طرزی افشار

(ز 1060 ق)، شاعر. اصل وى از طرزلو قریه‏اى در دو فرسخى ارومیه بود و از شاعران عهد شاه‏صفى اول و شاه عباس ثانى (1077 -1052 ق). طرزى در سخنورى طرز خاصى داشت، بدیعه‏گو و ظرافت جو بود و در اشعار خود مصادر و تركیب‏هاى جعلى به كار مى‏برد. طرزى سفرهایى به قم، اصفهان، تركستان، عراق، عربستان و مازندران داشته است. به گفته‏ى بعضى تذكره‏نویسان در 17 ربیع‏الاول 1060 ق، روز تولد رسول اكرم (ص)، در نجف بوده است. از سال و محل مرگ او اطلاعى نیست.از جمله آثارش: «دیوان» شعر.[1] شاعر ایرانى (قر. 11 ه.) و معاصر شاه صفى و شاه عباس دوم، وى از ایل افشار و مولدش قریه طرزلو (ارومیه رضائیه) بود و در دربار مقامى ارجمند داشت. طرزى به اصفهان عربستان، ولایات شمال قفقاز و غیره سفر كرد و گویا سفرى به روم و ممالك فرنگ هم كرده (در ربیع‏الاول 1060 ه.ق. در نجف بوده). در سخنورى سبكى خاص داشت، و بدیع گو و ظرافت جو بود. در اشعار خویش مصدرها و صیغه‏هاى جعلى بسیار استعمال كرده. دیوانش به طبع رسیده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.