گلن فورد
Ford, Glenn
بازیگر (1916، کبک - کانادا)
با نام گوییلین ساموئل نیوتن فورد به دنیا آمد. در سانتامانیکای کالیفرنیا بزرگ شد و تحصیل کرد. نخستین نمایشش را با نام ساعات کودکان در سال 1935 بازی کرد و چهار سال بعد با فیلم بهشت با نرده های سیم خاردار وارد سینما شد. از 1942 تا 1945 در نیروی دریایی خدمت کرد. در 1946 با بازی در فیلم های یک زندگی دزدیده شده و گیلدا (به کارگردانی چارلز ویدور در نقشی مقابل ریتا هیورث) به شهرت رسید. حداقل تا اواسط دهه ی 1960 از ستارگان هالیوود به شمار می آمد. از 1953 به طور مستقل کار کرد و از اوایل دهه ی 1970 بیش تر به فعالیت در تلویزیون پرداخت. همسرش، الینور پوئل (1943-1959)، نیز بازیگر بود.
خصوصیات ظاهری فورد (چشم هایی کم فروغ، صدایی با بیانی سرد،...) در یک نگاه، خشک تر از آن چیزی است که امریکا از قهرمانان فیلم هایش توقع دارد. و همین، دلیل فرعی بودن شخصیت او کنار کسانی مثل گاری کوپر، جان وین و جیمز استوارت است. فورد در محدوده ی دو ژانر ملودرام و نوآر باقی ماند و بهترین فیلم هایش را در این دو ژانر بازی کرد. موفق ترین نقش های او در دو فیلم فریتس لانگ (تعقیب بزرگ و میل انسانی) بود که در آن به ایفای نقش هایی پرداخت که معمولاً از آن سر باز می زد: ضد قهرمان و قهرمان تباه شده. نقشی هایی که بیش از هر چیز هامفری بوگارت را تداعی می کند. در میل انسانی (بازسازی حیوان آدم نمای ژان رنوار، 1938) برای فورد (که شوهری حسود است) گزینش اخلاقی کمی وجود دارد. در تعقیب بزرگ، فورد در پشت حصار اخلاقی پلیسی که از قاتلان همسرش انتقام می گیرد، وضعیتی جالب تر از این را به نمایش می گذارد: او از جنایت کاران «واقعی» فیلم دست به کشتار وسیع تری می زند. متأسفانه پس از آن، فورد دست رد به سینه ی هیچ مراجعه کننده ای نزد که حاصل آن فیلم هایی مثل کابوی و آلاچیق است. تنها نقاط قوت کار او در این دوران جنگل تخته سیاه و زن گرفتن پدر ادی است. فیلم هایی که فورد برای لانگ بازی کرد به این مسئله کمک می کند تا جنبه های دیگر کارنامه ی او را که وقف فوق برای ارائه ی بیانیه هایی پیش پا افتاده در باب وضعیت امریکا دارد، فراموش کنیم، ولی وفور پیش پاافتادگی در کارهای بعدی (که با سوپرمن به اوج خودش می رسد) آن ارزیابی را از قضاوتی انتقادی با سعه ی صدری مهربانانه تعویض می کند.
از فیلم ها:
1939 - بهشت با نرده های سیم خاردار (کورتز)؛ 1940 - خانم مورد نظر (چ. ویدور)، شب ما چنین به پایان می رسد (کرامول)، مردان بی روح (گریند)، نوزادان فروشی (بارتن)؛ 1942 - افسر پرواز (سالکو)؛ 1943 - راهزنان (چ. ویدور)، ناوشکن (سایتر)، گیلدا (چ. ویدور)، یک زندگی دزدیده شده (برنهارت)، سفر شجاعانه (ولمن)؛ 1947 - محکوم بی گناه (والاس)؛ 1948 - عشق های کارمن (چ. ویدور)، مردی از کلرادو (ه. لوین)؛ 1949 - مأمور خفیه (جوزف لوییس)، دکتر و دختر (برنهارت)؛ 1950 - برج سفید (تتسلاف)، سلاح پروازکننده (ه. لوین)؛ 1951 - دستکش سبز (ماته)، به دنبال خورشید (لنفیلد)، مرد جوان صاحب عقیده (لایسن)؛ 1952 - ماجرای ترینیداد (و. شرمن)، بمب ساعتی (تتسلاف)؛ 1953 - قرارملاقات در هندوراس (ژ. تورنور)، مردی از آلامو (باتیکر)، تعقیب بزرگ (ف. لانگ)؛ 1954 - میل انسانی (ف. لانگ)، مردان خشن (ماته)؛ 1955 - محاکمه (رابسن)، نوای گسسته (برنهارت)، جنگل تخته سیاه (ر. بروکس)، باج (ا. سیگال)؛ 1956 - جوبال (دیوز)، نزدیک آب نرو (والترز)، چای خانه ی ماه اوت (دانیل مان)؛ 1957 - قطار ساعت سه و ده دقیقه به یوما (دیوز)؛ 1958 - چوپان (ج. مارشال)، کابوی (دیوز)، ژنرال قلابی (ج. مارشال)، اژدرافکن (پونی)؛ 1959 - آلاچیق (ج. مارشال)؛ 1961 - سیمارون (آ. مان)، جیبی پُر از معجزه (کاپرا)؛ 1962 - تجربه ی وحشت (ب. ادواردز)، چهار سوار آخرالزمان (مینه لی)؛ 1963 - زن گرفتن پدر ادی (مینه لی)، پیش روی به سوی عقب (ج. مارشال)؛ 1964 - سرنوشت شکارچی است (ر. نلسن)، دورزننده ها (کندی)، قلب عزیز (دلبرت مان)؛ 1966 - آیا پاریس می سوزد؟ (کلمان)، دام پول (کندی)؛ 1967 - آخرین مبارزه طلبی (ر. تورپ)؛ 1968 - روز سلاح شوم (ر. تورپ)؛ 1969 - خدا با یک سلاح (کاتزین)؛ 1972 - سانتی (گ. نلسن)؛ 1976 - میدوی (اسمایت)؛ 1978 - سوپرمن (ر. دانر)، ملاقاتی (پارادایز)؛ 1981 - تولدم مبارک (لی تامپسن)؛ 1990 - جدال مرزی (مک اینتایر).
