حسین رفیقی گزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 12
منبع : فرهنگ تاریخ گز و برخوار
متولد 1150 هجرى قمرى در قریه باستانى گز و وفات در سال 1212 هجرى قمرى در نجف اشرف و مدفون در همان محل. تحصیلات اولیه را در مكتب خانههاى گز و بعد در مدارس قدیمى اصفهان و گذران عمر را با شغل سبزى فروشى و از دوستان و اعضاء انجمن شعراى آذر اصفهان و در عداد نویسندگان و شعراى انجمن مزبور چون مشتاق، صباحى و هاتف اصفهانى بوده است.
قابل ذكر است كه انجمن یاد شده به همت حاج لطفعلى بیگ بیگدلى آذر فرزند مرحوم آقا جان بیگدلى آذر از اعیان و حكام مورد اعتماد اواخر حكومت صفوى و از نجبا و نویسندگان ایل شاملو بوده كه بعدها در دستگاههاى افشاریه و زندیه از مصادر امور محسوب و آثار رفیقى گزى دیوان شعرى محتوى هشت هزار بیت موجود مىباشد كه این شعر از اوست:
تا كى خبر ز روز سفر مىدهى مرا
از روز مرگ من چه خبر مىدهى مرا
این حرف تلخ از آن لب شیرین چه مىزنى
زهر از چه در میان شكر مىدهى مرا
تو سرو سركشى و من آن ساده باغبان
كاندیشه مىكنم كه ثمر مىدهى مرا
از نكات دیگر اینكه جنتى جزى نیز در نقد دون همتى و در مثنوى شاپور و شهناز خود در مواردى به استقبال اشعار آذر بیگدلى رفته است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}