ابوالحسن علی دانشمند ابیوردی

(وف 966/969 ق)، ریاضیدان، حكیم و شاعر شیعى. در كاشان دیده به جهان گشود.از چنان هوش و ذكاوتى بهره‏مند بود كه در چهارده سالگى شرح «تجرید» را با حواشى آن كه از متون مشكل حكمت است و كتاب «مجسطى» را در بیست و پنج سالگى درس مى‏گفت و حافظه‏اى چنان نیرومند داشت كه هر كتاب را یك بار مى‏خواند و عبارت آن را هرگز فراموش نمى‏كرد. وى در علوم مختلف بویژه ریاضیات مهارت بسیار داشت چنان كه گویند از زمان قدیم هیجده نكته در علم ریاضى مانده بود كه تنها شش نكته‏ى آن توسط خواجه نصیرالدین طوسى حل شده بود و بقیه را وى حل كرد. ملا ابوالحسن در شعر فارسى نیز استاد بود و غزل را نیكو مى‏سرود. فضل خلخالى و شیخ احمد خلخالى از شاگردان وى بودند. در كاشان درگذشت و جنازه‏ى وى به اردبیل منتقل شد و در آن جا دفن گردید. وى در اكثر رشته‏ها تالیفاتى دارد؛ از جمله: «الشوارق فى كلام»؛ «حل ما لاینحل» در حل دوازده مسأله ریاضى؛ «حسنا» در حكمت طبیعى؛ «مشارق» و «مرآت الافلاك»، در حكمت ریاضى؛ «حاشیه بر شمسیه»؛ «حاشیه بر تهذیب»، در منطق؛ «رساله اثبات واجب» به فارسى و «اثبات واجب» به عربى؛ «روضه الجنان» در حكمت؛ شرح «فرایض»؛ «دیوان» اشعار.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.