 1341 كه در سن 53 سالگى از ارتش بازنشسته شد، به نام «فاختهاى» برنامه اجرا مىكرد ولى ازآن پس تا سال 1354 كه از رادیو نیز كناره گرفت برنامههایش به نام حسین قوامى پخش شد.
پیكر وى در كنار آرامگاه غلاحسین بنان و عبدالعى وزیرى در بهشت زهرا به خاك سپرده شد.
تبلیغات در راسخون
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
