ریچارد اسمالی

ریچارد اسمالی که در 6 ژوئن 1943 در اهایو متولد شد، استاد شیمی، فیزیک و نجوم دانشگاه رایس در ایالت تگزاس بود. وی در سال ۱۹۷۳ موفق به اخذ دكترا از دانشگاه پرینستون شد. وی استاد شیمی دانشگاه رایس (Rice) می باشد. وی در سال ۱۹۹۶ به خاطر كشف فولرین (كربن ۶۰) به همراه روبرت كورل استاد شیمی دانشگاه رایس و هارولد كروتو استاد دانشگاه ساسكس موفق به اخذ جایزه نوبل شیمی گردید اسمالی بر روی تشکیل کلاسترهای معدنی و نیمه‌هادی به وسیله تابش اشعه لیزر تحقیق می‌کرد، که رابرت کرل، هارولد کروتو را که به دنبال بررسی اجزای سازنده غبار ستارگان بود، به او معرفی کرد. نتیجه این همکاری، کشف شکل جدیدی از کربن، به نام فولرن بود: توپی توخالی با خواصی بی‌نظیر که متقارن‌ترین مولکول ممکن است. پس از گذشت نزدیک به یک دهه از این کشف، ساختارهای متنوع فولرن، از جمله متالوفولرن‌ها (فولرن‌هایی که به یک فلز متصل هستند)، ساخته شد. اسمالی هم‌چنین ساختار نانولوله‌های کربنی را شناسایی کرد، و از آن پس، تحقیق بر روی ساخت نانولوله‌های کربنی در حضور کاتالیزور آهن، آغاز گردید. با توجه به این تحقیقات، اسمالی توانست ریاست دانشگاه رایس را برای ایجاد مرکز «علوم و فناوری نانو»، متقاعد سازد. آخرین تحقیقات اسمالی بیش‌تر بر روی نانولوله‌های کربنی، به ویژه ساخت شیمیایی نانولوله‌ها انجام شد. او و گروه‌اش به سبب ابداع روش سایش لیزری، برای تهیه نانولوله‌های کربنی با کیفیت بالا، مشهور شدند. ریچارد اسمالی، برنده جایزه نوبل شیمی، استاد دانشگاه رایس، كاشف فلولرین و یكی از برجسته ترین دانشمندان در زمینه فناوری نانو، روز جمعه پس از یك مبارزه طولانی با سرطان در سن ۶۲ سالگی در هوستون آمریكا درگذشت.